ლეიბორისტული პარტია (მალტა)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ლეიბორისტული პარტია (მალტა)
მალტ. Partit Laburista
ლეიბორისტული პარტია (მალტა)
სტატუსი მოქმედი
ხელმძღვანელობა
ლიდერი რობერტ აბელა
ისტორია
დაფუძნდა 1920; 102 წლის წინ (1920)
საერთაშორისო კავშირები
ევროპული აკრედიტაცია ევროპელი სოციალისტების პარტია
წარმომადგენლობითობა
მალტის პარლამენტი
36 / 67
ევროპარლამენტი
4 / 6
ადგილობრივი საბჭოს ადგილები
268 / 462
ფერები წითელი
http://partitlaburista.org/

ლეიბორისტული პარტია (მალტ. Partit Laburista) — სოციალ-დემოკრატიული პოლიტიკური პარტია მალტაში[1]. ნაციონალისტურ პარტიასთან (PN) ერთად, ლეიბორისტული პარტია მალტის ორი მთავარი პოლიტიკური პარტიიდან ერთ-ერთია. 2013 წლის მარტის საყოველთაო არჩევნების შემდეგ, მალტის წარმომადგენლობით პალატას ლეიბორისტული პარტია ჩაუდგა სათავეში[2]. ლეიბორისტული პარტია არის ევროპელი სოციალისტების პარტიის წევრი[3] და იყო სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი 2014 წლის დეკემბრამდე.[4]

პარტიის სტრუქტურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლეიბორისტები 2013 წლის არჩევნების შემდეგ ზეიმობენ.

პარტიის სტრუქტურებია: გენერალური კონფერენცია, აღმასრულებელი, ლიდერი, ლიდერების მოადგილეები, პარტიის კონგრესი, პარტიის ადმინისტრაცია, პარლამენტის ჯგუფი, მრჩეველთა განყოფილება, რაიონული და რეგიონალური ადმინისტრაციები, ადგილობრივი კომიტეტები და ფილიალები[5]. გენერალური კონფერენცია ძირითადად შედგება პარტიის სხვა დამფუძნებელი სტრუქტურების დელეგატებისაგან და წარმოადგენს პარტიის უმაღლეს ორგანოს. ეროვნული აღმასრულებელი ხელისუფლება აერთიანებს პარტიის ადმინისტრაციას, აგრეთვე სხვა დამფუძნებელი სტრუქტურების არჩეულ წარმომადგენლებს და კოორდინატორებს. პარტიის კონგრესი შედგება პარტიის ყველა წევრისგან, რომელიც ირჩევს ლიდერს და ლიდერის ორ მოადგილეს (ერთი პარტიის, მეორე საპარლამენტო საქმეებისათვის) და განსაზღვრავს პარტიის პოლიტიკის ზოგად ხაზს. პარტიის ადმინისტრაცია შედგება პარტიის ლიდერის, ხელმძღვანელის მოადგილეებისა და პარტიის ოფიციალური პირებისგან. საპარლამენტო ჯგუფი და მრჩეველთა განყოფილება აერთიანებს პარტიის არჩეულ წარმომადგენლებს პარლამენტსა და ადგილობრივ საბჭოში.

მედია ჰოლდინგი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მართალია, ოფიციალურად ეს არ არის პარტიის სტრუქტურის ნაწილი, მაგრამ ლეიბორისტული პარტია ფლობს არაერთ მედიასა და კომუნიკაციის საშუალებას. პარტია უშუალოდ ფლობს ყოველკვირეულ გაზეთ Kullħadd- ს და ჰოლდინგ კომპანიის One One Productions-ს საშუალებით პარტიას ეკუთვნის ტელეკომპანია One და რადიო მომსახურება One Radio.[6]

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლეიბორისტული პარტია დაარსდა (იტალ. Camera del Lavoro) 1921 წელს საიმპერატორო მთავრობის მუშათა კავშირთან დაკავშირებული ერთ – ერთი ფილიალის მიერ. ჯგუფების კლუბებსა და სხვა ორგანიზაციებს განსაზღვრული ჰქონდათ დელეგატების გაგზავნა პარტიის დამფუძნებელ შეხვედრაზე 1921 წლის 15 მარტს.[7]

პოლკოვნიკ უილიამ სავონას მეთაურობით, პარტიამ მონაწილეობა მიიღო 1921 და 1924 წლებში ჩატარებულ ზოგად არჩევნებში ახალი კონსტიტუციის შესაბამისად, რომლითაც ქვეყანას თვითმმართველობა მიენიჭა. ლეიბორისტულ-კონსტიტუციურმა ალიანსმა გაიმარჯვა 1927 წლის საყოველთაო არჩევნებში. სტრიკლენდი გახდა პრემიერ მინისტრი. ლეიბორისტების ლიდერად სავონა არ აირჩიეს და ლეიბორისტული საპარლამენტო ჯგუფის ხელმძღვანელობა დროებით მიანდეს პოლკოვნიკ მაიკლ დანდონს. პარტიის პრეზიდენტობა და საპარლამენტო ჯგუფის ხელმძღვანელობა პოლ ბოფფამ აიღო თავის თავზე იმავე წელს.

