შინაარსზე გადასვლა

იზუმოს პროვინცია

სტატიის შეუმოწმებელი ვერსია
მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
იაპონიის პროვინციების რუკა (1868), იზუმოს პროვინციის მონიშნული ნიშნით

იზუმოს პროვინცია (出雲国, იზუმო ნო კუნი) — იაპონიის ძველი პროვინცია, რომელიც მოიცავს სიმანეს პრეფექტურის[1] აღმოსავლეთ ნაწილს. ზოგჯერ მას უნშუ-ს (雲州) უწოდებენ. ის პრეფექტურა ტიუგოკუს რეგიონში მდებარეობს.[2]

კოფუნის ადრეულ პერიოდში (3 საუკუნე) ეს რეგიონი იყო დამოუკიდებელი და მართკუთხა ყორღანებით იყო აშენებული. მაგრამ მეოთხე საუკუნეში ამ რეგიონში მართკუთხა და გასაღების ფორმის ყორღანების მშენებლობა დაიწყო.

6 ან 7 საუკუნეში იგი შეიერთეს იამოტოს სახელმწიფოს გასაფართოებლად, რომლის ფარგლებშიც მან სამღვდელო დომენის როლი იკისრა.

დღეს იზუმოს სალოცავი (ისევე, როგროც ისეს დიდი სალოცავი) შინტოს ერთ-ერთი უმნიშნელოვანესი წმინდა ადგილი წარმოადგენს: ის კამის ეძღვნება, განსაკუთრებით ოკუნინუშის (ო-კუნი-ნუში-ნო-მიკოტო), სუსანოოსა და იზუმოს ყველა კლანის მითიურ შთამომავალს. იაპონიის მითოლოგიური დედა, ქალღმერთი იზანამზე ამბობენ, რომ იგი დაკრძალულია ჰიბას მთაზე, იზუმოსა და ჰოკის ძველი პროვინციების საზღვარზე, თანამედროვე იასუგის, სიმანეს პრეფექტურის ახლობლად. [3]


სენგოკუს პერიოდისთვის იზუმომ დაკარგა თავისი მნიშვნებლობის დიდი ნაწილი.სეკიგაჰარას ბრძოლამდე მას მორის კლანი დომინირებდა, ხოლო სეკიგაჰარას შემდეგ ის დამოუკიდებელი საფეოდიო იყო თანამედროვე მაცუეს ტერიტორიაზე მდებარე ციხე-ქალაქით.

იაპონურ მითოლოგიაში იომის (ჯიჯიხეთი, მიცვალებულთა ქვეყანა) შესასვლელი მდებარეობდა პროვინციაში და ღმერთმა იზანაგიმ დალუქა შესასვლელზე დიდი ლოდის განთავსებით.

ისტორია და რაიონები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. Louis Frédéric. ციტირების თარიღი: 2025-05-29
  2. Hudson, Mark James (1999). Ruins of Identity: Ethnogenesis in the Japanese Islands. University of Hawaii Press, გვ. 193. 
  3. Mizoguchi, Koji (2013). The Archaeology of Japan: From the Earliest Rice Farming Villages to the Rise of the State. Cambridge University Press.