მაგვაის რეგიონი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
რეგიონი
მაგვაის რეგიონი
ბირმ. မကွေးတိုင်းဒေသကြီး
დროშა
Flag of Magway Division.svg

ქვეყანა მიანმარის დროშა მიანმარი
ადმ. ცენტრი Magway
კოორდინატები 20°15′00″ ჩ. გ. 94°45′00″ ა. გ. / 20.25000° ჩ. გ. 94.75000° ა. გ. / 20.25000; 94.75000
ფართობი 44 820.6 კმ²
მოსახლეობა 3 917 055 კაცი (2014)
სიმჭიდროვე 87 კაცი/კმ²
სასაათო სარტყელი UTC+06:30
Magway Region in Myanmar.svg

მაგვაის რეგიონი (မကွေးတိုင်းဒေသကြီ) — მიანმარის ცენტრალურ ნაწილში მდებარე რეგიონი. მიანმარის შვიდი რეგიონიდან მაგვაი სიდიდით მეორეა, რომლის ფართობიც 44 820 კვადრატულ კილომეტრს შეადგენს. პა დელ-ის კაშხალი (ပ ဒဲ ဆည်) ერთ – ერთი კაშხალია აუნგლანის დასახლებაში, მაგვაის რეგიონში. მაგვეის განყოფილების დედაქალაქი და სიდიდით მეორე ქალაქი არის მაგვეი . ყველაზე დიდი ქალაქია პაკოკკუ.

გეოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

IRRAWADDY FERRY JOURNEY RAILWAY BRIDGE NEAR BAGAN STEAMING TO MANDALAY MYANMA FEB2013.jpg

მაივაის რეგიონი მდებარეობს დაახლოებით ჩრდილოეთის განედის 18 ° 50 '- 22 ° 47' და აღმოსავლეთ გრძედის 93 ° 47 '-დან 95 ° 55' შორის. მას ესაზღვრება საგაინგის რეგიონი ჩრდილოეთით, მანდალაის რეგიონში აღმოსავლეთით, ბაგოს რეგიონი სამხრეთით, და რახინესა და ჩინის შტატები დასავლეთით.

ადმინისტრაციული დაყოფა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მაგვაის რეგიონის რაიონებია: მაგვე, მინბუ, თაიეტი, პაკოკუ და განგავი. აქ არის 25 თვითმმართველი დასახლება და 1,696 სოფელი. მისი დედაქალაქია მაგვე (2019 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობაა: 84,754) და უდიდესი ქალაქი პაკოკკუ (2019 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობაა: 107,557).

დემოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მაგვეის რეგიონის მოსახლეობა 3 912 711 ადამიანია 2014 წლის მონაცემებით.[1] მოსახლეობიდან 95% -ზე მეტი ადამიანი ბამარია, ხოლო ეთნიკურ უმცირესობებს შორისაა: ჩინი, რახინი, კარენი, შანი და პატარა ანგლო-ბირმული მოსახლეობა. კოლონიის დროს, ბირმას ამ ნაწილში დიდი ანგლო-ბირმული მოსახლეობა იყო, რომლებიც დასავლეთის ნავთობის მუშებისა და მათი ბირმული პარტნიორებისგან წარმოიშვნენ.

რელიგია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მოსახლეობის დაახლოებით 99% ბუდისტია.[2]

ტრანსპორტი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მდინარე ირრავადი მთავარი სატრანსპორტო სისტემაა მაგვეის რეგიონში, როგორც საქონლის გადასაზიდად, ასევე მოსახლეობის მომსახურებისთვალსაზრისით. რეგიონის მთავარი ქალაქების უმეტესობა არის ირავადის შენაკადებზე; მათ შორის არიან მაგვაი, პაკოკუ, მინბუ, იენანგიაუნგი, ჩაუკი, ალანმიო და თაიეტმიო. პაკოკკუს სამდინარო პორტი მაგვეის რეგიონის მთავარი პორტია და მესამე მნიშვნელოვანი სამდინარო პორტია მიანმარში იანგონის პორტისა და მანდალაის პორტის შემდეგ.

იენანგიაუნგში ნავთობის ჭაბურღილები მე –20 საუკუნის დასაწყისში.

