გიგი თევზაძე

გიგი თევზაძე (დ. 22 ივნისი, 1967, თბილისი) — ქართველი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი.

დაიბადა ფილოსოფოს გურამ თევზაძის და ფილოლოგ რუსუდან ენუქიძის ოჯახში. 1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი. 1991-2001 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, პროფესორი. 2001-2006 წლებში ილია ჭავჭავაძის სახელობის ენისა და კულტურის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი; 2004-2006 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტროს განათლების რეფორმის პროექტის — „ილია ჭავჭავაძე“ დირექტორი. 2006-2014 წლებში ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორი, 2013 წლიდან — ილიას უნივერსიტეტის 4D კვლევის ინსტიტუტის დირექტორი.

კვლევის ძირითადი სფეროებია: სოციოლოგიური მეცნიერება, ფილოსოფია, ადამიანის ქცევის ევოლუცია, იდეების ისტორია. საკანდიდატო დისერტაცია თემა — „ისტორიის ონტოლოგიური დაფუძნება მარტინ ჰაიდეგერის ფილოსოფიაში“, დაიცვა 1992 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ყოფიერების და ცნობიერების ესთეტიკა“, დაიცვა 1997 წელს.

ბიბლიოგრაფია

• ჩვენი დრო, სფინქსი და ძენონის ისარი (ცნობიერების ესთეტიკა), თბ., 1993.
• მომავლის ნიშნები, თბ., 1995.
• საქართველო: ძალაუფლების სიმულაციები, თბ., 1999.
• ინსტიტუციური ცვლილებების სოციოლოგია, თბ., 2001.
• სოციალური ქცევის ევოლუცია ჰომომდე და შემდეგ, თბ., 2013 (ქართულ და ინგლისურ ენებზე).

ლიტერატურა

• ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 3, თბ., 2014. — გვ. 644.

რესურსები ინტერნეტში

• გიგი თევზაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
• გიგი თევზაძე — საბოლოო ფილოსოფია, 2017