გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 947

გაეროს უს; რეზოლუცია 947
	; ხორვატიის ტერიტორიის განაწილება 1995 წელს
თარიღი	30 სექტემბერი, 1994
სხდომა №	3,434
კოდი	S/RES/947 (დოკუმენტი)
თემა	ბოსნია და ჰერცეგოვინა
კენჭისყრა	მომხრე: 15 ; წინააღმდეგი: 0 ; თავი შეიკავა: 0
შედეგი	მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები	აშშ ; გაერთიანებული სამეფო ; რუსეთი ; საფრანგეთი ; ჩინეთი ;
არამუდმივი წევრები	არგენტინა ; ბრაზილია ; ჩეხეთი ; ჯიბუტი ; ახალი ზელანდია ; ნიგერია ; ომანი ; პაკისტანი ; რუანდა ; ესპანეთი ;

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 947, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 1994 წლის 30 სექტემბერს, ყოფილი იუგოსლავიის შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის (მათ შორის 908-ე რეზოლუციის) გახსენების შემდეგ, განიხილავდა ვითარებას ხორვატიაში და გაახანგრძლივა გაეროს დამცავი ძალების (UNPROFOR) მანდატი 1995 წლის 31 მარტამდე.^[1]

უშიშროების საბჭომ გამოხატა სურვილი ყოფილი იუგოსლავიის კონფლიქტის მოლაპარაკებების გზით მოგვარების შესახებ და ხაზი გაუსვა რეგიონის ქვეყნებს შორის საერთაშორისო საზღვრების ურთიერთპატივისცემის აუცილებლობას. საბჭომ აღნიშნა, რომ გაეროს სამშვიდობო გეგმის ძირითადი ასპექტები, განსაკუთრებით 871-ე (1993) რეზოლუცია, ჯერ კიდევ არ იყო შესრულებული. ამავდროულად, ხაზი გაესვა UNPROFOR-ის მნიშვნელოვან როლს საომარი მოქმედებების აღკვეთასა და საერთო სამშვიდობო მოგვარებისთვის პირობების შექმნაში.

გაეროს წესდების VII თავის საფუძველზე მოქმედმა საბჭომ გაახანგრძლივა UNPROFOR-ის მანდატი 1995 წლის 31 მარტამდე და მოუწოდა ყველა მხარეს, ითანამშრომლონ სამშვიდობო ძალებთან და უზრუნველყონ მათი გადაადგილების თავისუფლება. გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის, ეთხოვა 1995 წლის 20 იანვრამდე წარედგინა ანგარიში ხორვატიაში გაეროს სამშვიდობო გეგმის მიმდინარეობის შესახებ, რის საფუძველზეც მისიის მანდატი გადაიხედებოდა. მას ასევე დაევალა ანგარიშის მომზადება გაეროს დაცულ ტერიტორიებსა და ხორვატიის დანარჩენ ნაწილს შორის საავტომობილო და სარკინიგზო მიმოსვლის აღდგენის, წყლისა და ელექტროენერგიის მიწოდებისა და ადრიატიკის ნავთობსადენის გახსნის თაობაზე.

საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა დევნილი პირის უფლება, საერთაშორისო თანამეგობრობის დახმარებით დაუბრუნდეს საკუთარ სახლს. ნებისმიერი განცხადება ან ვალდებულება, რომელიც გაკეთებული იყო იძულებით (განსაკუთრებით ტერიტორიებთან დაკავშირებით), ბათილად გამოცხადდა. გამოითქვა შეშფოთება იმის გამო, რომ ძალების სტატუსის შესახებ შეთანხმებები (SOFA) ჯერ კიდევ არ იყო დასრულებული ხორვატიაში, მაკედონიასა და იუგოსლავიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში (სერბეთი და მონტენეგრო), და ყველას მოუწოდა ამ შეთანხმებების დაუყოვნებლივ გაფორმებისკენ.

საბჭომ მოუწოდა ბოსნიელ სერბებს, პატივი სცენ ხორვატიის ტერიტორიულ მთლიანობას და აღნიშნა, რომ ე.წ. „ვარდისფერ ზონებში“ ხელისუფლების აღდგენა უნდა დასრულდეს UNPROFOR-ის ზედამხედველობით, რათა თავიდან იქნეს აცილებული რეგიონის შემდგომი დესტაბილიზაცია.^[2]

რესრსები ინტერნეტში

Text of the Resolution at undocs.org

სქოლიო

↑ Woodward, Susan L. (1995). Balkan tragedy: chaos and dissolution after the Cold War. Brookings Institution Press, გვ. 422. ISBN 978-0-8157-9513-1.
↑ Bianchini, Stefano (1998). The Yugoslav conflict and its implications for international relations. Longo, გვ. 95. ISBN 978-88-8063-155-2.

[1] Woodward, Susan L. (1995). Balkan tragedy: chaos and dissolution after the Cold War. Brookings Institution Press, გვ. 422. ISBN 978-0-8157-9513-1.

[2] Bianchini, Stefano (1998). The Yugoslav conflict and its implications for international relations. Longo, გვ. 95. ISBN 978-88-8063-155-2.

[1]

[2]