კორონარის ქუჩა

კორონარის ქუჩა (იტალ. Via dei Coronari) — ქუჩა რომის ისტორიულ ცენტრში. გარშემორტყმულია მე-15 და მე-16 საუკუნეებში აშენებული შენობებით და მიიჩნევა ქალაქის ერთ-ერთ ყველაზე თვალწარმტაც ქუჩად, რომელმაც შეინარჩუნა იტალიური რენესანსის სტილი. ის დაახლოებით 500 მ სიგრძისაა და გაყვანილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით. სამხრეთ-დასავლეთით იგი გარს უვლის პატარა ბორცვს, მონტე ჯორდანოს.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კორონარის ქუჩა რომაული ისტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი იყო. რენესანსის დროს აქ უამრავი მლოცველი იყრიდა თავს, რადგან ხალხის დიდი ნაკადი მიემგზავრებოდა წმინდა პეტრეს ბაზილიკაში და დასარჩენი ადგილი სჭირდებოდა. ქუჩა სავსე იყო ხელოსნებით, რომლებიც ყიდდნენ დეკორირებულ ჯვრებს, მედლებსა და სხვა რელიგიურ ნივთებს. სწორედ აქედან მომდინარეობს სახელწოდება „კორონარი“, რომელიც ნიშნავს რელიგიური ნივთებისა და ჯვრების გამყიდველს.

მაგრამ ეს არ იყო მხოლოდ რელიგიური ცხელი წერტილი. კორონარიზე ასევე ცხოვრობდა მრავალი დიდგვაროვანი ოჯახი. მათი ელეგანტური სასახლეები დღესაც აღაფრთოვანებს მნახველებს და ქუჩას ხიბლს მატებენ. ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული არის ლანცელოტების სასახლე, გრანდიოზული რენესანსული ნაგებობა, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში მხოლოდ ერთ საგვარეულოს ეკუთვნოდა.
დღეს ქუჩაზე ყველაზე მეტი ხელოვანი, ისტორიის მოყვარული ან სიმშვიდის მაძიებელი ადამიანი მიდის. ამის გამო, თითქმის ყველა შენობა სამხატვრო გალერეა, ანტიკვარული მაღაზია ან სახელოსნოა.