თომა ბარათაშვილი
იერსახე
| თომა ბარათაშვილი | |
|---|---|
| საქმიანობა | პოეტი[1] |
| პერიოდი | XVIII საუკუნე |
| ნათესავ(ებ)ი | მამუკა ბარათაშვილი |
თომა ავთანდილის ძე ბარათაშვილი — XVIII საუკუნის I ნახევრის ქართველი პოეტი.
1724 წელს თავის ძმასთან, ცნობილ პოეტთან მამუკა ბარათაშვილთან ერთად რუსეთში გახიზნულ ვახტანგ VI-ს გაჰყვა ამალაში. 1740-იან წლებში რუსეთის საგარეო საქმეთა კოლეგიის დიპლომატ-კურიერი იყო. ბარათაშვილის პოეტური მემკვიდრეობიდან ცნობილია რამდენიმე ლექსი, რომლებშიც უცხოეთში გადახვეწილი ადამიანის სევდაა გამოხატული. დავით გურამიშვილი ბარათაშვილს დასესხებია ერთ სასიმღერო კილოს („ხმას“) და ლექსიც მიუძღვნია მისთვის.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- მიქაძე გ., ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ., 1977. — გვ. 198.
- ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1966
- ყუბანეიშვილი სოლ. ,„თომა ბარათაშვილიქართველურ ენებში“, ჟურ. მაცნე, №. 3 თბილისი: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა და სტამბა, 1960 წელი. — გვ. 133-151
- ↑ საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი — 2001.