შინაარსზე გადასვლა

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1408

სტატიის შეუმოწმებელი ვერსია
მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გაეროს უს
რეზოლუცია 1408

ტყის ჭრის ზონა ლიბერიაში
თარიღი 6 მაისი, 2002
სხდომა № 4,526
კოდი S/RES/1408 (დოკუმენტი)
თემა სიტუაცია ლიბერიაში
კენჭისყრა
მომხრე: 15
წინააღმდეგი: 0
თავი შეიკავა: 0
შედეგი მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები
არამუდმივი წევრები

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1408 მიიღეს ერთხმად 2002 წლის 6 მაისს, სიერა-ლეონეში არსებულ ვითარებაზე რეზოლუციების: 1132 (1997), 1171 (1998), 1306 (2000), 1343 (2001), 1385 (2001), 1395 (2002) და 1400 (2002) გახსენების შემდეგ. საბჭომ გააგრძელა სანქციები ლიბერიის წინააღმდეგ, სიერა-ლეონეს სამოქალაქო ომში ამბოხებულთა მხარდაჭერის გამო.[1]

ექსპერტთა ჯგუფმა, რომელიც აკვირდებოდა ლიბერიის მთავრობის მიერ სანქციების შესრულებას, წარადგინა თავისი ანგარიში. საბჭო შეშფოთებული იყო იმით, რომ ლიბერია კვლავ აგრძელებდა 1343-ე რეზოლუციით დაწესებული ზომების დარღვევას, განსაკუთრებით იარაღის შეძენის გზით. საბჭო მოელოდა „კიმბერლის პროცესის სერტიფიცირების სქემის“ სრულ იმპლემენტაციას და დიპლომატიურ ძალისხმევას რეგიონში მშვიდობისა და სტაბილურობის აღდგენას. საბჭომ დაადგინა, რომ ლიბერიის მთავრობის მიერ სიერა-ლეონესა და რეგიონში მყოფი „გაერთიანებული რევოლუციური ფრონტის“ (RUF) მებრძოლების მუდმივი მხარდაჭერა საფრთხეს უქმნიდა მშვიდობასა და უსაფრთხოებას.

გაეროს წესდების VII თავის საფუძველზე მოქმედმა უშიშროების საბჭომ დაადგინა, რომ ლიბერიამ ვერ შეასრულა 1343-ე რეზოლუციის მოთხოვნები, რომლებიც გამიზნული იყო სიერა-ლეონესა და მანოს მდინარის კავშირის სამშვიდობო პროცესის განმტკიცებისა და შემდგომი განვითარებისთვის.[2] ქვეყანამ შეასრულა საჰაერო ხომალდების რეესტრის განახლების მოთხოვნა. რეგიონის ყველა ქვეყანას მოუწოდეს, შეწყვიტონ შეიარაღებული ჯგუფების მხარდაჭერა და აღკვეთონ მათი მცდელობები გვინეის, ლიბერიისა და სიერა-ლეონეს საზღვრებზე ვითარების დესტაბილიზაციის შესახებ.

რეზოლუციამ ლიბერიის წინააღმდეგ დაწესებული სანქციები, რომლებიც ეხებოდა დაუმუშავებელ ალმასებსა და გადაადგილების შეზღუდვას, კიდევ 12 თვით გადაავადა და ძალაში შევიდა 2002 წლის 7 მაისს, აღმოსავლეთის დროით (EST) 00:01 საათზე.[3] ვადის ბოლოს უნდა ჩატარებულიყო განხილვა იმის შესახებ, შეასრულა თუ არა ლიბერიის მთავრობამ დაკისრებული ვალდებულებები. გარდა ამისა, ქვეყანას მოუწოდეს შეექმნა ეფექტური, გამჭვირვალე და ვერიფიცირებადი წარმოშობის სერტიფიკატის რეჟიმი, საერთაშორისო „კიმბერლის პროცესის სერტიფიცირების სქემის“ გათვალისწინებით. ლიბერიის მთავრობის კონტროლის ქვეშ არსებული დაუმუშავებელი ალმასები ემბარგოსგან გათავისუფლდებოდა.

ლიბერიის მთავრობას ასევე მოეთხოვა გამჭვირვალე და ვერიფიცირებადი აუდიტის ჩატარება, რათა უზრუნველყოფილიყო ლიბერიის ნაოსნობის რეესტრიდან და ხე-ტყის ინდუსტრიიდან მიღებული შემოსავლების გამოყენება ლეგიტიმური მიზნებისთვის და არა მიმდინარე რეზოლუციის დასარღვევად.[4]გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს, დაევალა 2002 წლის 21 ოქტომბრისთვის მოემზადებინა ანგარიში რეზოლუციის იმპლემენტაციის შესახებ, ხოლო უშიშროების საბჭოს კომიტეტს ეთხოვა 788-ე (1992) რეზოლუციის მოქმედების პერიოდში მომხდარი დარღვევების გამოძიება.

გენერალურ მდივანს ეთხოვა ხუთამდე ექსპერტისგან შემდგარი ჯგუფის შექმნა სამი თვის ვადით, რათა გამოეძიათ სანქციების დარღვევის ფაქტები და შესაძლო გავლენა ლიბერიის მოსახლეობაზე. ჯგუფის მიერ მოპოვებული ნებისმიერი ინფორმაცია უნდა წარდგენოდა შესაბამის სახელმწიფოებს. ყველა სახელმწიფოს მოუწოდეს ემბარგოების სრული დაცვისკენ და იარაღით ტრანზაქციების დროს სიფრთხილის გამოჩენისკენ, რათა თავიდან იქნას აცილებული იარაღის უკანონო გადამისამართება რეგიონის არალეგალურ ბაზრებზე.

საბოლოოდ, საბჭომ განაცხადა, რომ სანქციების გადახედვა მოხდებოდა 2002 წლის 7 ნოემბრამდე, ხოლო შემდგომში, ყოველ ექვს თვეში ერთხელ.

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. „Security Council extends sanctions on Liberia for further 12 months“. United Nations. 6 May 2002.
  2. „UN renews Liberia sanctions“. BBC News. 7 May 2002.
  3. (2002) West Africa, Issues 4312–4331. West Africa Pub. Co., ltd, გვ. 17. 
  4. Vines, A (2006). „Dousing the flames of resource wars“. South African Journal of International Affairs. 13 (2): 85–100. doi:10.1080/10220460609556804.