დომენიკო ფონტანა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
დომენიკო ფონტანა
Domenico Fontana.png
პირადი ინფორმაცია
დაბ. თარიღი 1543
დაბ. ადგილი მელიდე
გარდ. თარიღი 28 ივნისი, 1607
გარდ. ადგილი ნეაპოლი
ნამუშევრები და მიღწევები
საქმიანობა არქიტექტორი, მხატვარი, მოქანდაკე, ქალაქთმშენებელი და ინჟინერი
მიმართულება მანიერიზმი
მნიშვნელოვანი პროექტები სან-ლუიჯი-დეი-ფრანჩეზი, ქვირინალის სასახლე, ლატერანის სასახლე, ნეაპოლის სამეფო სასახლე, აპოსტოლური სასახლე და Villa Sforzesca
ჯილდოები Order of the Golden Spur
ნათესავ(ებ)ი კარლო მადერნა, ფრანჩესკო ბარბერინი და ტადეო ბარბერინი

დომენიკო ფონტანა (იტალ. Domenico Fontana; დ. 1543 — გ. 28 ივნისი, 1607, ნეაპოლი) — იტალიელი არქიტექტორი და ინჟინერი, ადრეული ბაროკოს წარმომადგენელი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ფონტანა დაიბადა 1543 წელს ქალაქ მელიდეში (დღეს შვეიცარია). 1563 წელს იგი გადავიდა რომში, რომ შეესწავლა არქიტექტურა. რომში, ფონტანას მფარველობას უწევდა კარდინალი მონტალტო, ვისი დავალებითაც ააშენა სანტა მარია მაგგიორეს ეკლესიაში სამლოცველო. ასევე „Palazzo Montalto“. 1585 წელს კარდინალი მონტალტო გახდა პაპი სიქსტუს V და დანიშნა ფონტანა მთავარ არქიტექტორად პაპის კურიაში. ამ პერიოდის განმავლობაში, ფონტანამ შექმნა პროექტები რეკონსტრუქციისა და ახალი მშენებლობისთვის პალაზო პერეთის, ქვირინულ და ლატერანულ სასახლეების, ოთხი შადრევანიდან სამზე ქვირინალზე, ვატიკანის ბიბლიოთეკის შენობაზე და დაასრულა წმინდა პეტრეს ტაძრის გუმბათის მშენებლობა. ფონტანამ უხელმძღვანელა წმინდა პეტრეს ბაზილიკის წინ მოედანზე ეგვიპტური ობელისკის დაყენებას, 1586 წელს.

პაპი სიქსტუს V გარდაცვალების (1592) შემდეგ, საცხოვრებლად გადავიდა ნეაპოლში, სადაც მან შეიმუშავა პროექტები ნავსადგურის რეკონსტრუქციისთვის და „პალაცო რეალის“ მშენებლობისთვის. ამავდროულად ფონტანა აწარმოებდა არხის გაყვანილობას მდინარე სარნოს ერთ-ერთი წყაროდან ტორე-ანუნციატამდე. ამავე დროს, მიწისქვეშა გვირაბის მშენებლობისას ერთ-ერთი გორაკის ქვეშ, მან აღმოაჩინა ძველი რომაული ქალაქის კედლის ნაწილი. მხოლოდ საუკუნე-ნახევრის შემდეგ დადგინდა, რომ ეს იყო პომპეის. ფონტანა გარდაიცვალა ნეაპოლში, 1607 წელს.

გალერეა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Henze, Anton Kunstführer Rom. — Stuttgart: Reclam, 1994. — ISBN 3-15-010402-5
  • Giovanni Baglione: Le vite de pittori, scultori et architetti. Dal pontificato di Gregorio XIII del 1572 in fino a'tempi di Papa Urbano ottavo nel 1642. Rom 1642, S. 84–86.