ლიტვის დიდი სამთავროს სამოქალაქო ომი (1389-1392)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ლიტვის დიდი სამთავროს სამოქალაქო ომი.
ლიტვის დიდი სამთავროს სამოქალაქო ომი
Teutonic state (rus).png
ლიტვა და პოლონეთი XIV-XV საუკუნეებში
თარიღი 1389-1392
მდებარეობა ლიტვის დიდი სამთავრო, პრუსია
Casus belli ვიტოვტისა და იაგაილოს ბრძოლა ხელიუფლებისათვის.
შედეგი დაიდო ოსტროვის შეთანხმება
მხარეები
COA of Gediminids.svg ვიტოვტის მომხრეები
Den tyske ordens skjold.svg ტევტონთა ორდენი
Coat of arms of Samogitia.svg ჟემაიტიელები
Pohonia.svg ლიტვა
Alex K Kingdom of Poland3.svg პოლონეთი
მეთაურები
COA of Gediminids.svg ვიტოვტი, ტოვტივილი
Wg zoellner.gif კონრად როტენშტაინი
Wg wallenrode.gif კონრად ფონ ვალენროდი
COA of Gediminids.svg იაგაილო, სკირგაილო, კარიგაილო
ძალები
უცნობია უცნობია
დანაკარგები
უცნობია უცნობია

ლიტვის დიდი სამთავროს სამოქალაქო ომი — ხელისუფლებისათვის ბრძოლის მეორე ეტაპი პოლონეთის მეფესა და ლიტვის დიდ მთავარ ვიტოვტისა და თავად იაგაილოს შორის. მათი პირველი დაპირისპირება დამთავრდა ხელშეკრულების დადებით, მაგრამ ფუნდამენტური წინააღმდეგობები არ აღმოფხვრილა. მას შემდეგ, რაც იაგაილო იადვიგაზე დაქორწინდა და გახდა პოლონეთის მეფე ვლადისლავ II-ის სახელით, სამთავროში მეფისნაცვლად დატოვა თავისი ძმა სკირგაილო. ეს უკანასკნელი არ იყო ხალხში პოპულარული, სწორედ ამიტომ ვიტოვტიმ გადაწყვიტა განეახლებინა ბრძოლა ხელისუფლებისათვის. სამთავროს დედაქალაქის ვილნას აღებისრამდენიმე წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ ვიტოვტი დაუკავშირდა ტევტონთა ორდენს. ტევტონთა ორდენი იყო ლიტვის მოწინააღმდეგე, თუმცა გარკვეულ დროს სამოკავშირეოდ მისთვის ვიტოვტისაც მიუმართავს და იაგაილოსაც.

დაპირისირებას არ გამოუვლენია გამარჯვებული, ამიტომ მხარეები იძUლებულები გახდნენ კომპრომისზე წასულიყვნენ. მათ შორის დაიდო ოსტროვის შეთანხმება, რომლის მიხედვითაც ვიტოვტიმ იაგაილო აღიარა სიუზერენად, ხოლო თავად გახდა ლიტვის დიდი მთავარი.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Koncius J. B. Vytautas the Great: Grand Duke of Lithuania. — Vol. 1. — Maiami: Franklin Press, 1964. — 211 p.
  • Kosman M. Wielki książę Witold. — Warszawa: Ksiąźka i Wiedza, 1967. — 279 s.
  • Łowmiański H. Witold, wielki księze litewski. — Wilno: Wydawnictwo Komitetu obchodu pięćsetnej rocznicy zgonu wielkiego księcia Witolda, 1930. — 121 s.
  • Mickūnaitė G. Making a great ruler: Grand Duke Vytautas of Lithuania. — Budapest: Central European University Press, 2006. — 337 p. — ISBN 963-7326-58-8.
  • Prochaska A. Dzieje Witolda Wielkiego Księcia Litwy. — Wilno, 1914. — 420 s.
  • Tęgowski J. Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów. — Poznań, Wrocław: Wydawnictwo Historyczne, 1999. — 319 s. — ISBN 83-913563-1-0.