იოსებ ელიგულაშვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

იოსებ აარონის ძე ელიგულაშვილი (დ. 1890, ქუთაისი, — გ. 20 ოქტომბერი, 1952, პარიზი) — ქართველი ებრაელი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე.

დაიბადა ქუთაისში ვაჭრის, ქველმოქმედისა და საზოგადო მოღვაწის, ქუთაისის ხმოსანთა საბჭოს წევრის აარონ ელიგულაშვილის ოჯახში.სწავლობდა ეკონომიკას რუსეთში, მონაწილეობდა ქართველ სტუდენტთა მოძრაობაში. 1917 წლის ოქტობრის გადატრიალების შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა. 1918 წელს დაინიშნა საგარეო ვაჭრობის კომიტეტის წევრად, 1919 წელს აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. 1919 წლიდან იყო ეკონომიკური აგენტი როტერდამსა და საფრანგეთში, შემდეგ ფინანსთა და ვაჭრობა-მრეწველობის მინისტრის კონსტანტინე კანდელაკის მოადგილე. 1921 წლის თებერვალში ექვთიმე თაყაიშვილთან ერთად მონაწილეობდა საქართველოს ეროვნული საგანძურის ევაკუაციაში საფრანგეთში. ემიგრაციაში ცხოვრობდა პარიზში, მონაწილეობდა ქართველ ემიგრანტთა საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. მეორე მსოფლიო ომის წლებში მიხეილ კედიასთან ერთად ათასამდე ქართველი ებრაელი გამოიხსნა გერმანელთა ტყვეობიდან.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • დაუშვილი, რუსუდან. იოსებ ელიგულაშვილი // პრაიმტაიმი. - , 2012. - 23 აპრილი. - N16. - გვ.53.