კეტლე (მთვარის კრატერი)

მთვარის კრატერი
კეტლე
ლათ. Quetelet
მონაცემები
ზვინულის სიმაღლე	1.17 კმ (2015)
დიამეტრი	54.77 კმ
მოცულობა	2469.51 კმ³ (2015)
უდიდესი სიღრმე	2.41 კმ (2015)
ტიპი	დარტყმითი კრატერი
სახელწოდება
ეპონიმი	ადოლფ კეტლე
დამტკიცებულია	IAU (1970)
მდებარეობა
42.66° ჩ. გ. 135.3° დ. გ.
ციური სხეული	მთვარე
კეტლე ვიკისაწყობში

კრატერი კეტლე (ლათ. Quetelet) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ბელგიელი მათემატიკოსის, ასტრონომის, მეტეოროლოგისა და სოციოლოგის ადოლფ კეტლეს პატივსაცემად (დამტკიცებულ იქნა საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირის მიერ 1970 წელს).

კრატერის აღწერა

კრატერის უახლოესი მეზობლებია დასავლეთით მდებარე ზეიპელის კრატერი; ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე შლეზინგერის კრატერი; ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე გულსტრანდის კრატერი; აღმოსავლეთით მდებარე პერინის კრატერი; სამხრეთით მდებარე ტიელის კრატერი; და სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე კლუტეს კრატერი. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 42.66° ჩ. გ. 135.3° დ. გ. / 42.66; -135.3, დიამეტრი 54.77 კმ, სიღრმე — 2.41 კმ.

კვეტელეთის კრატერს აქვს მრავალკუთხა ფორმა, ოდნავ წაგრძელებული ჩრდილო-დასავლეთ-სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით და მნიშვნელოვნად დაზიანდა თავისი ხანგრძლივი არსებობის განმავლობაში. კრატერი გასწორებულია და დაფარულია სხვადასხვა ზომის მრავალი კრატერით, რომელთაგან ყველაზე აღსანიშნავია წრიული კრატერი რკალის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში; რკალის შიდა დახრილობა მნიშვნელოვნად ვიწროა დასავლეთ ნაწილში პერიმეტრის დანარჩენ ნაწილთან შედარებით. კრატერის რგოლის სიმაღლე მიმდებარე ტერიტორიის ზემოთ დაახლოებით 1.17 კმ-ია, კრატერის მოცულობა 2469.51 კმ³. კრატერის თასის ფსკერი ბრტყელია, დასავლეთისკენ გადახრილი, თასის ცენტრში პატარა, შესამჩნევი თასის ფორმის კრატერია.

სატელიტური კრატერები

დევიდ კემბელის ფოტო
კეტლე	კოორდინატები	დიამეტრი, კმ
T	42.52° ჩ. გ. 137.99° დ. გ. / 42.52; -137.99 (Кетле T)	46.98

იხილეთ აგრეთვე

• მთვარის კრატერების სია

რესურსები ინტერნეტში

• Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. 
• Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
• Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4. 
• Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1. 
• McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-08. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
• Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
• Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6. 
• Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. 
• Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4. 
• Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3. 
• Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6. 
• Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.