ლურჯი მონასტრის წარწერა

ლურჯი მონასტრის წარწერა — ასომთავრული წარწერა, რომელიც ამოღარულია თბილისის ლურჯი მონასტრის აღმოსავლეთ კედელზე. წარწერა შედგება თერთმეტი სტრიქონისაგან.

წარწერა

ვინჲთგ~ნ ჩმ~ბრ ბრ~ლთგ~ნ სწმნ~ბით კთლკეთილნი კთლდ ქმნლნი ამის~თს მეცა შვ
ილი ჭ~შტისა ემბ~ზისჲ გ~რნა ს~ხელით ოდენ ქე~ანე ხ~სქმით ურჩი და ყ~დ უშიში ღთისა
ბრნძბთჲ უღ~რსი ბს~ლი ქრთლისა მთვრებ~სკოს ყოფილი ძე კ~თლნთსეს იობისი უნ~დთა
ამ~თ მც~რეთა ნ~ვთთა მრ გ~ლსმდგ~ნბით მს~სბლი შენი ცეებრსა ამ~ს გმკბ სყ~დრ სრ~თლსა
სმს~ხმსა~ ამ~ს კდ~რსა შა~ ყი~სა სფ~ლისა მომნადრბლ~თა სარწმ~ნბსა ზ~ა მრ~თლსა ათ~რმეტ
თვ~დ აღრც~ხლსა დასსა მცქ~ლთსა თანმ~სყდრეო და სწ~რო ან~დრია ხ~ ვშ~ნე
ნც~ვლსაგბლდ ჩმ~თს დ~ა სყ~რლისა ძმისა ჩ~მისა ე~ე~ ქთ~ლისა ამ~რთაამ~რისა რუჲს
თვისა და შჳიდთა მთეულეთა პტ~რნისა აბ~ლსნისთ~ს და უპ~რმშსსა
ძმისა ჩმ~ისა შვ~ლისა დ~თისთ~ს ვ~დის დაუდგ~რმლსა ამ~ს და წრმ~დნრსა სფლსა შა
... ან

წაკითხვა

ვინაჲთგან ჩემებრ ბრალეულთაგან სარწმუნოებით კეთილ-კეთილნი კეთილად ქმნულნი ამისთჳს მეცა, შ[ვ]-
ილი ჭეშმარიტისა ემბაზისაჲ, გარნა სახელით ოდენ ქრისტეანე, ხოლო საქმით ურჩი და ყოვლად უშიში ღმრთისა
ბრძანებათაჲ, უღირსი ბასილი ქართლისა მთავარებისკოპოსყოფილი, ძე კეთილნ[ათესვისი] იობისი, უნდოთა
ამით მცირეთა ნივთთა მიერ გულსმოდგინებით მსასოებელი შენი, ცეებრსა ამას გიმკობ საყდართ-სართულსა
სამსხემოსა ამას კედარსა შინა, ყოვლისა სოფლისა მომნადირებელთა სარწმუნოებასა ზედა მართალსა ათორმეტ
თავად აღრაცხულსა დასსა მოციქულთასა თანამოსაყდრეო და სწორო ანდრია, ხოლო ვაშენე
ნაცვალსაგებლად ჩემთჳს და საყუარელისა ძმისა ჩემისა ერისთავთ-ერისთავისა ქართლისა, ამირთა ამირისა რუჲს-
თვისა და შჳდთა მთეულთთა პატრონისა აბულასანისთჳს და უპირმშოესისა
ძმისა ჩემისა შვილისა დავითისთჳს დაუდგრომელსა ამას და წარმდინარესა სოფელსა შინა
...ამენ

დათარიღება

წარწერას ექვთიმე თაყაიშვილი ათარიღებდა თამარის მეფობის ეპოქით. ვახტანგ ბერიძე — XII-XIII საუკუნეებით. გიორგი ოთხმეზურის აზრით, წარწერა შესრულებულია აბულასანის მეჭურჭლეთუხუცესობის პერიოდში, 1185-1187 წლებში.

წარწერა შესრულებულია მაღალი სტილით (ვრცელი შესავალი, ტრაფარეტული გამოთქმები...).

ლიტერატურა

დანელია კ., სარჯველაძე ზ., „ქართული პალეოგრაფია“, გამომცემლობა „ნეკერი“, გვ. 35., თბ. 1997 წ.