გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 465

გაეროს უს; რეზოლუცია 465
	; პალესტინის ტერიტორიებიRetry
თარიღი	1 მარტი 1980
სხდომა №	2,203
კოდი	S/RES/465 (დოკუმენტი)
თემა	ისრაელის მიერ ოკუპირებული ტერიტორიები
კენჭისყრა	მომხრე: 15 ; წინააღმდეგი: 0 ; თავი შეიკავა: 0
შედეგი	მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები	აშშ ; გაერთიანებული სამეფო ; საფრანგეთი ; სსრკ ; ჩინეთი ;
არამუდმივი წევრები	ბანგლადეში ; აღმოსავლეთი გერმანია ; იამაიკა ; მექსიკა ; ნიგერი ; ნორვეგია ; ფილიპინები ; პორტუგალია ; ტუნისი ; ზამბია ;

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 465 მიღებულია 1980 წლის 1 მარტს, ეხებოდა ისრაელის დასახლებებისა და ადმინისტრაციის საკითხს „1967 წლის შემდეგ ოკუპირებულ არაბულ ტერიტორიებზე, იერუსალიმის ჩათვლით“, რაც მოიაზრებდა პალესტინის ტერიტორიების დასავლეთ ნაპირს, მათ შორის აღმოსავლეთ იერუსალიმს და ღაზის სექტორს, ასევე სირიის გოლანის მაღლობებს.

შინაარსი

უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 446-ით (1979) შექმნილი კომისიის ანგარიშის აღნიშვნის შემდეგ, საბჭომ მიიღო და შეაქო მისი საქმიანობა, ხოლო ისრაელი გააკრიტიკა მასთან თანამშრომლობაზე უარის გამო. საბჭომ გამოხატა შეშფოთება ისრაელის დასახლების პოლიტიკის გამო არაბულ ტერიტორიებზე და გაიხსენა რეზოლუციები 237 (1967), 252 (1968), 267 (1969), 271 (1969) და 298 (1971). მან ასევე მოუწოდა ისრაელის სახელმწიფოსა და ხალხს დაეშალა ასეთი დასახლებები.

რეზოლუცია განაგრძობდა ჰებრონის მერის, ფაჰდ ქავასმას, უშიშროების საბჭოში მოგზაურობის აკრძალვის გამო ისრაელის გმობას და მოითხოვდა, რომ მისთვის გაეროს შტაბ-ბინაში მოგზაურობა დაეშვათ. შემდეგ რეზოლუცია მთავრდება კომისიისთვის მოთხოვნით, გააგრძელოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე სიტუაციის გამოძიება გამოფიტული ბუნებრივი რესურსების მხრივ, ხოლო ამავდროულად აკონტროლოს მიმდინარე რეზოლუციის აღსრულება და საბჭოს 1980 წლის 1 სექტემბრამდე მოახსენოს უკან.

რეზოლუცია მოუწოდებს ყველა სახელმწიფოს „არ მიაწოდოს ისრაელს რაიმე დახმარება, რომელიც სპეციალურად იქნება გამოყენებული ოკუპირებულ ტერიტორიებზე დასახლებებთან დაკავშირებით“.

აშშ-ს მხარდაჭერა

გაეროში აშშ-ს ელჩმა დონალდ მაკჰენრიმ უშიშროების საბჭოში ხმის მიცემის შემდეგ დაუყოვნებლივ განაცხადა, რომ აშშ რეზოლუციას მიიჩნევდა რეკომენდაციულად და არა სავალდებულოდ.^[1] 1980 წლის 3 მარტს პრეზიდენტმა კარტერმა დააზუსტა აშშ-ს პოზიცია და თქვა, რომ ისრაელის დასახლებების დაშლა არის „არც შესაფერისი და არც პრაქტიკული“ და რომ „იერუსალიმი უნდა იყოს გაუყოფელი“, ხოლო მისი სტატუსი განისაზღვროს მშვიდობის მოლაპარაკებებში. მან ასევე თქვა, რომ აშშ-მ დაამტკიცა ხმა იმ გაგებით, რომ იერუსალიმთან დაკავშირებული ყველა მითითება ამოღებული იქნება.^[2] 1980 წლის 20 მარტს შეერთებული შტატების სენატის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტში განცხადებაში სახელმწიფო მდივანმა საირუს ვენსმა აიღო სრული პასუხისმგებლობა არასწორი გაგებისთვის.^[1]

იხილეთ აგრეთვე

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2334

რესურსები ინტერნეტში

Text of the Resolution at undocs.org

სქოლიო

↑ ^1.0 ^1.1 Statement to the Senate Foreign Relations Committee by Secretary of State Vance on US policy in the Middle East- 20 March 1980 (20 March 1980). ციტირების თარიღი: 17 January 2017
↑ Israeli Settlements and the Status of Jerusalem Statement on the U.S. Vote in the Security Council of the United Nations. (3 March 1980). ციტირების თარიღი: 17 January 2017

[sfrc-statement-1] 1.0 ^1.1 Statement to the Senate Foreign Relations Committee by Secretary of State Vance on US policy in the Middle East- 20 March 1980 (20 March 1980). ციტირების თარიღი: 17 January 2017

[2] Israeli Settlements and the Status of Jerusalem Statement on the U.S. Vote in the Security Council of the United Nations. (3 March 1980). ციტირების თარიღი: 17 January 2017

[1]

[2]