შინაარსზე გადასვლა

ლუის ლაკალიე პოუ

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ლუის ლაკალიე პოუ
ესპ. Luis Lacalle Pou
დაბადების თარიღი 11 აგვისტო, 1973(1973-08-11)[1] (53 წლის)
დაბადების ადგილი მონტევიდეო
მოქალაქეობა  ურუგვაი[1]
განათლება Universidad Católica del Uruguay
მამა Luis Alberto Lacalle
დედა María Julia Pou Brito del Pino
მეუღლე/ები Lorena Ponce de León
ჯილდოები National Order of Merit[2]
lacallepou.uy

ლუის ლაკალიე პოუ (ესპ. Luis Lacalle Pou; დ. 11 აგვისტო, 1973) — ურუგვაიელი პოლიტიკოსი, ურუგვაის 42-ე პრეზიდენტი 2020-2025 წლებში.[3]

ყოფილი პრეზიდენტის ლუის ალბერტო ლაკალიეს შვილი, ლაკალე პოუ სწავლობდა მონტევიდეოს ბრიტანულ სკოლაში და 1998 წელს დაამთავრა ურუგვაის კათოლიკური უნივერსიტეტი იურიდიული განათლებით.[4] ნაციონალური პარტიის წევრი, იგი პირველად აირჩიეს წარმომადგენელთა პალატაში 1999 წლის არჩევნებზე, როგორც ეროვნული წარმომადგენელი კანელონესის დეპარტამენტიდან, თანამდებობა, რომელსაც იგი იკავებდა 2000-2015 წლებში. 47-ე საკანონმდებლო სესიის პირველი სხდომის დროს (2011-2012) იგი თავმჯდომარეობდა გენერალური ასამბლეის ქვედა პალატას. ასევე მსახურობდა სენატორად 2015-2019 წლებში.[5] მან წარუმატებლად იყარა კენჭი პრეზიდენტობისთვის 2014 წელს.

ხუთი წლის შემდეგ, მან დაამარცხა „ფართო ფრონტის“ კანდიდატი და მონტევიდეოს ყოფილი მერი დანიელ მარტინესი 2019 წლის საერთო არჩევნებზე და აირჩიეს ურუგვაის პრეზიდენტად ხმების 50,79 %-ით მეორე ტურში.[6] 46 წლის ასაკში, ლაკალიე პოუმ დაასრულა ქვეყანაში მემარცხენეების 15-წლიანი მმართველობა და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა პრეზიდენტი დიქტატურის დასრულების შემდეგ.[7] ქვეყნის თითქმის ნახევარმა მოიწონა ლაკალიე პოუს პრეზიდენტობა, რაც ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია სამხრეთ ამერიკის კონტინენტზე.[8]

თავისი პრეზიდენტობის დროს, ლაკალიე პოუმ განახორციელა რამდენიმე რეფორმა საპენსიო და განათლების სისტემებში.[9] მან უხელმძღვანელა ურუგვაის COVID-19-ის პანდემიის დროს და ვაქცინაციის გამო დაიმსახურა ქება და მაღალი მოწონების რეიტინგები ვირუსთან წარმატებული ბრძოლისათვის.[10] 2020 წლის აპრილში, მისმა ადმინისტრაციამ წარადგინა კანონპროექტი კონსტიტუციური იარლიყით „გადაუდებელი განხილვის კანონი“, რომელმაც 2020 წლის 8 ივლისს ძალაში შესვლის შემდეგ, შემოიღო რეფორმები და რესტრუქტურიზაცია სხვადასხვა სფეროში.[11] ოპოზიციის კამპანიის შემდეგ, 2022 წლის მარტში ჩატარდა რეფერენდუმი, რათა ამომრჩევლებს ეკითხათ, უნდა გაუქმებულიყო თუ არა კანონის 135 მუხლი, გამარჯვება მოიპოვა ვარიანტმა, რომ ძალაში დარჩენილიყო.[12]

