ზვარეთი (ონის მუნიციპალიტეტი)
| სოფელი | |
|---|---|
|
ზვარეთი | |
| ქვეყანა |
 საქართველო |
| მხარე | რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე |
| მუნიციპალიტეტი | ონის მუნიციპალიტეტი |
| თემი | კვაშხიეთი |
| კოორდინატები | 42°32′07″ ჩ. გ. 43°22′35″ ა. გ. / 42.53528° ჩ. გ. 43.37639° ა. გ. |
| ცენტრის სიმაღლე | 1100 მ |
| მოსახლეობა | 2[1] კაცი (2014) |
| ეროვნული შემადგენლობა | ქართველები 100 % |
| სასაათო სარტყელი | UTC+4 |
| სატელეფონო კოდი | +995 |
.svg)    | |
ზვარეთი — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტის კვაშხიეთის ადმინისტრაციულ ერთეულში (რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარე).
მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ხეორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას, ზღვის დონიდან 1160 მ-ზე, ქალაქ ონიდან 10 კმ-ის დაშორებით. მინიჭებული აქვს მაღალმთიანი დასახლების სტატუსი.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVIII საუკუნეში. ვახუშტი ბატონიშვილის რუკაზე აღნიშნულია დაბა ზვარე. ამავე სახელით იხსენიებს მას იოჰან გიულდენშტედტი რიონის მარცხენა ნაპირზე მდებარე სოფლებს შორის.[2] XIX ს. – XX ს. დასაწყისში შედიოდა რაჭის მაზრის ონის უბანში. 1901 წლის მონაცემებით ზვარეთის სასოფლო საზოგადოება მოიცავდა 10 სოფელს და 4 164 მცხოვრებს.[3] 2000-იანი წლების მდგომარეობით ზვარეთი ფაქტობრივად დაცლილია მუდმივი მოსახლეობისგან.
სოფლის ცენტრში, მოედანზე დგას XX საუკუნის ბოლოს აგებული ფერისცვალების მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია.[4] სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სასაფლაოს ტერიტორიაზე შემორჩენილია XIX საუკუნის წმ. გიორგის სახელობის ქვითკირით ნაგები დარბაზული ეკლესიის ნანგრევები.[5] 1920-იან წლებში გიორგი ბოჭორიძეს ეკლესიაში უნახავს რამდენიმე სიძველე, მათ შორის ქვაზე მოჭრილი ქრისტეს შობის ხატი და „ვეფხისტყაოსნის“ XVIII საუკუნის ფურცელნაკლული ხელნაწერი.[6]
დემოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
| აღწერის წელი | მოსახლეობა | კაცი | ქალი |
|---|---|---|---|
| 2002[7] | 14 | 7 | 7 |
| 2014[1] |  2 | 2 | 0 |
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 366.
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 517.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014. საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 7 ნოემბერი, 2016.
- ↑ ცხადაია პ., ჯოჯუა ვ., რაჭის გეოგრაფიული სახელწოდებანი, ტ. II, თბ., 2005. — გვ. 78.
- ↑ Кавказскій календарь на 1902 годъ, Тифлись, 1901, стр. 86.
- ↑
კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16601 - ↑ კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 16600
- ↑ ბოჭორიძე გ., რაჭა-ლეჩხუმის ისტორიული ძეგლები და სიძველეები, თბ., 1994. — გვ. 232.
- ↑ საქართველოს მოსახლეობის 2002 წლის პირველი ეროვნული საყოველთაო აღწერის ძირითადი შედეგები, ტომი II
| |||||||||||||
