გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 418
 რეზოლუცია 418 | |
|---|---|
 | |
| თარიღი | 4 ნოემბერი 1977 |
| სხდომა № | 2,046 |
| კოდი | S/RES/418 (დოკუმენტი) |
| თემა | სამხრეთ აფრიკა |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: 0 თავი შეიკავა: 0 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 418 მიიღეს 1977 წლის 4 ნოემბერს, ის კრძალავდა სამხედრო მასალების სავალდებულო ემბარგოს სამხრეთ აფრიკის წინააღმდეგ.[1] რეზოლუცია განსხვავდებოდა ადრე მიღებული 282-ე რეზოლუციიისგან. ემბარგო შემდგომში გამკაცრდა და გაფართოვდა რეზოლუცია 591-ით.
ემბარგოს სამხედრო აკრძალვა გაუქმდა რეზოლუციით 919-ით, რადგან სამხრეთ აფრიკამ 1994 წელს დემოკრატიული არჩევნები ჩაატარა.
გავლენა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ემბარგომ სამხრეთ აფრიკაზე სხვადსხვა გზით პირდაპირი გავლენა მოახდინა:
- საფრანგეთის მხრიდან D'Estienne d'Orves-კლასის კრეისერებისა და Agosta-კლასის წყალქვეშა ნავების გაყიდვის ბოლო მომენტში გაუქმება.[2]
- ისრაელიდან Sa'ar 4-კლასის რაკეტის ნავების ყიდვის გაუქმება, რომელთა ნაწილი საჭირო გახდა ფარულად სამხრეთ აფრიკაში აგებული ყოფილიყო.
- სამხრეთ აფრიკის უმოძრაობა ყიდულობდეს თანამედროვე საბრძოლო თვითმფრინავებს, რათა კუბური MiG-23-ების წინააღმდეგ დაედგა მხარი სამხრეთ აფრიკის საჰაერო ძალების (SAAF) მიერ სამხრეთ აფრიკის სასაზღვრო ომში.[3]
- სამხრეთ აფრიკის თანამედროვე, მილიარდობითი დოლარის ღირებულების სამხედრო-სამრეწველო ინდუსტრიის განვითარება.
- ამერიკის შეერთებული შტატების მხრიდან გამდიდრებული ურანის საწვავის ტვირთების წყვეტა სამხრეთ აფრიკის SAFARI-1 კვლებითი ბირთვული რეაქტორისთვის.[4]
ემბარგოს გვერდის ავლა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სამხრეთ აფრიკის მთავრობამ შექმნა რამდენიმე სტრატეგია, რათა გვერდი აევლო ემბარგოსთვის და მოეპოვებინა სამხედრო ტექნოლოგია და კომპონენტები, რომელთა ღიად შეძენას ვერ შეძლებდა. გაერთიანებული ერების უსაფრთხოების საბჭოს რეზოლუცია 591 1986 წელს მიღებული იქნა ემბარგოს გაფართოების და რამდენიმე ხარვეზის შესამჩნევად.
ადგილობრივი წარმოება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბევრი საბრძოლო მოწყობილობა მთლიანად დაპროექტირებული და წარმოებული იყო სამხრეთ აფრიკაში, რაც ასახული იყო Armscor-ის ზრდისა და ექსპორტის ბიზნესით. სამხრეთ აფრიკის თავდაცვის ინდუსტრიას შეეძლო წარმატებით დაკმაყოფილებულიყო მოთხოვნაზე რამდენიმე სფეროში, როგორიცაა საბრძოლო აბი, ქვემეხი იარაღი, რაკეტული ტექნოლოგია და დაფარული ხელოვნება, მაგრამ გამჭრიახობდა საბრძოლო თვითმფრინავების, შეტაკების ვერტმფრინავების და მთავარი ბრძოლის ტანკების განვითარებაში.[5] უფრო წინსვლილი სისტემებისთვის Armscor ხშირად მოდერნიზებდა და გაუმჯობესებდა იმ დიზაინებს, რომლებიც ემბარგოს წინა წლებში იყო შემოტანილი ან ლიცენზიით აგებული, ზოგჯერ იმ ხარისხამდე, რომ ეს იყო თითქმის სრულიად განსხვავებული დიზაინი (როგორიცაა Atlas Oryx ვერტმფრინავი ან Olifant მთავარი ბრძოლის ტანკი). 1980-იანი წლებისთვის, სამხრეთ აფრიკის თითქმის ყველა საბრძოლო მოწყობილობა ქვეყნის შიგნით იყო განვითარებული.[6]
კონტრაბანდა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1984 წლის „Coventry Four"-ის საქმე. ოთხი სამხრეთ აფრიკელი ბიზნესმენი დიდ ბრიტანეთში აღმოჩნდა, რომ წინააღმდეგ აკრძალვის Kentron-ის სახელით ფრონტ კომპანია ემუშავებინა.
