გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 80
 რეზოლუცია | |
|---|---|
 ჯამუ და კაშმირის სამთავროს ტერიტორია, რომელიც იმართებოდა პაკისტანის (მწვანე) და ინდოეთის (ყვითელი და წითელი) მიერ 1950 წელს | |
| თარიღი | 14 მარტი, 1950 |
| სხდომა № | 470 |
| კოდი | S/1469 (დოკუმენტი) |
| თემა | ინდოეთ-პაკისტანის საკითხი |
კენჭისყრა |
მომხრე: 8 წინააღმდეგი: 2 არ მონაწილეობდა: 1 |
| შედეგი | მიღებული |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
.svg){kind=small}
გაერთიანებული ერების უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 80, რომელიც მიიღეს 1950 წლის 14 მარტს, ინდოეთისა და პაკისტანის კომისიის ანგარიშების, ისევე როგორც გენერალ ა. გ. ლ. მაკნოტონის ანგარიშის მიღების შემდეგ, საბჭომ შეაქო ინდოეთი და პაკისტანი ცეცხლის შეწყვეტის დაცვისთვის და ჯამუ და კაშმირის დემილიტარიზაციისთვის, ისევე როგორც ფლოტის ადმირალ ჩესტერ უ. ნიმიცის მომავალ პლებისციტის ადმინისტრატორად დანიშვნაზე შეთანხმებისთვის.
რეზოლუციის მოთხოვნები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ინდოეთისა და პაკისტანის მხრიდან ერთდროული და პროგრესული დემილიტარიზაცია იმ ხარისხამდე, სადაც დარჩენილი ძალები "არ გამოიწვევდა შიშს ცეცხლის შეწყვეტის ხაზის არც ერთ მხარეს მცხოვრები ხალხისთვის.
- ჩრდილოეთი ტერიტორიები უნდა იმართებოდეს ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ, გაეროს ზედამხედველობის ქვეშ.
- საბჭომ დანიშნოს გაერთიანებული ერების წარმომადგენელი დემილიტარიზაციის პროგრამის მომზადებასა და განხორციელებაში დასახმარებლად, ინდოეთისა და პაკისტანის მთავრობებისთვის, ისევე როგორც საბჭოს მთავრობებისთვის კონსულტაციების გაწევისთვის, ინდოეთისა და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისიის ყველა უფლებამოსილებისა და პასუხისმგებლობის განსახორციელებლად, პლებისციტის ადმინისტრატორისთვის დემილიტარიზაციის შესაბამის ეტაპზე მისთვის მინიჭებული ყველა ფუნქციის შესრულების უზრუნველსაყოფად და საბჭოსთვის საჭიროებისამებრ ანგარიშგების წარდგენისთვის.
რეზოლუცია 80-მ მონიშნა გადახვევა რეზოლუცია 47-იდან, რომელიც პაკისტანს პირველად გასვლას მოითხოვდა. რეზოლუცია 80-მ ინდოეთსა და პაკისტანს სთხოვა ერთდროულად გაეყვანათ თავიანთი ჯარები პლებისციტის მიზნისთვის. მან ასევე ირიბად გაათანაბრა აზად კაშმირის ძალები და ჯამუ და კაშმირის სახელმწიფო ძალები, რაც წინააღმდეგობაში იყო გაეროს ადრინდელი კომისიის მიერ მიცემულ გარანტიებთან. აზად კაშმირისა და ჯამუ და კაშმირის ტოლობის ეს მცდელობა ინდოეთის თანხმობას ვერ მოიპოვა.
რეზოლუცია განაგრძობდა ორი მთავრობისადმი მიმართვას, რომ მიეღოთ ყველა საჭირო ზომა ცეცხლის შეწყვეტის გაგრძელების უზრუნველსაყოფად, მადლობა გადაუხადა ინდოეთისა და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისიის წევრებს, ისევე როგორც გენერალ ა. გ. ლ. მაკნოტონს და დათანხმდა იმაზე, რომ ინდოეთისა და პაკისტანის გაერთიანებული ერების კომისია შეწყდებოდა ერთი თვით მას შემდეგ, რაც ორივე მხრე გაეროს წარმომადგენელს აცნობებდა გაეროს კომისიის უფლებამოსილებებისა და პასუხისმგებლობების მისთვის გადაცემის მიღებას.
რეზოლუცია მიიღეს რვა ხმით; ინდოეთმა და იუგოსლავიამ თავი შეიკავეს, ხოლო საბჭოთა კავშირმა თავი შეიკავა.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Das Gupta, Jyoti Bhusan (2012), Jammu and Kashmir, Springer, ISBN 978-94-011-9231-6, https://books.google.com/books?id=dpTpCAAAQBAJ&pg=PA154
- Korbel, Josef (1966), Danger in Kashmir (second რედ.), Princeton University Press, ISBN 9781400875238, https://books.google.com/books?id=7Q7WCgAAQBAJ