ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ივანე ჯავახიშვილის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი — სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტი, რომელიც 1917 წლის 1 ივლისში თბილისში, აკადემიკოს ნიკო მარის მოთავეობით დაარსებული „კავკასიის ისტორიულ–არქეოლოგიური ინსტიტუტიდან“ ბაზაზეა დაფუძნებული. ინსტიტუტის პირველ ნამდვილ წევრებად არჩეულები იყვნენ ექვთიმე თაყაიშვილი და გიორგი ჩუბინაშვილი.

1931 წელს ინსტიტუტს ეწოდა „კავკასიისმცოდნეობის ინსტიტუტი“, ხოლო 1936 წელს, მორიგი რეორგანიზაციის შემდეგ, მან „აკად. ნ. მარის სახელობის ენის, ისტორიისა და მატერიალური კულტურის ინსტიტუტის“ (ენიმკი) სახელწოდება მიიღო. ენიმკი აერთიანებდა ქართველურ ენათა, კავკასიურ ენათა, ლექსიკოლოგიისა და სამეცნიერო ტერმიონოლოგიის, მახლობელი აღმოსავლეთის ენათა, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ანთროპოლოგიის, ისტორიის, ფილოლოგიის, ზოგადი ენათმეცნიერების განყოფილებებს, ფონეტიკისა და ნ. მარის კაბინეტებს. ინსტიტუტში მუშაობდნენ ექვთიმე თაყაიშვილი, სიმონ ჯანაშია, გიორგი ახვლედიანი, ნიკო ბერძენიშვილი, აკაკი შანიძე, ვარლამ თოფურია, არნოლდ ჩიქობავა, სიმონ ყაუხჩიშვილი და სხვები. ენიმკის დაარსებისთანავე მუდმივ კონსულტანტად მოწვეული იქნა ივანე ჯავახიშვილი.

1941 წლის 8 მაისს ენიმკი გაიყო და მის ბაზაზე შეიქმნა ორი ინსტიტუტი: „ისტორიის ინსტიტუტი“ და „აკად. ნ. მარის ენის (შემდგომში ენათმეცნიერების) ინსტიტუტი“.

1964 წელს ისტორიის ინსტიტუტს ეწოდა „ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტი“, ხოლო 1977 წელს ინსტიტუტს გამოეყო და ცალკე შეიქმნა „არქეოლოგიური კვლევის ცენტრი“.

2006 წლიდან ინსტიტუტი გახდა „საჯარო სამართლის იურიდიული პირი ივანე ჯავახიშვილის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტი“.

დირექტორები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • სიმონ ჯანაშია (1936-1947)
  • ნიკო ბერძენიშვილი (1947-1965)
  • გიორგი მელიქიშვილი (1965-1999)
  • დავით მუსხელიშვილი (1999-2006)
  • ვაჟა კიკნაძე (2006 წლიდან დღემდე)

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]