შინაარსზე გადასვლა

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1277

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გაეროს უს
რეზოლუცია 1277

ჰაიტის დროშა
თარიღი 30 ნოემბერი, 1999
სხდომა № 4,074
კოდი S/RES/1277 (დოკუმენტი)
თემა საკითხი ჰაიტის შესახებ
კენჭისყრა
მომხრე: 14
წინააღმდეგი: 0
თავი შეიკავა: 1
შედეგი მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები
არამუდმივი წევრები

გაეროს უშიშროების საბჭოს 1277-ე რეზოლუციით, რომელიც მიღებულ იქნა 1999 წლის 30 ნოემბერს, ჰაიტის შესახებ ყველა შესაბამისი რეზოლუციის, მათ შორის 1212-ე რეზოლუციის (1998) გახსენების შემდეგ, საბჭომ გააგრძელა ჰაიტიში გაეროს სამოქალაქო პოლიციის მისიის (MIPONUH) მანდატი 2000 წლის 15 მარტამდე, სამოქალაქო ჯგუფზე უფლებამოსილების გადაბარების გარდამავალ პერიოდად.[1]

უშიშროების საბჭომ ცნობად მიიღო ჰაიტის მთავრობის თხოვნა ქვეყანაში ჰაიტის საერთაშორისო სამოქალაქო მხარდაჭერის მისიის (MICAH) ჩამოყალიბების შესახებ. გაეროს სხვადასხვა ოპერაციამ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ჰაიტის ეროვნული პოლიციის პროფესიონალიზაციასა და მისი სასამართლო სისტემისა და ეროვნული ინსტიტუტების განვითარებაში.

გენერალურ მდივან კოფი ანანს დაევალა კოორდინაცია გაეწია ჰაიტიში გაეროს სამოქალაქო პოლიციის მისიიდან (MIPONUH) და ჰაიტიში საერთაშორისო სამოქალაქო მისიიდან (MICAH) ახალ მისიაზე (MICAH) გადასვლის პროცესისთვის და 2000 წლის 1 მარტისთვის მოემზადებინა ანგარიში წინამდებარე რეზოლუციის შესრულების შესახებ.

1277-ე რეზოლუცია, რომლის პროექტიც არგენტინამ, ბრაზილიამ, კანადამ, საფრანგეთმა, აშშ-მა და ვენესუელამ მოამზადეს, მიღებულ იქნა 14 ხმით; წინააღმდეგი არავინ ყოფილა, ხოლო რუსეთმა თავი შეიკავა.[2] რუსეთის წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ტექსტი წინააღმდეგობაში მოდიოდა ჰაიტის მოთხოვნასთან, რომელიც არაფორმირებული ყოფნის დამკვიდრებას ითხოვდა; ამის ნაცვლად, რუსეთმა მხარი დაუჭირა ქვეყანაში მრავალმხრივი სამოქალაქო წარმომადგენლობის არსებობას.[1]

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. 1 2 „Security Council extends United Nations Police Mission in Haiti, pending transition to civilian group next year“. United Nations. 30 November 1999.
  2. United Nations (2002). Yearbook of the United Nations 1999, 5th, United Nations Publications, გვ. 215. ISBN 978-92-1-100856-2.