იური ანდრუხოვიჩი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
იური ანდრუხოვიჩი
Yurii Andrukhovych 2015.jpg
იური ანდრუხოვიჩი 2015 წელს
სრული სახელი იური იგორევიჩ ანდრუხოვიჩი
დაბადების თარიღი 13 მარტი, 1960
დაბადების ადგილი ივანო-ფრანკოვსკი, უსსრ, საბჭოთა კავშირი
საქმიანობა პროზაიკოსი, პოეტი, ესეისტი, მთარგმნელი
ენა უკრაინული ენა
ეროვნება უკრაინელი
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
Flag of Ukraine.svg უკრაინა
ალმა-მატერი მაქსიმ გორკის ლიტერატურული ინსტიტუტი და Ukrainian Academy of Printing
ჯილდოები ჰერდერის პრემია, Hannah Arendt Prize, Antonovych prize, გოეთეს მედალი, ლაიფციგის წიგნების პრემია ევროპულ ურთიერთგაგებაში შეტანილი წვლილისათვის და Q12106997?
შვილ(ებ)ი Sofia Andrukhovych

იური იგორევიჩ ანდრუხოვიჩი (უკრ: Юрій Ігорович Андрухович; დ. 13 მარტი, 1960) — უკრაინელი პოეტი, პროზაიკოსი და მთარგმნელი. ცხოვრობს და მუშაობს ივანო-ფრანკოვსკიში. უკრაინის მწერალთა ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი. ანდრუხოვიჩის ნაშრომები გადათარგმნილია ქართულ, პოლონურ, ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, რუსულ, უნგრულ, ფინურ, შვედურ, ესპანურ, ჩეხურ, სლოვაკურ, ხორვატულ და სერბულ ენებზე.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იური ანდრუხოვიჩი 1960 წლის 13 მარტს, ივანო-ფრანკოვსკიში დაიბადა.1982 წელს შეეძინა ქალიშვილი სოფია ანდრუხოვიჩი. 1985 წელს ვიქტორ ნებორაკთან და ალექსანდრე ირვანცომთან ერთად დააარსა პოეზიის ჯგუფი ბუ-ბა-ბუ. 1991 წლიდან რედაქტორობდა მხატვრულ-ლიტერატურულ ჟურნალს „Четверг“ და თანამშრომლობდა ჟურნალთან „Перевал“.

ლიტერატურული მოღვაწეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კრებულები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ცა და მოედნები (Небо і площі, 1985)
  • ქალაქის ცენტრი (Середмістя, 1989)
  • ეკზოტიკური ჩიტები მცენარეები (Екзотичні птахи і рослини, 1991)
  • ეკზოტიკური ჩიტები და მცენარეები დამატებით „ინდოეთი“: ლექსების კოლექცია (Екзотичні птахи і рослини з додатком «Індія»: Колекція віршів, 1997)
  • სიმღერები მკვდარი მამლისთვის (Пісні для мертвого півня, 2004).
  • წერილი უკრაინას. რჩეული (Листи в Україну. Вибране, 2013).

პროზა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მოთხრობების ციკლი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • მარცხნივ, სადაც გულია (Зліва, де серце, 1989)

რომანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • რეკრეაცია (Рекреації, 1992)
  • მოსკოვიდია (Московіада, 1993)
  • უხამსობა (Перверзія, 1996)
  • თორმეტი ბეჭედი (Дванадцять обручів, 2003)
  • საიდუმლო. რომანის ნაცვლად (Таємниця. Замість роману, 2007).
  • სამართლიანობის საყვარლები (Коханці юстиції, 2017)[1]

ესეების კრებულები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ადგილზე დეზორიენტაცია (Дезорієнтація на місцевості)
  • ცენტრალურ-აღმოსავლური რევიზია (Центрально-східна ревізія, 2000)
  • ეშმაკი ყველში იმალება (Диявол ховається в сирі, 2006).

ქართული თარგმანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იური ანდრუხოვიჩის „მოსკოვიადა“ ქართულად 2017 წელს გამოიცა.

ჯილდოები და წოდებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იური ანდრუხოვიჩი არაერთი ეროვნული და საერთაშორისო ჯილდოს მფლობელია, მათ შორის: ჰერდერის პრემიის (2001), ერიხ მარია რემარკის მშვიდობის პრემიით (2005), ლაიფციგის წიგნის ბაზრობის პრემიით (2006), ანგელუსის ჯილდოთი (2006), ჰანა არენდტის პრემიით (2014) და გოეთეს მედლით (2016).[2]

იური ანდრუხოვიჩი უკრაინის პერიოდული გამოცემის „Критика“ და „Potyah 76“ რედაქტორთა საბჭოს წევრი. ასევე არის ზბიგნევ ჰერბერტის საერთაშორისო ლიტერატურული ჯილდოს ჟირის შემადგენლობაში.[3]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
Wikiquote-logo-ka.png

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]