მალის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
|
| |||
| მეტსახელ(ებ)ი | „არწივები“ (ფრ. Les Aigles) | ||
|---|---|---|---|
| ასოციაცია | მალის ფეხბურთის ფედერაცია (FMF) | ||
| კონფედერაცია | აფრიკის ფეხბურთის კონფედერაცია (CAF) | ||
| მთავარი მწვრთვნელი | ანტონი და სილვა | ||
| კაპიტანი | ივეს ბისუმა | ||
| ყველაზე მეტი კეპი | სეიდუ კეიტა (102) | ||
| ბომბარდირი | სეიდუ კეიტა (25) | ||
| სტადიონი | 26 მარტის სტადიონი | ||
| ფიფა-ს კოდი | MLI | ||
| ფიფა-ს რეიტინგი | 53 (2026) | ||
| ფიფა-ს უმაღლესი რეიტინგი | 23 (ივნისი, 2013) | ||
| ფიფა-ს უდაბლესი რეიტინგი | 117 (ოქტომბერი, 2001) | ||
| ელო-ს რეიტინგი | 55 (11 ივნისი, 2026) | ||
| ელო-ს უმაღლესი რეიტინგი | 40 (19 დეკემბერი, 1971) | ||
| ელო-ს უდაბლესი რეიტინგი | 127 (სექტემბერი, 1996) | ||
| |||
| პირველი საერთაშორისო | |||
|
(მადაგასკარი; 13 აპრილი, 1960) | |||
| უდიდესი გამარჯვება | |||
|
(სენეგალი; 1 ოქტომბერი, 1972)} | |||
| უდიდესი დამარცხება | |||
|
(ალჟირი; 13 ნოემბერი, 1988) (ქუვეითი; 5 სექტემბერი, 1997) | |||
| გამოსვლა | (პირველად 1972) | ||
| საუკეთესო შედეგი | ვიცე-ჩემპიონი (1972) | ||
მალის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (ბამბარა: Mali jamana ntolatantɔn, ფრანგ. Équipe du Mali de football) — წარმოადგენს მალის საერთაშორისო მამაკაცთა საფეხბურთო ტურნირებსა და ამხანაგურ მატჩებში. მას მართავს მალის ფეხბურთის ფედერაცია და არის ფიფასა და აფრიკის ფეხბურთის კონფედერაციის (CAF) წევრი.
მალის ნაკრები ერთ-ერთ ძლიერ ახალგაზრდულ საფეხბურთო სისტემად ითვლება აფრიკასა და მსოფლიოში, თუმცა მას არასდროს აქვს მონაწილეობა მიღებული მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე. სამაგიეროდ გუნდს 14-ჯერ აქვს მონაწილეობა მიღებული აფრიკის ერთა თასზე.[1]
2017 წლის 17 მარტს მალის ნაკრები ფიფას მიერ დროებით იყო დისკვალიფიცირებული „სახელმწიფო ჩარევის“ გამო, თუმცა მოგვიანებით, იმავე წლის 29 აპრილს აღადგინეს და კვლავ დაუბრუნდა საერთაშორისო ასპარეზს.[2][3]
ფიფას მამაკაცთა ნაკრებების რეიტინგში, 2026 წლის მონაცემებით, მალის ეროვნული ნაკრები 53-ე ადგილს იკავებს.[4]
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]მალი 1972 წლის 1972-ის აფრიკის ერთა თასის ფინალამდე მივიდა, თუმცა 3–2 დამარცხდა კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის (მაშინდელი ზაირი) წინააღმდეგ. შემდეგ ეტაპზე გასვლა ვერ შეძლო 1994 წლამდე, როდესაც ნახევარფინალში გავიდა — ეს შედეგი განმეორდა 2002, 2004, 2012 და 2013 წლებში.
