გელა ნიკოლაიშვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
გელა ნიკოლაიშვილი
დაბადების თარიღი 27 მარტი, 1958 (1958-03-27) (62 წლის)
დაბადების ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ–ის დროშა საქართველოს სსრ, საბჭოთა კავშირის დროშა სსრკ
მოქალაქეობა საბჭოთა კავშირის დროშა სსრკ
საქართველოს დროშა საქართველო
განათლება თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ეროვნება ქართველი

გელა ნიკოლაიშვილი (დ. 27 მარტი, 1958, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, იურისტი.

1981 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი, ხოლო 1999 წელს იურიდიულ–ფსიქოლოგიური ინსტიტუტი.

1981-1992 წლებში იყო მცხეთის ხელოვნებისა და ისტორიულ–არქიტექტურულ მუზეუმ–ნაკრძალის ექსკურსიამძღოლი, მეცნიერ თანამშრომელი, სწავლული მდივანი, სამეცნიერო განყოფილების გამგე. 1983-1985 წლებში იყო ანტისაბჭოთა აგიტაცია-პროპაგანდის ბრალდებით იყო პოლიტპატიმარი. 1992 წელს იყო საქართველოს ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტის წამყვანი სპეციალისტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ილია ჭავჭავაძის საზოგადოება“. 1996-1999 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა და ეროვნულ უმცირესობათა საკითხების ექსპერტ–კონსულტანტი. არის ავტორი წიგნებისა: „ადამიანის უფლებები საქართველოში“ (1998), „როგორ დავიცვათ საკუთარი უფლებები“ (1999), „საქართველოს ციხეები“ (2001), „შევაჩეროთ წამება“, „პოლიცია და საზოგადოება“ (2003), „ადამიანის უფლებები საქართველოში 2005-2006“, „ფასადური დემოკრატია საქართველოში“ (2008), „დემოკრატიის შუქურა (მითი და რეალობა)“ (2009).

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]