იოჰან იაკობ შოიხცერი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
იოჰან იაკობ შოიხცერი
Johann Jakob Scheuchzer.jpg
დაბ. თარიღი 2 აგვისტო 1672(1672-08-02)[1] [2]
დაბ. ადგილი ციურიხი[1]
გარდ. თარიღი 23 ივნისი 1733(1733-06-23)[1] (60 წელი)
გარდ. ადგილი ციურიხი[1]
მოქალაქეობა Flag of Switzerland.svg შვეიცარია
სამეცნიერო სფერო მედიცინა
მუშაობის ადგილი ციურიხის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი უტრეხტის უნივერსიტეტი
ჯილდოები სამეფო საზოგადოების წევრი

იოჰან იაკობ შოიხცერი (გერმ. Johann Jakob Scheuchzer; დ. 2 აგვისტო 1672, ციურიხი — გ. 23 ივნისი 1733, იქვე) — შვეიცარიელი ბუნებისმეტყველი. გერმანიის მეცნიერებათა აკადემიის „ლეოპოლდინას“ წევრი.

შეიხცერი სწავლობდა ალტდორფსა და უტრეხტში. 1696 წლიდან — ქალაქის მეორე ექიმი, ხოლო მოგვიანებით ქალაქ ციურიხის ექიმი. 1710 წლიდან მათემატიკის პროფესორი, 1733 წლიდან ფიზიკის პროფესორი ციურიხის ერთ-ერთ გიმნაზიაში. სწავლობდა ალპების მყინვარებსა და გეოლოგიურ აგებულებას. გამოაქვეყნა რიგი ნაშრომი პალეონტოლოგიასა და გეოლოგიაში.

იოჰან იაკობ შოიხცერი იზიარებდა შეხედულებას მსოფლიო წარღვნის შესახებ, რომლის შედეგად წარმოიშვნენ დანალექი ქანები მათში განამარხებულ ცხოველთა ნაშთებით (1708). ამრიგად დილუვიონისტი იყო. აღწერა არაერთი სახეობის განამარხებული მცენარე და ცხოველი. 1700 წელს აღმოაჩინა სალამანდრას მსხვილი განამარხებული ჩონჩხი (Andrias Scheuchzeri Cuvier), რომელიც მიიჩნია ადამიანის ჩონჩხად.

თხზულება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Physica sacra..., iconibus aeneis illustrata procurante..., t. 1—4.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Steiger R., Johan Scheuchzer (1672-1733), Z., 1927.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]