კარტოგრაფიული გენერალიზაცია

კარტოგრაფიული გენერალიზაცია — ობიექტის მთავარი, არსებითი მხარეების შერჩევა, დეტალური გამოსახულებიდან ნაკლებად დეტალურზე გადასვლა მასშტაბის ან დანიშნულების შეცვლის გამო (მსხვილი მასშტაბიდან - წვრილზე, სამეცნიერო დანიშნულებიდან - საცნობარო ან სასწავლო დანიშნულებაზე გადასვლა). ვლინდება როგორც შინაარსში, ისე ხაზებში (სივრცით ფორმებში).

გენერალიზაციის სახეებია:

• განზოგადება — თვისებრივი და რაოდენობრივი მაჩვენებლების გაერთიანება, რაც შინაარსში და რუკის ლეგენდაში აისახება;
• აბსტრაჰირება — ხაზების გამარტივება-გასქემატიურება.

რუკის შედგენისას ორივე ლოგიკური პროცესი ერთდროულად მიმდინარეობს, ამიტომ ზოგჯერ, აუცილებლობის შემთხვევაში, რუკის შინაარსისათვის საჭირო მცირე კონტურების შენარჩუნება და გაზრდაც კი ხდება. არსებობს: დისტანციური, ავტომატიზებული, დინამიკური გენერალიზაცია. გენერალიზაციის არსის მეცნიერული განსაზღვრის პირველი ცდა ეკუთვნის გერმანელ გეოგრაფს ალფრედ ჰეტნერს (1859-1941).

ლიტერატურა

გ. ლიპარტელიანი, „გეოგრაფიული კარტოგრაფიის ტერმინოლოგიური ცნობარი“, თბ., უნივერსალი, 2012.