გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2000
| გაეროს უს რეზოლუცია 2000 | |
|---|---|
|
დედაქალაქის აბიჯანის ცენტრი | |
| თარიღი | 27 ივლისი, 2011 |
| სხდომა № | 6,591 |
| კოდი | S/RES/2000 (დოკუმენტი) |
| თემა | ვითარება კოტ-დ'ივუარში |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: 0 თავი შეიკავა: 0 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 2000 — ერთხმად მიღებულია 2011 წლის 27 ივლისს. კოტ-დ'ივუარის (სპილოს ძვლის სანაპირო) ვითარებასთან დაკავშირებული წინა რეზოლუციების, მათ შორის 1933 (2010), 1942 (2010), 1951 (2010), 1962 (2010), 1967 (2011), 1968 (2011), 1975 (2011), 1980 (2011), 1981 (2011) და 1992 (2011), ასევე ლიბერიის ვითარებასთან დაკავშირებული რეზოლუცია 1938 (2010)-ის გახსენებით, საბჭომ გაეროს ოპერაციის კოტ-დ'ივუარში (UNOCI) მანდატი 2012 წლის 31 ივლისამდე გააგრძელა.[1]
UNOCI-ს მანდატის გაგრძელების გადაწყვეტილება მიღებულია 2010–11 წლების პოლიტიკური კრიზისის ფონზე.[2]
რეზოლუცია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დაკვირვებები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რეზოლუციის პრეამბულაში აღნიშნულია, რომ საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლო კოტ-დ'ივუარში 2010 წლის 28 ნოემბრიდან შესაძლო საომარი დანაშაულებებისა და კაცობრიობის წინააღმდეგ მიმართული დანაშაულების გამოძიების დაწყებას გეგმავდა. ასევე აღიარებულია Forces républicaines de Côte d'Ivoire (FRCI)-ის ჩამოყალიბება Forces de sécurité et de défense de Côte d'Ivoire (FDSCI)-ის ნაცვლად, ასევე დიალოგის, სიმართლისა და შერიგების კომისიის დაარსება.[3]
საბჭოს წევრები ცნობდნენ, რომ სამოქალაქო მოსახლეობაზე ძალადობის მაღალი რისკი კვლავ არსებობდა, განსაკუთრებით რესპუბლიკური გვარდიის ყოფილი წევრების, მილიციების, დაქირავებული მებრძოლების, გაქცეული პატიმრებისა და სხვათა მხრიდან. ამ კონტექსტში, ადამიანის უფლებებისა და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის ყველა დარღვევა გაიკიცხა.
ქმედებები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]გაეროს წესდების VII თავის ფარგლებში მოქმედებით, UNOCI-ს მანდატი — მიმდინარე შემადგენლობით 9 792 სამხედრო მოსამსახურე, 1 350 პოლიციელი და საბაჟო ოფიცერი — გაგრძელდა 2012 წლის ივლისის ბოლომდე, საფრანგეთის დამხმარე ძალების მანდატთან ერთად.[4] პოლიციის პერსონალი 205 მრჩეველით გაიზარდა. საბჭომ განაცხადა, რომ ასეთი ზომები კოტ-დ'ივუარის „სტაბილიზაციისთვის" გახლდათ საჭირო.
შემდეგ რეზოლუცია UNOCI-ს მანდატს შეეხო, რომელიც მოიცავდა შემდეგ საკითხებს:
- სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვა;
- უსაფრთხოებისა და სასაზღვრო საფრთხეების მოგვარება;
- ქვეყნის წინააღმდეგ იარაღის ემბარგოს მონიტორინგი;
- იარაღის შეგროვება;
- განიარაღება, დემობილიზაცია და რეინტეგრაციის პროგრამის მხარდაჭერა;
- უსაფრთხოებისა და კანონის უზენაესობის ინსტიტუტების რეფორმა;
- ადამიანის უფლებების ხელშეწყობა;
- ჰუმანიტარული დახმარების მხარდაჭერა;
- არჩევნების მხარდაჭერა;
- საჯარო ინფორმაცია;
- სახელმწიფო ხელისუფლების გავრცელება მთელ ქვეყანაში;
- სამშვიდობო პროცესის განხორციელება;
- გაეროს პერსონალის დაცვა.
UNOCI-ს მანდატის შესასრულებლად მიეცა „ყველა საჭირო საშუალება".
რეზოლუციის დარჩენილი ნაწილი მოიცავდა შემდგომი რეფორმის მოთხოვნებს და ყოფილი პრეზიდენტის ლოდო გბაგბოსა და სხვების დაკავებული პირობების საერთაშორისო სამართალთან შესაბამისობის უზრუნველყოფის ვალდებულებას. ბოლოს, გენერალური მდივანი ბან კი-მუნი მოთხოვნას დაექვემდებარა, კოტ-დ'ივუარის ვითარების შესახებ მოხსენებები წარეგინა.
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ „Security Council extends mandate of United Nations Operation in Côte d'Ivoire until 31 July 2011“. United Nations. July 27, 2011.
- ↑ „UN extends Côte d'Ivoire peacekeeping mission another year“. Channel 6 News. 27 ივლისი 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 24 მარტი 2012. ციტირების თარიღი: 2 აგვისტო 2011.
- ↑ „UN Council Renews Mandate in Cote d'Ivoire“. China Radio International. 28 July 2011. დაარქივებულია ორიგინალიდან — July 16, 2012.
- ↑ „Security Council extends UN mission in Côte d'Ivoire for another year“. United Nations News Centre. 27 July 2011.
| |||||
