ვენესუელის ტელევიზია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ვენესუელის უმსხვილესი სატელევიზიო ქსელის - ვენევისიონის ლგოგო.

ვენესუელის ტელევიზიის ისტორია იქყება 1952 წლიდან, როდესაც დიქტატორმა მარკოს პერეს ხიმენესმა შექმნა სახელმწიფო არხი - Televisora Nacional. რითიც ვენესუელა მსოფლიოში ერთ-ერთი პირველი ქვეყანა იყო. 1963 წელს, ქვეყნის მოსახლეობის მეოთხედს ჰქონდა ტელევიზორი, ხოლო 1982 წელს 85%-ს.[1] ვენესუელაში ტელენოველებია პოპულარული და ზოგიერთის საერთაშორისო დონეზე დისტრიბუციაც ხდება (მაგალითად -მაგალითად 1992-ის, სარა სუსია). ყველაზე ცნობილი სატელევიზიო პროგრამა იყო უგო ჩავესის ყოვლეკვირეული შოუ - Aló Presidente, რომელიც დაიწყო 2009 წელს და დასრულდა 2012-ში.

რეგულაციები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

უგო ჩავესი სანქციებს ტელევიზიებისა და რადიოების წინააღმდეგ აქტიურად იყენებდა. კრიტიკისგან თავის დასაცავად უგო ჩვესმა ძალის გამოყენებით დახურა რამდენიმე რადიო სადგური და ხელში ჩაიგდო ტელევიზიები. მისი თქმით: „არ არის გასაკვირი თუ ტელევიზიები დაიხურება, რადგანც არც ჩავესის, არც მისი მინისტრების და მთავრობის უპატივცემულო უნფორმაციის გაშუქება არ შეიძლება“.[2]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Swanson, David and Mancini, Paolo (1996), Politics, media, and modern democracy: an international study of innovations in electoral campaigning and their consequences, Greenwood Publishing, p240
  2. Klein, Naomi (2003). "Venezuela's Media Coup". Nation 276 (8): 10. http://encore.apu.edu:50080/ebsco-web/ehost/detail?vid=3&sid=978afb7b-de69-4672-9eaa-f86a4132a2fb%40sessionmgr198&hid=120&bdata=JnNpdGU9ZWhvc3QtbGl2ZQ%3d%3d#db=aph&AN=9130404.