გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 550
| გაეროს უს რეზოლუცია 550 | |
|---|---|
|
ჩრდილოეთ კვიპროსი | |
| თარიღი | 11 მაისი 1984 |
| სხდომა № | 2,539 |
| კოდი | S/RES/550 (დოკუმენტი) |
| თემა | კვიპროსი |
კენჭისყრა |
მომხრე: 13 წინააღმდეგი: 0 თავი შეიკავა: 1 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 550 მიიღეს 1984 წლის 11 მაისს, კვიპროსის რესპუბლიკის წარმომადგენლების მოსმენისა და 365 (1974), 367 (1975), 541 (1983) და 544 (1983) რეზოლუციების დადასტურების შემდეგ, საბჭომ დაგმო კვიპროსის რესპუბლიკის ოკუპირებულ ნაწილში თურქეთის მიერ სეპარატისტული საქმიანობა, რაც წინა რეზოლუციების დარღვევას წარმოადგენდა.
შემდეგ საბჭომ მოუწოდა სხვა წევრ სახელმწიფოებს არ ეღიარებინათ ე.წ. ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა (TRNC), დაგმო თურქეთსა და ჩრდილოეთ კვიპროსს შორის ელჩების გაცვლა და მიიჩნია, რომ ნებისმიერი გაეროს მშვიდობისდამცავ ძალებში ჩარევის მცდელობა კვიპროსში ეწინააღმდეგება უშიშროების საბჭოს რეზოლუციებს. რეზოლუცია ასევე აცხადებს, რომ „მიიჩნევს დასახლების ნებისმიერ მცდელობას ვაროშას ნებისმიერ ნაწილში მისი მაცხოვრებლების გარდა სხვა ადამიანების მიერ მიუღებლად და მოუწოდებს ამ ტერიტორიის გაეროს ადმინისტრაციისთვის გადაცემას“. და ბოლოს, რეზოლუცია ასევე მოუწოდებს გენერალურ მდივანს ხელი შეუწყოს მიმდინარე რეზოლუციის განხორციელებას.
რეზოლუცია მიიღეს 13 ხმით ერთის წინააღმდეგ (პაკისტანი), ხოლო შეერთებულმა შტატებმა თავი შეიკავა.
შესაბამისი სასამართლო საქმეები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]საერთაშორისო სამართალი არ შეიცავს დამოუკიდებლობის გამოცხადების აკრძალვას[1] და ქვეყნის აღიარება პოლიტიკური საკითხია.[2]
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ BBC დაარქივებული 22 May 2018 საიტზე Wayback Machine. The President of the International Court of Justice (ICJ) Hisashi Owada (2010): "International law contains no prohibition on declarations of independence."
- ↑ Oshisanya, An Almanac of Contemporary and Comperative Judicial Restatement, 2016 დაარქივებული 14 November 2022 საიტზე Wayback Machine. p.64: The ICJ maintained that ... the issue of recognition was apolitical.