მალიმ პირველი მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო მატჩი ჩაატარა 2000 წელს, 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მოსახვედრად. მალიმ წინასწარ ეტაპზე დამარცხდა ლიბიასთან. ორი წლის შემდეგ ქვეყანამ უმასპინძლა 2002 წლის აფრიკის ერთა თასს.[5]
მალის 23-წლამდელთა ნაკრებმა შეძლო კვალიფიკაცია 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე საბერძნეთში. მწვრთნელ ჩეიკ კონეს ხელმძღვანელობით გუნდმა მიაღწია მეოთხედფინალს 2004 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე, სადაც დამარცხდა იტალიასთან.[6]
2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის პირველ შესარჩევ ეტაპზე მალიმ დაამარცხა გვინეა-ბისაუ წინასწარ ეტაპზე. შემდგომ მეორე ჯგუფურ ეტაპზე მალიმ ჯგუფში მეხუთე ადგილი დაიკავა. 2005 წლის 27 მარტს ბამაკოში დაიწყო არეულობები, მას შემდეგ რაც მალიმ მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო მატჩში 2–1 ანგარიშით წააგო ტოგოსთან ბოლო წუთზე გაშვებული გოლის შემდეგ.[7]
2010 წლის აფრიკის ერთა თასზე მალიმ ჩაატარა სენსაციური მატჩი, როდესაც ბოლო 11 წუთში 4–0 ჩამორჩენიდან მოახერხა გათანაბრება 4–4 ანგოლასთან.[8]
2025 წლის აფრიკის ერთა თასზე მალიმ პენალტების სერიაში დაამარცხა ტუნისი და გავიდა მეოთხედფინალში სენეგალთან სათამაშოდ ისე რომ, მალელებს მთელი ტურნირის განმავლობაში არც ერთი მატჩი არ წაუგიათ.[9]
გუნდის აღჭურვილობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| მწარმოებელი | პერიოდი |
|---|---|
| 1998–2003 | |
| 2003–2007 | |
| 2007– |
სამწვრთნელო შტაბი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| პოზიცია | სახელი, გვარი |
|---|---|
| მთავარი მწვრთნელი | |
| მწვრთნელის ასისტენტი | |
| მეკარეების მწვრთნელი | |
| ფიზმომზადების მწვრთნელები | |
| გუნდის ექიმი | |
| ვიდეოანალიტიკოსი | |
| საერთაშორისო სკაუტები | |
სამწვრთნელო ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- მოვალეობის შემსრულებელი მწვრთნელები აღნიშნულია კურსივით.
ბენ უმარ სი (1960–66)
დიორდ ტოთი (1966–70)
კარლ-ჰაინც ვაიგანგი (1970–73)
მიკოლა ჰოლოვკო (1979–82)
კიდიანი დიალო (1982–89)
მოლობალი სისოკო (1989–93)
მამადუ კეიტა (1993–97)
კრისტიან სარამანია (1998–2000)
რომანო მატე (2000–01)
ჰენრიკ კაშპერჩაკი (2001–02)
კრისტიან დალჟე (2002–03)
ანრი სტამბული (2003–04)
ალენ მოიზანი (2004)
მამადუ კეიტა (2004–05)
პიერ ლეშანტრი (2005–06)
ამადუ პატე დიალო (2006)
ჟან-ფრანსუა ჟოდარი (2006–08)
სტივენ კეში (2008–10)
ალენ ჟირესი (2010–12)
ამადუ პატე დიალო (2012)
პატრის კარტერონი (2012–13)
ამადუ პატე დიალო (2013)
ჰენრიკ კაშპერჩაკი (2013–15)
ალენ ჟირესი (2015–17)
მოჰამედ მაგასუბა (2017–2022)
ერიკ შელი (2022–2024)
ტომ სენტფიტი (2024–2026)
ანტონი და სილვა (2026–)
ფეხბურთელები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]მიმდინარე შემადგენლობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]შემდეგი ფეხბურთელები გამოძახებულნი იყვნენ ამხანაგური მატჩისთვის ირანის წინააღმდეგ, რომელიც 2026 წლის 4 ივნისს გაიმართა.[10]
ნათამაშები მატჩებისა და გატანილი გოლების რაოდენობა სწორია 2026 წლის 31 მარტის მდგომარეობით, რუსეთთან მატჩის შემდეგ.
რეკორდები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- განახლდა: 22 დეკემბერი, 2025[11]
- მოთამაშეები, რომელთა სახელები დაწერილია მუქი შრიფტით კვლავ თამაშობენ მალის ეროვნულ ნაკრებში.

