შინაარსზე გადასვლა

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 864

სტატიის შეუმოწმებელი ვერსია
მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გაეროს უს
რეზოლუცია 864

უნიტას დროშა
თარიღი 15 სექტემბერი, 1993
სხდომა № 3277
კოდი S/RES/864 (დოკუმენტი)
თემა სიტუაცია ანგოლაში
კენჭისყრა
მომხრე: 15
წინააღმდეგი: 0
თავი შეიკავა: 0
შედეგი მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები
არამუდმივი წევრები

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 864 ერთხმად იქნა მიღებული 1993 წლის 15 სექტემბერს, საბჭომ 696 (1991), 747 (1992), 785 (1992), 793 (1992), 804 (1993), 811 (1993), 823 (1993), 834 (1993) და 851 (1993) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ აღნიშნა ანგოლაში არსებული ვითარება, დაგმო და დააწესა უნიტას საერთაშორისო სანქციები.[1]

უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა ანგოლაში პოლიტიკური, სამხედრო და ჰუმანიტარული მდგომარეობის გაუარესების გამო და იმ ფაქტთან დაკავშირებით, რომ ყველა წინა რეზოლუციისა და ძალისხმევის მიუხედავად, სამშვიდობო მოლაპარაკებები შეჩერდა და ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმება ძალაში არ შესულა. მხარდაჭერა გამოეცხადა გენერალური მდივნისა და მისი სპეციალური წარმომადგენლის, მარგარეტ ენსტის, მცდელობებს, ხელი შეუწყონ კრიზისის მოლაპარაკებების გზით მოგვარებას. შესაბამისად, გაერთიანებული ერების ორგანიზაცია კვლავაც დარჩება ანგოლაში, რათა უზრუნველყოს „აკორდოს დე პაზის“ სამშვიდობო შეთანხმებების სრული განხორციელება.

რეზოლუციამ გაეროს ანგოლას ვერიფიკაციის მისია II-ის (UNAVEM II) მიმდინარე მანდატი 1993 წლის 15 დეკემბრამდე გააგრძელა. სამშვიდობო პროცესში მნიშვნელოვანი პროგრესის შემთხვევაში, მისი არსებობის ხანგრძლივობა გაიზრდებოდა. მიესალმნენ ანგოლას მთავრობის პოზიციას კონფლიქტის მშვიდობიანი გზით მოგვარების შესახებ, ხოლო უნიტას შეახსენეს 1992 წლის არჩევნების შედეგების აღიარება. უნიტა ასევე დაგმეს მისი სამხედრო მოქმედებებისა და ტერიტორიის მიტაცების მცდელობებისთვის, რამაც მშვიდობიან მოსახლეობას და ანგოლის ეკონომიკას ტანჯვა მიაყენა, საბჭომ მოითხოვა ყველა ასეთი ქმედების შეწყვეტა. დაგმეს უნიტას მიერ გაეროს ჰუმანიტარულ პერსონალზე საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის დარღვევით განხორციელებული თავდასხმები და მოუწოდეს როგორც უნიტას, ასევე ანგოლას მთავრობას, უზრუნველყონ UNAVEM II-ის თანამშრომლებისა და სხვა ჰუმანიტარული პერსონალის უსაფრთხოება. საბჭომ ასევე გაიმეორა თავისი მოთხოვნა, რომ უნიტამ გაათავისუფლოს ყველა უცხოელი მძევალი, რომლებიც მათი ნების საწინააღმდეგოდ არიან აყვანილი.

საბჭომ განაგრძო უნიტას მკაცრი დაგმობა და მისი ხელმძღვანელობა პასუხისმგებლობის ქვეშ დააყენა უშიშროების საბჭოს წინა რეზოლუციების შეუსრულებლობაში. ამ მხრივ, მან უნიტას ქმედებები და ანგოლაში არსებული სიტუაცია საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოებისთვის საფრთხედ მიიჩნია და სანქციები გაეროს წესდების VII თავის შესაბამისად დაუწესა.[2] ამიტომ, მიმდინარე რეზოლუციის მიღებიდან 10 დღის განმავლობაში, შემდეგი ზომები ამოქმედდებოდა, თუ გენერალური მდივანი არ შეატყობინებდა, რომ ცეცხლის შეწყვეტა ძალაში იყო და შეთანხმება მიღწეული იყო სამშვიდობო შეთანხმებისა და გაეროს რეზოლუციების განხორციელების შესახებ. თუ ცეცხლის შეწყვეტა ან შეთანხმებები არ იქნებოდა დაცული, სანქციები ხელახლა დაწესდებოდა და დაუყოვნებლივ ამოქმედდებოდა. ყველა ქვეყანას აეკრძალა უნიტასთვის იარაღის, ნავთობისა და მასთან დაკავშირებული პროდუქტების მიყიდვა, გარდა ანგოლის მთავრობის მიერ განსაზღვრული ზოგიერთი ადგილისა, ნებისმიერი საერთაშორისო შეთანხმების, ვალდებულების, კონტრაქტის ან ლიცენზიის მიუხედავად.[3] რეზოლუციის დამრღვევი ნებისმიერი პირის ან ორგანიზაციის წინააღმდეგ აღიძვრებოდა სამართალწარმოება.

შემდეგ შეიქმნა უშიშროების საბჭოს კომიტეტი, რომელიც 864-ე რეზოლუციის შესრულების მონიტორინგს განახორციელებდა. მისი ფუნქციები იყო:

(ა)გენერალური მდივნის ანგარიშების განხილვა;
(ბ)ქვეყნებისგან დამატებითი ინფორმაციის მოძიება იმის შესახებ, თუ რა ქმედებებს ახორციელებენ ისინი მიმდინარე რეზოლუციის ხელშესაწყობად;
(გ)სანქციების დარღვევის შესახებ ინფორმაციის განხილვა;
(დ)პერიოდული ანგარიშების მომზადება 864-ე რეზოლუციის დარღვევებისა და შესრულების შესახებ;
(ე)სახელმძღვანელო პრინციპების შემუშავება, რომლებიც ხელს შეუწყობს ექსპორტს.

საბჭომ მოუწოდა ყველა სახელმწიფოს, 1993 წლის 15 ოქტომბრამდე გენერალური მდივნისთვის მიეწოდებინათ ანგარიში მათ მიერ მიღებული ზომების შესახებ და კომიტეტისთვის ყველა საჭირო დახმარება გაეწიათ. თუ ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება არ იქნებოდა მიღწეული და სამშვიდობო შეთანხმებები არ შესრულდებოდა ან არ გადაიხედებოდა, თუ შეთანხმება და ცეცხლის შეწყვეტა შესრულდებოდა, განხილული იქნებოდა შემდგომი ზომების, მათ შორის მოგზაურობის შეზღუდვებისა და სავაჭრო ზომების დაწესება.

რეზოლუციის დასასრულს, გენერალურ მდივან ბუტროს ბუტროს-გალისადმი თხოვნით, 1993 წლის 1 ნოემბრიდან 15 დეკემბრამდე წარედგინა ანგარიში მიმდინარე რეზოლუციის განხორციელებისა და სხვა მოვლენების შესახებ, მათ შორის სამშვიდობო პროცესში გაეროს მომავალი როლის რეკომენდაციების შესახებ.

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]