ლავრაკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ლავრაკი
Dicentrarchus labrax (Belgium).jpg
მეცნიერული კლასიფიკაცია
სამეფო:  ცხოველები
ტიპი:  ქორდიანები
კლასი:  სხივფარფლიანი თევზები
ოჯახი:  ლავრაკისებრნი
სახეობა:  ლავრაკი
ლათინური სახელი
Dicentrarchus labrax
დაცვის სტატუსი
Status iucn3.1 LC ka.svgსაჭიროებს ზრუნვას
ყველაზე ნაკლები საფრთხის ქვეშ
IUCN 3.1 Least Concern : 135606
გავრცელება
Dicentrarchus labrax map.png

ლავრაკი,[1][2] სიბასი (ლათ. Dicentrarchus labrax) — თევზი ლავრაკისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის მაქსიმალური სიგრძეა 103 სმ, ჩვეულებრივ 50 სმ, წონა 12 კგ-მდე. ბინადრობს სანაპირო წყლებში 10–100 მ სიღრმეზე. შედის გამტკნარებულ წყლებსა და მდინარეთა შესართავებშიც კი. წაგრძელებული სხეული აქვს, გვერდები რამდენადმე შებრტყელებულია. თავი კონუსური ფორმისაა, პირი სასრული. ზურგის ფარფლი ორია. ანალურ ფარფლში 3 სუსხიანი და 10–13 რბილი სხივია.[3]

გვერდით ხაზში 62–74 ქერცლია. მოვერცხლისფრო-რუხი ფერისაა, ზურგზე მოლურჯო ელფერი დაჰკრავს; გვერდები ვერცხლისფერია; მუცელი და მუცლის ფარფლი ზოგჯერ მოყვითალო. ზღვის პელაგიური თევზია. იკვებება კიბოსნაირებითა და მოლუსკებით, იშვიათად თევზით. ტოფობს ნაპირებიდან შორს ღია ადგილებში. ქვირითი პელაგიურია. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 20 წელი, ხოლო სხვა ცნობებით 30 წელი.[4]

გავრცელებულია ატლანტის ოკეანის აღმოსავლეთ ნაწილში ნორვეგიიდან მაროკომდე და სენეგალამდე, კანარის კუნძულების ჩათვლით. მრავალრიცხოვანია ხმელთაშუა და მარმარილოს ზღვებში. შავ ზღვაში იშვიათია, თუმცა გვხვდება ყირიმთან, ნოვოროსიისკთან, გელენჯიკთან, ბულგარეთში, რუმინეთში, თურქეთში და ქერჩის სრუტეში. აღმოჩენილია აგრეთვე ბალტიის ზღვაში. ლავრაკი გვხვდება აგრეთვე საქართველოს შავიზღვისპირა ზოლში, კერძოდ, ბათუმთან.[5]

ძვირფასი სარეწაო თევზია. სახეობა პირველად აღწერა კარლ ლინემ ლათინური ბინომენით Perca labrax თავის ნაშრომში „ბუნების სისტემა“. ჩრდილოეთ ამერიკაში ცნობილია იტალიური სახელწოდებით ბრანძინო.[6]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. მდინარე ჭოროხი‐აჭარისწყლის აუზის მართვის გეგმა სანაპირო და გარდამავალი წყლები, თბილისი, 2016
  2. საქართველოს თევზები. კრებული. გვერდები 182, წელი 2014
  3. Heemstra P. C. MORONIDAE Temperate basses // The living marine resources of the Eastern Central Atlantic. Volume 4: 2016
  4. Dicentrarchus labrax | The IUCN Red List of Threatened Species
  5. Bagdonas, K., N. Nika, G. Bristow, R. Jankauskiené, A. Salyté and A. Kontautas. First record of Dicentrarchus labrax (Linnaeus 1758) from the southeastern Baltic Sea (Lithuania) (англ.) // J. Appl. Ichthyol.. — 2011. — Vol. 27, no. 6. — P. 1390—1391.
  6. Definition: Branzino. Popsugr Food. Retrieved 2017-12-02.