გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1423
 რეზოლუცია 1423 | |
|---|---|
 SFOR-ის სამკერდე ნიშანი | |
| თარიღი | 12 ივლისი, 2002 |
| სხდომა № | 4,573 |
| კოდი | S/RES/1423 |
| თემა |
ბოსნია და ჰერცეგოვინაში არსებული ვითარება კენჭისყრის შეჯამება |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: არცერთი თავი შეიკავა: არცერთი |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
.svg){kind=small}
გაეროს უშიშროების საბჭოს 1423-ე რეზოლუციით, რომელიც ერთხმად იქნა მიღებული 2002 წლის 12 ივლისს, საბჭომ ბოსნიასა და ჰერცეგოვინაში გაეროს მისიის (UNMIBH) მანდატი 2002 წლის 31 დეკემბრამდე გააგრძელა და ნატოს ხელმძღვანელობით სტაბილიზაციის ძალებში (SFOR) მონაწილე სახელმწიფოებს უფლება მისცა, გაეგრძელებინათ მისია კიდევ თორმეტი თვის განმავლობაში.[1]
რეზოლუციის მიღება გადაიდო შეერთებული შტატების ვეტოს გამო, რომელიც ეხებოდა მისი სამშვიდობოების იმუნიტეტს საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს (ICC) მიმართ, რომლის წესდებაც ძალაში შევიდა 2002 წლის 1 ივლისს.[2] ამჟამინდელი რეზოლუცია მიღებულ იქნა 1422 (2002) რეზოლუციის მიღების შემდეგ, რომელიც იმუნიტეტს ანიჭებდა იმ ქვეყნების მოქალაქეებს, რომლებიც არ იყვნენ ICC-ის წესდების მხარეები.
რეზოლუცია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დაკვირვებები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]უშიშროების საბჭომ ხაზი გაუსვა დეიტონის შეთანხმების (ზოგადი ჩარჩო შეთანხმება) მნიშვნელობას და მიესალმა ხორვატიისა და იუგოსლავიის ფედერაციული რესპუბლიკის (სერბეთი და მონტენეგრო) პოზიტიურ წვლილს ბოსნია და ჰერცეგოვინაში სამშვიდობო პროცესში. სიტუაცია კვლავ საფრთხეს უქმნიდა მშვიდობასა და უსაფრთხოებას და საბჭო მტკიცედ იყო გადაწყვეტილი, ხელი შეეწყო კონფლიქტის მშვიდობიანი გზით მოგვარებას. მან მიესალმა ევროპის საბჭოს გადაწყვეტილებას ბოსნია და ჰერცეგოვინას წევრად მიღებისა და თანამედროვე დემოკრატიის სტანდარტების სრულად დაკმაყოფილების შესახებ.[3]
აქტები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]გაეროს ქარტიის VII თავის შესაბამისად მოქმედებისას, საბჭომ შეახსენა ბოსნია და ჰერცეგოვინას და სხვა ქვეყნების ხელისუფლებას დეიტონის შეთანხმების შესრულების პასუხისმგებლობა. მან ხაზი გაუსვა ბოსნია და ჰერცეგოვინას უმაღლესი წარმომადგენლის როლს მისი განხორციელების მონიტორინგის კუთხით. მან ასევე მიანიჭა მნიშვნელობა ყოფილი იუგოსლავიის საერთაშორისო სისხლის სამართლის ტრიბუნალთან თანამშრომლობას.
უშიშროების საბჭომ მოუწოდა SFOR-ში მონაწილე ქვეყნებს, გაეგრძელებინათ ოპერაციები კიდევ თორმეტი თვის განმავლობაში; ის გახანგრძლივდებოდა ამ თარიღის მიღმაც, თუ ქვეყანაში არსებული ვითარება ამას მოითხოვს.[4]მან ასევე დაუშვა აუცილებელი ზომების გამოყენება, მათ შორის ძალის გამოყენება და თავდაცვის ზომები, რათა უზრუნველყოფილიყო შეთანხმებების დაცვა და SFOR-ის პერსონალის უსაფრთხოება და გადაადგილების თავისუფლება. ამავდროულად, UNMIBH-ის მანდატი, რომელიც მოიცავდა საერთაშორისო პოლიციის სამუშაო ჯგუფის (IPTF) მანდატს, გაგრძელდა 2002 წლის 31 დეკემბრამდე. ქვეყნებს მოუწოდეს, უზრუნველყონ ტრენინგები, აღჭურვილობა და მხარდაჭერა ბოსნია და ჰერცეგოვინაში ადგილობრივი პოლიციის ძალებისთვის და გენერალურ მდივანს კოფი ანანს სთხოვეს წარედგინა ბოსნია და ჰერცეგოვინას უმაღლესი წარმომადგენლის ანგარიშები.
რეზოლუციაში ასევე მიესალმა ევროკავშირის შეთავაზებას, რომ 2003 წლის 1 იანვრიდან ბოსნია და ჰერცეგოვინაში შეიქმნას ევროკავშირის საპოლიციო მისია, რომელიც UNMIBH-ს ჩაანაცვლებდა.
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ „Security Council extends Bosnia mission's mandate until 31 December“. United Nations. 12 July 2002.
- ↑ Roscini, Marco (2006). „The Efforts to Limit the International Criminal Court's Jurisdiction over Nationals of Non-party States: A Comparative Study“. The Law and Practice of International Courts and Tribunals. 5: 495–527.
- ↑ Malone, David (2004). The UN Security Council: from the Cold War to the 21st century. Lynne Rienner Publishers, გვ. 69. ISBN 978-1-58826-240-0.
- ↑ „Security Council extends UN missions in Bosnia and Herzegovina, Prevlaka peninsula“. United Nations News Centre. 12 July 2002.
| |||||