- Gerald Bull-ის დაკავება და გამსჯელება G5 ხოვიცის გამოსამუშავებლად Armscor-ის სახელით.
- ბირთვული იარაღის პროგრამამ მიაღწია პიკს ემბარგოს დროს. David Albright-ის თანახმად, პროგრამის კომპონენტები შემოტანილი იყო საერთაშორისო საზოგადოების ცოდნის გარეშე, ან ჩადგა ისეთ გამომგონებელ გამოყენებაში, რომელსაც ემბარგოს ზედამხედველი არ ითვალისწინებს.[7]
ორმხრივი დანიშნულების აღჭურვილობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კომპიუტერი და აეროპორტის ტრაფიკის კონტროლის რადარი სისტემები, რომელიც აშკარად სამოქალაქო გამოყენებისთვის იყო განკუთვნილი, სამხედროდ გადამისამართდა.[8]
უცხო სპეციალისტების გამოყენება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სამხრეთ აფრიკის მთავრობამ შეძლო დაექირავებინა უცხო ტექნიკოსების სერვისები, მაგალითად ისრაელელი სპეციალისტები, რომლებიც მუშაობდნენ Lavi საბრძოლო თვითმფრინავზე, კორპუსმა Atlas Aircraft Corporation დაიქირავა, რათა იმუშაონ Atlas Cheetah-ზე და Atlas Carver-ზე.[8]
ლიცენზიის ბაზაზე წარმოება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ზოგიერთ შემთხვევაში უცხო საბრძოლო მოწყობილობა უბრალოდ წარმოებული იყო ლიცენზიით სამხრეთ აფრიკაში, როგორიცაა Warrior-კლასის დარტყმითი ხომალდი, R4 შეტაკების თოფი და Atlantis Diesel Engines.
სხვა სახელმწიფოთან თანამშრომლობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სამხრეთ აფრიკა გაცვლიდა სამხედრო ტექნოლოგიას სხვა სახელმწიფოებთან, რომლებიც მსგავს მდგომარეობაში იყვნენ, ასევე ტაივანთან და მაროკოსთან, განსაკუთრებით ისრაელ-სამხრეთ აფრიკის შეთანხმების მეშვეობით. 1977 წლიდან 1991 წლამდე, მაროკო ჩართული იყო ფრანგული ტექნოლოგიის, ფრანგული საბრძოლო მოწყობილობისა და დიზაინების სამხრეთ აფრიკაში გადაცემაში, ხოლო საპასუხოდ სამხრეთ აფრიკის ძალები და სპეციალისტები წავიდნენ მაროკოს შეზღუდული ძალებისა და პოლიციის ტრენინგში.[9]
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Resolution 418. United Nations (November 4, 1977).
- ↑ Andre Wessels. (20 April 2007) The South African Navy During The Years of Conflict In Southern Africa, 1966–1989. Sabinet Online Ltd. ციტირების თარიღი: 2008-05-12
- ↑ Hilton Hamann (2001). Days of the Generals. South Africa: Zebra, გვ. 99. ISBN 978-1-86872-340-9.
- ↑ David Albright (July 1994). „South Africa and the Affordable Bomb“. Bulletin of the Atomic Scientists: 37–47.
- ↑ Cawthra, Gavin. "Arms for apartheid: the secret world of sanctions busting." Index on Censorship 20, no. 10 (1991): 41-42.
- ↑ Wessels, A., & Marx, L. (2008). The 1977 United Nations mandatory arms embargo against South Africa: a historical perspective after 30 years. Journal for Contemporary History, 33(1), 70-86.
- ↑ David Albright (July 1994). „South Africa and the Affordable Bomb“. Bulletin of the Atomic Scientists: 41.
- ↑ 8.0 8.1 Geldenhuys, Deon (1990). Isolated States: A Comparative Analysis. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-40268-2.
- ↑ Africa Review. National Security Archive (1981-06-08). ციტირების თარიღი: 2008-08-26