იური ანდრუხოვიჩი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
იური ანდრუხოვიჩი
Yurii Andrukhovych 2015.jpg
იური ანდრუხოვიჩი 2015 წელს
სრული სახელი იური იგორევიჩ ანდრუხოვიჩი
დაბადების თარიღი 13 მარტი, 1960
დაბადების ადგილი ივანო-ფრანკოვსკი, უსსრ, საბჭოთა კავშირი
საქმიანობა პროზაიკოსი, პოეტი, ესეისტი, მთარგმნელი
ენა უკრაინული ენა
ეროვნება უკრაინელი
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
Flag of Ukraine.svg უკრაინა
ალმა-მატერი მაქსიმ გორკის ლიტერატურული ინსტიტუტი და Ukrainian Academy of Printing
ჯილდოები ჰერდერის პრემია, Hannah Arendt Prize[1] , Antonovych prize, გოეთეს მედალი, ლაიფციგის წიგნების პრემია ევროპულ ურთიერთგაგებაში შეტანილი წვლილისათვის და Golden Writers of Ukraine
შვილ(ებ)ი სოფია ანდრუხოვიჩი

იური იგორევიჩ ანდრუხოვიჩი (უკრ: Юрій Ігорович Андрухович; დ. 13 მარტი, 1960) — უკრაინელი პოეტი, პროზაიკოსი და მთარგმნელი. ცხოვრობს და მუშაობს ივანო-ფრანკოვსკიში. უკრაინის მწერალთა ასოციაციის ვიცე-პრეზიდენტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი. ანდრუხოვიჩის ნაშრომები გადათარგმნილია ქართულ, პოლონურ, ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, რუსულ, უნგრულ, ფინურ, შვედურ, ესპანურ, ჩეხურ, სლოვაკურ, ხორვატულ და სერბულ ენებზე.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იური ანდრუხოვიჩი 1960 წლის 13 მარტს, ივანო-ფრანკოვსკიში დაიბადა.1982 წელს შეეძინა ქალიშვილი სოფია ანდრუხოვიჩი. 1985 წელს ვიქტორ ნებორაკთან და ალექსანდრე ირვანცომთან ერთად დააარსა პოეზიის ჯგუფი ბუ-ბა-ბუ. 1991 წლიდან რედაქტორობდა მხატვრულ-ლიტერატურულ ჟურნალს „Четверг“ და თანამშრომლობდა ჟურნალთან „Перевал“.

ლიტერატურული მოღვაწეობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კრებულები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ცა და მოედნები (Небо і площі, 1985)
  • ქალაქის ცენტრი (Середмістя, 1989)
  • ეკზოტიკური ჩიტები მცენარეები (Екзотичні птахи і рослини, 1991)
  • ეკზოტიკური ჩიტები და მცენარეები დამატებით „ინდოეთი“: ლექსების კოლექცია (Екзотичні птахи і рослини з додатком «Індія»: Колекція віршів, 1997)
  • სიმღერები მკვდარი მამლისთვის (Пісні для мертвого півня, 2004).
  • წერილი უკრაინას. რჩეული (Листи в Україну. Вибране, 2013).

პროზა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მოთხრობების ციკლი[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • მარცხნივ, სადაც გულია (Зліва, де серце, 1989)

რომანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • რეკრეაცია (Рекреації, 1992)
  • მოსკოვიდია (Московіада, 1993)
  • უხამსობა (Перверзія, 1996)
  • თორმეტი ბეჭედი (Дванадцять обручів, 2003)
  • საიდუმლო. რომანის ნაცვლად (Таємниця. Замість роману, 2007).
  • სამართლიანობის საყვარლები (Коханці юстиції, 2017)[2]

ესეების კრებულები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ადგილზე დეზორიენტაცია (Дезорієнтація на місцевості)
  • ცენტრალურ-აღმოსავლური რევიზია (Центрально-східна ревізія, 2000)
  • ეშმაკი ყველში იმალება (Диявол ховається в сирі, 2006).

ქართული თარგმანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იური ანდრუხოვიჩის „მოსკოვიადა“ ქართულად 2017 წელს გამოიცა.

ჯილდოები და წოდებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იური ანდრუხოვიჩი არაერთი ეროვნული და საერთაშორისო ჯილდოს მფლობელია, მათ შორის: ჰერდერის პრემიის (2001), ერიხ მარია რემარკის მშვიდობის პრემიით (2005), ლაიფციგის წიგნის ბაზრობის პრემიით (2006), ანგელუსის ჯილდოთი (2006), ჰანა არენდტის პრემიით (2014) და გოეთეს მედლით (2016).[3]

იური ანდრუხოვიჩი უკრაინის პერიოდული გამოცემის „Критика“ და „Potyah 76“ რედაქტორთა საბჭოს წევრი. ასევე არის ზბიგნევ ჰერბერტის საერთაშორისო ლიტერატურული ჯილდოს ჟირის შემადგენლობაში.[4]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
Wikiquote-logo-ka.png

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]