იმ რაიონებისთვის, სადაც მდინარე არ გაედინება ტრანსპორტის ძირითადი ფორმა არის საავტომობილო გზა. საგზაო სისტემა ნაკლებად არის განვითარებული მდინარის დასავლეთ მხარეს. ქალაქები დაკავშირებულია ორსტრიქონიანი გზების საშუალებით. ქალაქების უმეტესობას რეგულარულად გადაჰყავს მგზავრები რანგუნში (იანგონი) და მანდალაიში . პაკკკუს ხიდი ინდოეთი – მიანმარი – ტაილანდის სამმხრივი მაგისტრალის ნაწილია და ის მიანმარში ყველაზე გრძელ ხიდს წარმოქმნის.[3]

ეკონომიკა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ძირითადი პროდუქტი მაგვაის რეგიონში ნავთობია . რეგიონი აწარმოებს ბირმის ნავთობისა და ბუნებრივი გაზის უდიდეს ნაწილს. მაგვაი რეგიონის ნავთობის საბადოები მდებარეობს მანში, იენანგიანუში, ჩაუკში, ქიაუკ-ხვეტში, ლეტპანდოსა და აიადავში.[4]

2002 წლის მაისში რუსეთი დათანხმდა დახმარებოდა მიანმარს 10 მეგავატიანი ბირთვული რეაქტორისა და რეგიონში ორი ლაბორატორიის მშენებლობაში.[5] სხვა ინდუსტრიებში შედის ცემენტი, ბამბა და თამბაქო, რკინა და ბრინჯაო . მაგვეი რეგიონი აწარმოებს დიდი რაოდენობით საკვებ ზეთსა და ნავთობპროდუქტებს, შესაბამისად, მოიპოვა რეპუტაცია როგორც ,,მიანმარის ზეთის ქვაბი".

Განათლება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2002 წლის მონაცემებით, მაგვეის რეგიონში 3859 სკოლაა, აქედან მხოლოდ 70 არის საშუალო სკოლა. [6] დაწყებითი კლასების მოსწავლეების მხოლოდ 10% აბარებს საშუალო სკოლაში.

AY 2002-2003 წწ დაწყებითი Შუა მაღალი
სკოლები 3605 184 70
Მასწავლებლები 14 800 3730 1377 წ
სტუდენტებს 428 000 128 000 44000

რეგიონის 12 კოლეჯისა და უნივერსიტეტის უმეტესობა მდებარეობს მაგვეიში, პაკოკკუსა და იენანგიანგში .

ჯანდაცვა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მიანმარში ჯანდაცვის ზოგადი მდგომარეობა ცუდია. მიუხედავად იმისა, რომ ჯანდაცვა ნომინალურად უფასოა, სინამდვილეში, პაციენტებს სამედიცინო და მკურნალობის საფასურის გადახდა უწევთ, თუნდაც საზოგადოებრივ კლინიკებსა და საავადმყოფოებში. სახელმწიფო საავადმყოფოებს არ გააჩნიათ ძირითადი საშუალებები და აღჭურვილობა..[7] ჯანგონისა და მანდალაის გარეთ ჯანდაცვის ინფრასტრუქტურა ძალიან ცუდია. 2003 წლის მონაცემებით, მაგვეის რეგიონში საავადმყოფოს საწოლების რაოდენობა ძალიან მცირე იყო. [8]

2002–2003 წწ # საავადმყოფოები # საწოლები
სპეციალიზებული საავადმყოფოები 0 0
ზოგადი საავადმყოფოები სპეციალური მომსახურებით 3 550
ზოგადი საავადმყოფოები 25 750
ჯანმრთელობის კლინიკები 36 576
სულ 64 1916 წ

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Census Report. The 2014 Myanmar Population and Housing Census. 2. Naypyitaw: Ministry of Immigration and Population. May 2015. p. 17.
  2. Department of Population Ministry of Labour, Immigration and Population MYANMAR (July 2016). The 2014 Myanmar Population and Housing Census Census Report Volume 2-C. Department of Population Ministry of Labour, Immigration and Population MYANMAR. pp. 12–15.
  3. Division 10 Pakokku[მკვდარი ბმული]
  4. Myanmar Ministry of Information (2002) Myanmar, facts and figures 2002 Union of Myanmar Ministry of Information, Yangon, page 42 OCLC 50131671
  5. „Burma's Nuclear Ambition“. Irrawaddy May 30, 2007. ციტირების თარიღი: 2007-06-03.
  6. Education statistics by level and by State and Division. Myanmar Central Statistical Organization. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-29. ციტირების თარიღი: 2020-11-28. ციტირების თარიღი: 2009-04-09
  7. „PPI: Almost Half of All World Health Spending is in the United States“. 2007-01-17. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-02-05.
  8. Hospitals and Dispensaries by State and Division. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-04-30. ციტირების თარიღი: 2020-11-28. ციტირების თარიღი: 2009-04-11