ზეელიგერი (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| ზეელიგერი | |
| ლათ. Seeliger | |
 | |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 0.31 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 8.28 კმ[2] |
| მოცულობა | 22.71 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 1.38 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | Hugo von Seeliger |
| დამტკიცებულია | IAU (1935) |
| მდებარეობა | |
| 2.22° ს. გ. 3° ა. გ. / 2.22° ს. გ. 3° ა. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
  | |
ზეელიგერი  ვიკისაწყობში | |
კრატერი ზეელიგერი (ლათ. Seeliger) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი ასტრონომის, ჰუგო ფონ ზეელიგერის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).[2]
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
კრატერის უახლოესი მეზობლებია დასავლეთით რეომიური; ჩრდილო-დასავლეთით ბრიუსი და ბლაგი; ჩრდილო-აღმოსავლეთით რეტიკი; აღმოსავლეთ-სამხრეთ-აღმოსავლეთით პიკერინგი; სამხრეთ-აღმოსავლეთით ჰოროქსი და ჰიპარქუსი; და სამხრეთ-დასავლეთით გილდენი. ოპოლცერის ღარი კრატერის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს, ხოლო რეომიურის ღარი სამხრეთ-დასავლეთით.[3] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 2°13′S 3°00′E / 2.22° ს. გ. 3° ა. გ., დიამეტრი — 8.28 კმ,[2] სიღრმე — 1.38 კმ.[1]
კრატერს აქვს წრიული თასის ფორმის ფორმა და პრაქტიკულად დაუზიანებელია. რგოლის შიდა დახრილობა გლუვია, ხოლო დახრილობის ზედა ნაწილს მაღალი ალბედო აქვს. რგოლის სიმაღლე მიმდებარე ტერიტორიის ზემოთ 310 მ-ს აღწევს,[1] კრატერის მოცულობა 22.71 კმ³-ია.[1] კლემენტინის ზონდით მიღებულ სურათებში ჩანს პატარა ცენტრალური პიკი, რაც უჩვეულოა ამ ტიპის კრატერებისთვის.
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] | ||
|---|---|---|
| ზეელიგერი | კოორდინატები | დიამეტრი, კმ |
| A | 1°53′S 3°02′E / 1.88° ს. გ. 3.04° ა. გ. | 3.8 |
| S | 2°08′S 2°06′E / 2.14° ს. გ. 2.1° ა. გ. | 2.9 |
| T | 2°12′S 4°19′E / 2.2° ს. გ. 4.31° ა. გ. | 3.3 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 4 5 6 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- 1 2 3 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Seeliger
- ↑ Кратер Зелигер на карте LAC-77. ციტირების თარიღი: 2020-06-22
