გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 417
 რეზოლუცია 417 | |
|---|---|
 ახლო არმოსავლეთი | |
| თარიღი | 31 ოქტომბერი 1977 |
| სხდომა № | 2045 |
| კოდი | S/RES/417 (დოკუმენტი) |
| თემა | სამხრეთ აფრიკის საკითხი |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: 0 თავი შეიკავა: 0 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 417-ში რომელიც მიიღეს 1977 წლის 31 ოქტომბერს, 392-ე რეზოლუციის (1976) ხელახლა დადასტურების შემდეგ, საბჭომ დაგმო შავკანიანებისა და აპართეიდის სხვა მოწინააღმდეგეების მიმართ მიმდინარე რეპრესიები, ისევე როგორც სამხრეთ აფრიკის მედიისა და დაკავებულთა მზარდი სიკვდილიანობის მიმართ. საბჭომ განჭვრიტა, რომ ასეთი საქმიანობის გაგრძელება გამოიწვევდა სერიოზულ რასობრივ კონფლიქტს საერთაშორისო შედეგებით.
რეზოლუცია, შესაბამისად, მოითხოვდა სამხრეთ აფრიკის მთავრობისგან:
- (ა) აპართეიდის მოწინააღმდეგეების წინააღმდეგ ძალადობის შეწყვეტას;
- (ბ) თვითნებური უსაფრთხოების კანონებით დაკავებული ყველა პირის გათავისუფლებას;
- (გ) აპართეიდის წინააღმდეგ დემონსტრაციებზე ძალადობრივი რეაგირების შეწყვეტას;
- (დ) აპართეიდის წინააღმდეგ მიმართული საინფორმაციო საშუალებების აკრძალვის მოხსნას;
- (ე) „ბანტუს განათლების სისტემისა“ და ბანტუსტანის გაუქმებას.
რეზოლუციაში ასევე წევრ სახელმწიფოებს მოეთხოვებოდათ რეზოლუციის მხარდაჭერა და სამხრეთ აფრიკიდან გაქცეულთათვის დახმარების გაწევა. რეზოლუცია ასევე სთხოვდა გენერალურ მდივანს კურტ ვალდჰაიმს, აპართეიდის წინააღმდეგ სპეციალურ კომიტეტთან ერთად, სიტუაციის მონიტორინგს და 1978 წლის 17 თებერვლამდე 417-ე რეზოლუციის შესრულების შესახებ ანგარიშის გამოქვეყნებას.
სამხრეთ აფრიკის მიერ მიღებული რეპრესიული ზომების გათვალისწინებით, ტუნისის მიერ ორგანიზებულ შეხვედრაზე რეზოლუცია ერთხმად მიიღეს. საბჭოს ზოგიერთი მუდმივი წევრის წინააღმდეგობის გამო სამი წინა რეზოლუციის პროექტი უარყოფილ იქნა.[1]
თანამედროვე ხელმძღვანელობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ჯიმი კარტერი
- ვალერი ჟისკარ-დ’ესტენი
- მარგარეტ ტეტჩერი
- ჰუა გუოფენგი
- ლეონიდ ბრეჟნევი
- მორარჯი დესაი
- პიერ ტრიუდო
- ნიკოლაე ჩაუშესკუ
- ჰელმუტ შმიდტი
- მუამარ კადაფი
- მუჰამედ ზია-ულ ჰაკი
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ Wellens, Karen (1990). Resolutions and statements of the United Nations Security Council (1946–1989): a thematic guide. BRILL, გვ. 171. ISBN 978-0-7923-0796-9.