იონ ილიესკუ
| იონ ილიესკუ | |
.JPG) | |
| რუმინეთის მე–2 პრეზიდენტი | |
|---|---|
| თანამდებობაზე ყოფნის დრო | |
| 20 მაისი 1990 – 29 ნოემბერი 1996 | |
| წინამორბედი | ნიკოლაე ჩაუშესკუ |
| მემკვიდრე | ემილ კონსტანტინესკუ |
| თანამდებობაზე ყოფნის დრო | |
| 20 დეკემბერი 2000 – 20 დეკემბერი 2004 | |
| წინამორბედი | ემილ კონსტანტინესკუ |
| მემკვიდრე | ტრაიან ბესესკუ |
| დაბადებული | 3 მარტი, 1930 ოლტენიცა, რუმინეთი |
| გარდაცვლილი | 5 აგვისტო, 2025 ბუქარესტი, რუმინეთი |
| მეუღლე | ელენა (ნინა) შერბანესკუ |
იონ ილიესკუ (რუმ. Ion Iliescu, 3 მარტი, 1930, ოლტენიცა, რუმინეთი — გ. 5 აგვისტო, 2025, ბუქარესტი, რუმინეთი) — რუმინელი პოლიტიკოსი, სენატორი სოციალ–დემოკრატიული პარტიიდან და ქვეყნის პრეზიდენტი 1990–1996 და 2000–2004 წლებში.
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- დაიბადა 1930 წლის 3 მარტს.
- 1954 წელი – დაამთავრა მოსკოვის ენერგეტიკული ინსტიტუტი
- 1956–1960 წლები – რუმინეთის სტუდენტური ასოციაციების კავშირის თავმჯდომარე.
- 1960–1965 წლები – რუმინეთის კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის განათლებისა და ჯანდაცვის განყოფილების გამგის მოადგილე.
- 1965–1967 წლები – აგიტაციისა და პროპაგანდის განყოფილების გამგე.
- 1967–1971 წლები – ახალგაზრდობის საქმეთა მინისტრი.
- 1971 წელი – რუმინეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი იდეოლოგიის დარგში.
- 1971–1974 წლები – პარტიის ტიმიშოარას სამაზრო კომიტეტის მდივანი.
- 1974–1979 წლები – იასის სამაზრო კომიტეტის I მდივანი.
- 1979–1984 წლები – რუმინეთის წყალთა მეურნეობის ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარე.
- 1984–1989 წლები – ტექნიკური გამომცემლობის დირექტორი.
- 1989–1990 წლები – ნიკოლაე ჩაუშესკუს წინააღმდეგ შექმნილი რუმინეთის ეროვნული ხსნის ფრონტის თავმჯდომარე.
- 1990–1996 წლები – რუმინეთის პრეზიდენტი.
1992 წელს მან მეორედ კენჭი იყარა პრეზიდენტის თანამდებობაზე. ეს იყო პირველი საპრეზიდენტო არჩევნები, რომლებიც ჩატარდა ახალი კონსტიტუციის საფუძველზე. იგი თავის ხალხს დაპირდა:
 |
„მე ვიქნები პრეზიდენტი რუმინეთის ყველა მოქალაქისათვის, ვარწმუნებ ყველას, რომ ქვეყნის ინტერესები იქნება ერთადერთი და უცვლელი პრინციპი ჩემი პრეზიდენტობის პერიოდში. ამ მაღალი მისიით უდიდესი პასუხისმგებლობა მეკისრება. ჩემი დაუღლავი შრომით ვეცდები, რომ ქვეყანამ დაძლიოს არსებული კრიზისი და მიაღწიოს ნორმალურ მდგომარეობას'.“ |
ოჯახი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]იონ ილიესკუ ქორწინებაშია 1951 წლიდან. მისი მეუღლე ელენა შერბანესკუ არის ინჟინერი, მეცნიერი მეტალების კოროზიის (დაჟანგვის) სფეროში.
გარდაცვალება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ილიესკუ გარდაიცვალა ორთვიანი ჰოსპიტალიზაციის შემდეგ, 2025 წლის 5 აგვისტოს, 95 წლის ასაკში.[1] მის სიკვდილს დასცინოდა მმართველი პარტიის „რუმინეთის გადარჩენის კავშირის“ რამდენიმე თანამდებობის პირი, მათ შორის კატალინ დრულა,[2] რომლებიც ილიესკუს პატივსაცემად ეროვნული გლოვის დღის გამოცხადებას ეწინააღმდეგებოდნენ.[3] მსგავსი პოზიცია დაიკავა „რუმინელთა კავშირის ალიანსის“ წარმომადგენლებმაც.[4]
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Ion Iliescu a murit la vârsta de 95 de ani. Programul oficial al funeraliilor de stat DOCUMENT (5 August 2025).
- ↑ Elena, Anghelina. (5 August 2025) Reacția lui Cătălin Drulă (USR) după moartea lui Ion Iliescu.
- ↑ USR anunță că nu va participa la funeraliile lui Ion Iliescu și că s-a opus decretării doliului național. Mesajul lui Dominic Fritz (5 August 2025).
- ↑ VIDEO Adrian Axinia (AUR), reacție dură la moartea lui Ion Iliescu: 'Poartă vina pentru o mare parte a răului din societatea românească' (5 August 2025).
| წინამორბედი: ნიკოლაე ჩაუშესკუ |
რუმინეთის პრეზიდენტი 1990 – 1996 |
შემდეგი: ემილ კონსტანტინესკუ |
| წინამორბედი: ემილ კონსტანტინესკუ |
რუმინეთის პრეზიდენტი 2000 – 2004 |
შემდეგი: ტრაიან ბესესკუ |