ყველაზე მეტი მატჩი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| რანგი | მოთამაშე | მატჩები | გოლები | კარიერა |
|---|---|---|---|---|
| 1 | სეიდუ კეიტა | 102 | 25 | 1998–2015 |
| 2 | მაჰამადუ სიდიბე | 97 | 0 | 1996–2010 |
| 3 | ბასალა ტურე | 95 | 17 | 1992–2008 |
| 4 | ადამა ტამბურა | 89 | 0 | 2004–2015 |
| 5 | ადამა კულიბალი | 85 | 1 | 1998–2014 |
| 6 | სუმაილა კულიბალი | 83 | 14 | 1995–2009 |
| 7 | ჯიგი დიარა | 74 | 0 | 2015–დღემდე |
| 8 | მაჰამადუ დიარა | 73 | 7 | 1998–2012 |
| 9 | ადამა ტრაორე | 61 | 9 | 2013–დღემდე |
| 10 | ჰამარი ტრაორე | 60 | 3 | 2015–დღემდე |
ბომბარდირები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| რანგი | მოთამაშე | გოლები | მატჩები | შეფარდება | კარიერა |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | სეიდუ კეიტა | 25 | 102 | 0.25 | 1998–2015 |
| 2 | ფრედერიკ კანუტე | 23 | 39 | 0.77 | 2004–2010 |
| 3 | ბასალა ტურე | 17 | 95 | 0.18 | 1994–2008 |
| 4 | კამორი დუმბია | 15 | 29 | 0.52 | 2022–დღემდე |
| 5 | ჩეიკ დიაბატე | 15 | 38 | 0.39 | 2005–2016 |
| 6 | იაია დისა | 14 | 42 | 0.33 | 1995–2001 |
| 7 | სუმაილა კულიბალი | 14 | 83 | 0.17 | 1995–2009 |
| 8 | იბრაჰიმა კონე | 13 | 22 | 0.59 | 2017–დღემდე |
| 9 | მოდიბო მაიგა | 12 | 58 | 0.21 | 2007–2016 |
| 10 | სალიფ კეიტა | 11 | 26 | 0.42 | 1964–1972 |
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Mali – Team profile. ციტირების თარიღი: 1 July 2026
- ↑ FIFA suspends Malian Football Association (FEMAFOOT) (17 March 2017). ციტირების თარიღი: 1 July 2026
- ↑ Suspension of the Malian FA lifted (28 April 2017). ციტირების თარიღი: 1 July 2026
- ↑ Men's World Ranking. ციტირების თარიღი: 2 July 2026
- ↑ Mali 2002 - The African Cup Of Nations XXIII - The Qualification. The Shot. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ნოემბერი, 2021. ციტირების თარიღი: 2 ივლისი, 2014
- ↑ Italy down brave Mali in extra time (1:0). Fédération Internationale de Football Association (21 აგვისტო, 2004). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 ივლისი, 2014. ციტირების თარიღი: 2 ივლისი, 2014
- ↑ Mali soccer fans burn cars, riot after World Cup qualifier. The Associated Press (28 მარტი, 2005). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ნოემბერი, 2021. ციტირების თარიღი: 2 ივლისი, 2014
- ↑ „Angola 4–4 Mali“. BBC Sport. 10 იანვარი, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 იანვარი, 2022. ციტირების თარიღი: 3 თებერვალი, 2013. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი
|access-date=,|date=, და|archive-date=-ში (დახმარება) - ↑ NThe 10 men of Mali stunned Tunisia in the Casablanca rain with a dramatic victory via penalty kicks en. The Guardian (3 იანვარი, 2026).
- ↑ Le sélectionneur des Aigles par intérim, Badra Alou Diallo a dévoilé ce samedi, la liste des joueurs convoqués pour affronter l’Iran 🇮🇷 en match amical le jeudi 4 juin 2026 à Antalya en Turquie ფრანგული. მალის ფეხბურთის ფედერაცია (23 მაისი 2026). ციტირების თარიღი: 2 ივნისი 2026
- ↑ Mamrud, Roberto. Mali - Record International Players. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 9 December 2022. ციტირების თარიღი: 2 February 2023