იზა ორჯონიკიძე

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
იზა ორჯონიკიძე
დაბ. თარიღი 21 ნოემბერი 1938(1938-11-21)
დაბ. ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
გარდ. თარიღი 9 თებერვალი 2010(2010-02-09)[1] (71 წლის)
გარდ. ადგილი თბილისი, საქართველო
დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონი
საქმიანობა პოეტი, პოლიტიკოსი და მწერალი
ენა ქართული ენა
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
Flag of Georgia.svg საქართველო
ალმა-მატერი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ჯილდოები ილია ჭავჭავაძის სახელობის პრემია, ნიკო ნიკოლაძის სახელობის პრემია, ღირსების ორდენი და რუსთაველის პრემია

იზა ორჯონიკიძე (დ. 21 ნოემბერი, 1938, თბილისი — გ. 9 თებერვალი, 2010, თბილისი) — ქართველი პოეტი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1965 წელს დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი (რუსული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით). 1976-1910 წლებში იყო გიორგი ლეონიძის სახელობის ქართული ლიტერატურის მუზეუმის დირექტორი. პირველი ლექსები 1958 წელს გამოაქვეყნა, პირველი პოეტური კრებული "ორი დღეკეთილი" - 1968 წელს. იზა ორჯონიკიძეს ეკუთვნის ლექსების კრებულები: „ნათელი“ (1969 წელი), „ქვის სასთუმალი“ (1971 წელი), „ წვიმის მოსვლამდე“ (1974 წელი), „ავტოპორტრეტი“ (1977 წელი), „სასწაულია შეხვედრა ჩვენი“ (1981 წელი) "აქ,სამუდამოდ"(1983),"დაბინდებამდე"(1993),"ოდესღაც და სულ ახლახან" (1999),"რომაული არდადეგები" (2005),"წვიმიანი გაზაფხულის ქრონიკა" (2007).ასევე გარდაცვალებამდე 2 წლით ადრე გამოცემული რჩეული სამტომეული-"ჩემი ოდისეა","სულის სახლში","გამოძახილი" (2008).ამავე წელს გამოიცა იზა ორჯონიკიძის ავტობიოგრაფიული წიგნი "თავწყარო"(2008).იზა ორჯონიკიძეს ეკუთვნის რუსი პოეტის,ანა ახმატოვას ლექსების თარგმანი-კრებული "50 ლექსი" (2000) და მე-20 საუკუნის ბერძნული პოეზიის თარგმანთა ორი გამოცემა:"მახსოვს,მწყუროდა" (1986) და კონსტანტინე კავაფისის ლექსების კრებული (2005). იზა ორჯონიკიძის პოეზია თარგმნილია რუსულ, უკრაინულ, გერმანულ და იტალიურ ენებზე.

ჯილდოები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იზა ორჯონიკიძე არის ილია ჭავჭავაძისა და ნიკო ნიკოლაძის პრემიების ლაურეატი. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენითა და თბილისის საპატიო მოქალაქის ტიტულით. 2009 წელს მას საქართველოს პრეზიდენტმა გადასცა შოთა რუსთაველის სახელობის პრემია.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]