გუსტავ ემილ ოგი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
გუსტავ ემილ ოგი
ფრანგ. Émile Haug
Gustave Emile HAUG (1861-1927).jpg
დაბ. თარიღი 19 ივნისი 1861(1861-06-19)[1] [2] [3] [1] [4] [5]
დაბ. ადგილი დრიუზენაიმი
გარდ. თარიღი 28 აგვისტო 1927(1927-08-28)[2] [3] [4] [5] (66 წლის)
გარდ. ადგილი ნიდერბრონ-ლე-ბენი
მოქალაქეობა საფრანგეთი
სამეცნიერო სფერო გეოლოგია
მუშაობის ადგილი პარიზის უნივერსიტეტი
ალმა-მატერი სტრასბურის უნივერსიტეტი
ჯილდოები საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერი[1]

გუსტავ ემილ ოგი (ფრანგ. Gustave Émile Haug; დ. 19 ივნისი, 1861, დრიუზენაიმი, ქვემო რაინი — გ. 28 აგვისტო 1927, ნიდერბრონი, ქვემო რაინი) — ფრანგი გეოლოგი, საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1917), პარიზის უნივერსიტეტის პროფესორი (1904).

ოგის ძირითადი შრომები შეეხება სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, პალეონტოლოგიისა და რეგიონული გეოლოგიის საკითხებს (ალპები, პროვანსი). ოგი იზიარებდა დედამიწის კონტრაქციის (შეკუმშვის) და იზოსტაზიის თეორიებს; დიდი წვლილი შეიტანა გეოსინკლინის თეორიის ჩამოყალიბებაში. იგი მუშაობდა აგრეთვე ტრანსგრესიებისა და რეგრესიების თეორიაზე. ფართოდაა ცნობილი ოგის გეოლოგიური სახელმძღვანელო. გუსტავ ემილ ოგი იყო პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1909).

თხზულებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Traité de géologie, [t.] 1—2, P., 1907—11;
  • Геология, 7 изд., т. 1, М. — Л., 1938.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]