გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1930
 რეზოლუცია 1930 | |
|---|---|
 ლედრას ქუჩა ნიქოზიაში | |
| თარიღი | 15 ივნისი, 2010 |
| სხდომა № | 6,339 |
| კოდი | S/RES/1930 (დოკუმენტი) |
| თემა | ვითარება კვიპროსში |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: 1 თავი შეიკავა: 0 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1930 მიღებულია 2010 წლის 15 ივნისს, კვიპროსში არსებული ვითარების შესახებ ყველა წინა რეზოლუციის, განსაკუთრებით 1251-ე (1999) რეზოლუციის დადასტურების შემდეგ. საბჭომ კუნძულზე დავის მოგვარების მიზნით მიმდინარე მოლაპარაკებების ფონზე, კიდევ ექვსი თვით, 2010 წლის 15 დეკემბრამდე გააგრძელა კვიპროსში გაეროს სამშვიდობო ძალების (UNFICYP) მანდატი.[1]
რეზოლუცია, რომლის სპონსორები იყვნენ ჩინეთი, საფრანგეთი, რუსეთი, გაერთიანებული სამეფო და ამერიკის შეერთებული შტატები,[2] მიღებულია 14 ხმით ერთის წინააღმდეგ, ეს ხმა კი თურქეთს ეკუთვნოდა. თურქეთის წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ 1930-ე რეზოლუცია, ისევე როგორც უშიშროების საბჭოს ყველა წინა რეზოლუცია UNFICYP-ის მანდატის გაგრძელების შესახებ, ფორმულირებული იყო ისე, თითქოს კუნძულზე მხოლოდ ერთი მთავრობა არსებობდა.[1]
რეზოლუცია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დაკვირვებები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]უშიშროების საბჭომ აღნიშნა, რომ კვიპროსის მთავრობა დათანხმდა კუნძულზე UNFICYP-ის ყოფნის გაგრძელებას. კონფლიქტის გადაჭრა თავად კვიპროსელების პასუხისმგებლობა იყო და არსებობდა უნიკალური შესაძლებლობა ხანგრძლივი მოგვარების მისაღწევად.[3] მოლაპარაკებები მიმდინარეობდა და კვლავ არსებობდა იმედი, რომ გამოსავალი 2010 წელს მოიძებნებოდა. საბჭო მიესალმა ნდობის აღდგენის ღონისძიებების განხორციელებას როგორც კვიპროსის, ისე ჩრდილოეთ კვიპროსის მხრიდან. მან წაახალისა „მწვანე ხაზის“ გასწვრივ დამატებითი გამშვები პუნქტების გახსნა.
საბჭო კვლავ დარჩა იმ რწმენაზე, რომ კვიპროსის დავის მყარი მოგვარება სასარგებლო იქნებოდა ყველა კვიპროსელისთვის, ხოლო ბუფერულ ზონაში მდგომარეობა გაუმჯობესდებოდა, თუ ორივე მხარე მიიღებდა გაეროს მიერ გამოყენებულ 1989 წლის მემორანდუმს (aide-mémoire). საბჭო მიესალმა: პროგრესს განაღმვით საქმიანობაში, უგზო-უკვლოდ დაკარგულ პირთა კომიტეტის ძალისხმევას; ლიზა ბატენჰეიმის დანიშვნას გენერალური მდივნის ახალ სპეციალურ წარმომადგენლად; და დაეთანხმა მოსაზრებას, რომ სამოქალაქო საზოგადოების ჯგუფების აქტიური მონაწილეობა და ორთემური კონტაქტები გადამწყვეტი იყო პოლიტიკური პროცესისთვის.
ქმედებები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რეზოლუცია მიესალმა მოლაპარაკებების მიმდინარეობას და ახლო მომავალში შეთანხმების მიღწევის პერსპექტივას. ამასთან დაკავშირებით, მან მოუწოდა გაეროს მხარდაჭერილი მოლაპარაკებების სრულად გამოყენებისა და ნდობის აღდგენის სხვა ღონისძიებების გატარებისკენ, როგორც ეს მითითებული იყო გენერალური მდივნის ანგარიშში.[4] გარდა ამისა, ორივე მხარეს მოუწოდეს მონაწილეობა მიეღოთ კონსულტაციებში ბუფერული ზონის დემარკაციისა და 1989 წლის მემორანდუმის შესახებ. მოლაპარაკებები 2008 წელს დაიწყო და მიზნად ისახავდა ორთემური, ორზონიანი ფედერაციის ჩამოყალიბებას პოლიტიკური თანასწორობის პრინციპით.[5]
კვიპროსელ თურქთა მხარეს მოუწოდეს, აღედგინათ სტრავილიაში ის სამხედრო სტატუსი, რომელიც 2000 წლის 30 ივნისამდე არსებობდა. და ბოლოს, გენერალურ მდივანს, ბან კი-მუნს, მოეთხოვა 2010 წლის 1 დეკემბრისთვის წარედგინა ანგარიში წინამდებარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 „Security Council extends mandate of Cyprus force until 15 December“. United Nations. June 15, 2010.
- ↑ Agence France-Presse (June 15, 2010). „UN urges faster Cyprus talks“. The Straits Times.
- ↑ „UN extends Cyprus mandate“. World Bulletin. June 16, 2010. დაარქივებულია ორიგინალიდან — June 16, 2010.CS1-ის მხარდაჭერა: უვარგისი ბმული (link)
- ↑ Ban, Ki-moon. (May 28, 2010) Report of the Secretary-General on the United Nations operation in Cyprus. United Nations.
- ↑ „Security Council extends mandate of UN peacekeeping force in Cyprus“. United Nations News Centre. June 15, 2010.