გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 714
 რეზოლუცია 714 | |
|---|---|
 ალვადორი | |
| თარიღი | 30 სექტემბერი, 1991 |
| სხდომა № | 3,010 |
| კოდი | S/RES/714 (დოკუმენტი) |
| თემა | სალვადორი |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: 0 თავი შეიკავა: 0 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 714, რომელიც ერთხმად მიიღეს 1991 წლის 30 სექტემბერს, 637 (1989) და 693 (1991) რეზოლუციების გახსენების შემდეგ, საბჭო მიესალმა ელ სალვადორის მთავრობასა და „ფარაბუნდო მარტის ეროვნულ-განთავისუფლების ფრონტს“ შორის ნიუ-იორკის შეთანხმების ბოლოდროინდელ ხელმოწერას, რომელიც მიზნად ისახავდა ელ სალვადორში მიმდინარე სამოქალაქო ომის დასრულებას.
საბჭომ შეაქო გენერალური მდივნის, ხავიერ პერეს დე კუელიარისა და მისი პირადი წარმომადგენლის მუშაობა ცენტრალურ ამერიკაში, ასევე „მეგობარი ქვეყნების ჯგუფის“ ძალისხმევა სამშვიდობო პროცესში კოლომბიის, მექსიკის, ესპანეთისა და ვენესუელას შემადგენლობით. საბჭომ ასევე მოუწოდა მხარეებს, რომ 1991 წლის ოქტომბერში დაგეგმილ მოლაპარაკებების მომდევნო რაუნდზე განაგრძონ ინტენსიური და თანმიმდევრული მოლაპარაკებები ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმების რაც შეიძლება მალე მისაღწევად. გარდა ამისა, მხარეებს თავშეკავებისა და ელ სალვადორში გაეროს დამკვირვებელთა მისიასთან თანამშრომლობისკენ მოუწოდა.
ნიუ-იორკის შეთანხმება, რომელსაც ხელი მოეწერა 1991 წლის 25 სექტემბერს გაეროს შტაბ-ბინაში, იძლეოდა გარანტიებს ელ სალვადორში არსებული ვითარების მოსაგვარებლად. დებულებები მოიცავდა მშვიდობის განმტკიცების ეროვნული კომისიის (COPAZ) შექმნას, რომელიც პასუხისმგებელი იქნებოდა ორივე მხარის მიერ მიღწეული და უშიშროების საბჭოს მიერ მოწონებული ყველა პოლიტიკური შეთანხმების ზედამხედველობაზე.[1]
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ United Nations: Department of Political Affairs (1989). Repertoire of the Practice of the Security Council: Supplement 1989–1992. United Nations Publications, გვ. 373. ISBN 978-92-1-137030-0.