მისი პრეზიდენტობის დროს მოხდა ისეთი მოვლენები, როგორიცაა გვალვა, რამაც გამოიწვია გარკვეული პროტესტი წყლის ხელმისაწვდომობისა და წვდომის შემცირების გამო მონტევიდეოს მეტროპოლიის ტერიტორიაზე რამდენიმე კვირის განმავლობაში 2023 წლის შუა პერიოდში.[13] გარდა ამისა, წარმოიშვა რიგი უთანხმოებები მისი ადმინისტრაციის გარკვეულ ფიგურებთან, რამაც გამოიწვია რამდენიმე ადამიანის გადადგომა, როგორიცაა ალეხანდრო ასტესიანო, ყოფილი მთავარი მცველი, რომელიც გაათავისუფლეს თანამდებობიდან და შემდგომ დააპატიმრეს რუსების სასარგებლოდ ურუგვაის პირადობის მოწმობებისა და პასპორტების გაყალბების გამო.[14] 2024 წლის ივლისში გამოცხადდა, რომ ლაკალიე პოუ იქნებოდა სენატის კანდიდატი 2024 წლის საერთო არჩევნებში. მას არ შეეძლო კენჭისყრა პრეზიდენტის მეორე ვადით კონსტიტუციური აკრძალვის გამო.[15]

სქოლიო

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. 1 2 authority file of the National Library of Uruguay
  2. ↑ https://www.subrayado.com.uy/lacalle-pou-fue-condecorado-paraguay-y-reitero-que-uruguay-necesita-abrirse-al-mundo-n868306
  3. ↑ „Center-right president takes office in Uruguay“. The Washington Post. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 March 2020.
  4. ↑ Codrops. Graduado UCU es electo presidente es. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 15 იანვარი 2023. ციტირების თარიღი: 11 December 2021
  5. ↑ ElPais. Lacalle Pou renuncia al Senado el lunes 12 antes de iniciar la gira electoral spanish. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 4 December 2020. ციტირების თარიღი: 11 December 2021
  6. ↑ de 2019, 28 de Noviembre. (28 November 2019) Uruguay: el escrutinio definitivo consagró a Luis Lacalle Pou como nuevo Presidente es-ES. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 December 2021. ციტირების თარიღი: 11 December 2021
  7. ↑ Risso, Elena (29 February 2020). „Quién es Luis Lacalle, el surfista que pone fin a 15 años de gobierno de izquierda en Uruguay“. BBC News Mundo (ესპანური). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2 December 2019. ციტირების თარიღი: 25 April 2020.
  8. ↑ Martinez, Juan. (2023-09-14) Nearly Half of Uruguay Approves of Lacalle Pou en-US. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 December 2023. ციტირების თარიღი: 2023-12-05
  9. ↑ Prieto, Por Alejandro. (2023-08-06) Comenzó a regir la reforma jubilatoria impulsada por Luis Lacalle Pou en Uruguay es-ES. ციტირების თარიღი: 2024-02-24
  10. ↑ Lacalle Pou es el presidente mejor evaluado en América Latina por manejo del Covid-19 es-UY (2021-07-26). ციტირების თარიღი: 2024-02-24
  11. ↑ Senado aprobó la LUC con 18 en 30 votos con críticas del Frente Amplio en (2020-07-08). ციტირების თარიღი: 2024-02-24
  12. ↑ Voto a voto: mirá todos los resultados del referéndum de la LUC en (2022-03-27). ციტირების თარიღი: 2024-02-24
  13. ↑ Redacción. Lacalle Pou puso fin a la emergencia hídrica: es notoria "la mejora en la calidad del agua". ციტირების თარიღი: 2024-02-24
  14. ↑ Caso Astesiano: cuatro años de prisión y una multa para el ex custodio de Lacalle Pou es-UY. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 November 2023. ციტირების თარიღი: 2024-02-08
  15. ↑ Álvaro Delgado anunció que Lacalle Pou integrará una lista al Senado en el Partido Nacional es-UY (2024-07-01). ციტირების თარიღი: 2024-09-22
მოძიებულია „https://ka.wikipedia.org/w/index.php?title=ლუის_ლაკალიე_პოუ&oldid=4909235“-დან