ლეიბორისტებმა ათიდან ცხრა ადგილი მოიპოვეს 1945 წლის ნოემბრის არჩევნებში, სადაც წინა არჩევნების საწინააღმდეგოდ, ოცდაერთ წელზე მეტი ასაკის მამაკაცს ხმის მიცემის უფლება ჰქონდა. პარტიის საარჩევნო პროგრამაში, პირველად ლეიბორისტების ისტორიაში, არანაირი მითითება არ ყოფილა რელიგიის შესახებ. ბოფფას მთავრობას მხარს უჭერდა მშრომელთა გენერალური კავშირი და მან განახორციელა მრავალი რეფორმა, როგორიცაა სენატის გაუქმება, მრავლობითი ხმების გაუქმება, აგრეთვე ქალთა ხმის მიცემის უფლების შემოღება. ამასთან, ლეიბორისტმა დეპუტატებმა თანამდებობები დატოვეს 1946 წლის ივლისში, დოკის ეზოში მასობრივი გათავისუფლების გამო. ამასობაში, შემოღებულ იქნა "მაკ მაიკელის კონსტიტუცია", რომელიც მალტელებს თვითმმართველობას ანიჭებს. მშრომელთა მონაწილეობას მომდევნო 1947 წლის ოქტომბრის არჩევნებში მხარი დაუჭირა გენერალურმა მუშაკთა კავშირმა. პარტიამ მოიპოვა ხმების 59,9% და ოცდაოთხი ადგილი საკანონმდებლო ასამბლეის შესაძლო ორმოცი ადგილიდან. პოლ ბოფფა გახდა პრემიერ მინისტრი, ხოლო დომ მინტოფი გახდა ვიცე პრემიერ მინისტრი და რეკონსტრუქციის მინისტრი. შრომის მთავრობამ პირველად შემოიტანა საშემოსავლო გადასახადი და სოციალური მომსახურება მალტაში.

საარჩევნო ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

წარმომადგენელთა პალატის არჩევნები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

არჩევნები პარტიის ლიდერი ხმა % +/– პოზიცია
1921 უილიამ სავონა 4,742 23.2% Increase2.svg 7 Increase2.svg 3rd
1924 4,632 19.2% Steady2.svg Steady2.svg 3rd
1927 5,011 14.5% Decrease2.svg 4 Steady2.svg 3rd
1932 პოლ ბოფა 4,138 8.6% Decrease2.svg 2 Steady2.svg 3rd
1939 3,100 8.8% Steady2.svg Steady2.svg 3rd
1945 19,071 76.2% Increase2.svg 8 Increase2.svg 1st
1947 63,145 59.9% Increase2.svg 15 Steady2.svg 1st
1950 დომ მინტოფი 30,332 28.6% Decrease2.svg 13 Decrease2.svg 2nd
1951 40,208 35.7% Increase2.svg 3 Steady2.svg 2nd
1953 52,771 44.6% Increase2.svg 5 Increase2.svg 1st
1955 68,447 56.7% Increase2.svg 4 Steady2.svg 1st
1962 50,974 33.8% Decrease2.svg 7 Decrease2.svg 2nd
1966 61,774 43.1% Increase2.svg 6 Steady2.svg 2nd
1971 85,448 50.8% Increase2.svg 6 Increase2.svg 1st
1976 105,854 51.5% Increase2.svg 6 Steady2.svg 1st
1981 109,990 49.1% Steady2.svg Steady2.svg 1st
1987 კარმენ მიფსუდ ბონიჩი 114,936 48.9% Steady2.svg Decrease2.svg 2nd
1992 114,911 46.5% Decrease2.svg 3 Steady2.svg 2nd
1996 ალფრედ სანტი 132,497 50.7% Increase2.svg 4 Increase2.svg 1st
1998 124,220 47.0% Decrease2.svg 5 Decrease2.svg 2nd
2003 134,092 47.5% Steady2.svg Steady2.svg 2nd
2008 141,888 48.8% Increase2.svg 4 Steady2.svg 2nd
2013 ჯოზეფ მუსკატი 167,533 54.8% Increase2.svg 5 Increase2.svg 1st
2017 170,976 55.0% Decrease2.svg 2 Steady2.svg 1st

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Hans Slomp (30 September 2011). Europe, A Political Profile: An American Companion to European Politics. ABC-CLIO, გვ. 683. ISBN 978-0-313-39182-8. 
  2. INDEPENDENT online დაარქივებული 2 June 2009 საიტზე Wayback Machine.
  3. Your party. Party of European Socialists. ციტირების თარიღი: 3 July 2015
  4. Labour officially delisted from Socialist International. MaltaToday.com.mt. ციტირების თარიღი: 3 July 2015
  5. Wayback Machine (2011-06-07). ციტირების თარიღი: 2021-04-21
  6. Sammut, Carmen (2007) Media and Maltese Society (en). Lexington Books, გვ. 56. ISBN 9780739115268. 
  7. Archived copy. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-27. ციტირების თარიღი: 2013-08-25