გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1272
 რეზოლუცია 1272 | |
|---|---|
 აღმოსავლეთ ტიმორის დროშა | |
| თარიღი | 25 ოქტომბერი, 1999 |
| სხდომა № | 4057 |
| კოდი | S/RES/1272 (დოკუმენტი) |
| თემა | სიტუაცია ტიმორში |
კენჭისყრა |
მომხრე: 15 წინააღმდეგი: 0 თავი შეიკავა: 0 |
| შედეგი | მიღებულია |
| უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა | |
მუდმივი წევრები |
|
არამუდმივი წევრები |
|
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1272 ერთხმად იქნა მიღებული 1999 წლის 25 ოქტომბერს, აღმოსავლეთ ტიმორის შესახებ წინა რეზოლუციების, კერძოდ, 384 (1975), 389 (1976), 1236 (1999), 1246 (1999), 1262 (1999) და 1264 (1999) გახსენების შემდეგ. საბჭომ დააარსა გაეროს გარდამავალი ადმინისტრაცია აღმოსავლეთ ტიმორში (UNTAET), რომელიც პასუხისმგებელი იყო ტერიტორიის ადმინისტრირებაზე 2002 წელს მის დამოუკიდებლობამდე.[1]
რეზოლუცია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დაკვირვებები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]უშიშროების საბჭომ აღნიშნა აღმოსავლეთ ტიმორის ხალხის გადაწყვეტილება ავტონომიის შესახებ სპეციალურ რეფერენდუმში, გაეროს ადმინისტრაციის ქვეშ დამოუკიდებლობისკენ გარდამავალი პროცესის დაწყების შესახებ. აღმოსავლეთ ტიმორის საერთაშორისო ძალები (INTERFET) ახლა უკვე განლაგდნენ და მათსა და ინდონეზიის მთავრობას შორის თანამშრომლობის გაგრძელება იყო საჭირო. ამასობაში, საბჭო შეშფოთებული იყო აღმოსავლეთ ტიმორში ძალადობის შედეგად გაუარესებული ჰუმანიტარული სიტუაციით, რამაც გამოიწვია მშვიდობიანი მოსახლეობის ფართომასშტაბიანი გადაადგილება და საერთაშორისო ჰუმანიტარული და ადამიანის უფლებათა სამართლის ფართომასშტაბიანი დარღვევები.
აქტები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წესდების VII თავის შესაბამისად, საბჭომ დაამტკიცა UNTAET-ის შექმნა, რომელსაც სრული პასუხისმგებლობა ეკისრებოდა აღმოსავლეთ ტიმორისა და აღმასრულებელი, საკანონმდებლო და მართლმსაჯულების ადმინისტრირებაზე.[2] UNTAET ასევე უზრუნველყოფდა კანონისა და წესრიგის დაცვას, ხელს შეუწყობდა სამოქალაქო სამსახურების განვითარებასა და ჰუმანიტარული დახმარების მიწოდებას, მხარს დაუჭერდა შესაძლებლობების განვითარებას და დაამკვიდრებდა ეფექტურ ადმინისტრირებას და პირობებს მდგრადი განვითარებისთვის.[3] UNTAET-ის ძირითად კომპონენტებს შეადგენდა:
- (ა)მმართველობისა და საჯარო ადმინისტრირების კომპონენტი, რომელიც მოიცავს 1,640 პოლიციელს;
- (ბ)ჰუმანიტარული კომპონენტი;
- (გ)სამხედრო კომპონენტი 8,950 ჯარისკაცითა და 200 სამხედრო დამკვირვებლით.
გარდა ამისა, UNTAET-ს უფლებამოსილება მიეცა მიეღო ყველა საჭირო ზომა თავისი მანდატის შესასრულებლად. გენერალურ მდივანს კოფი ანანს უნდა დაენიშნა სპეციალური წარმომადგენელი ოპერაციის სათავეში ჩასადგომად, რომელსაც ექნებოდა ახალი კანონების მიღებისა და არსებული კანონების შეჩერების ან გაუქმების უფლებამოსილება.[4]
საბჭომ ხაზი გაუსვა UNTAET-ს, INTERFET-სა და ადგილობრივ მოსახლეობას შორის თანამშრომლობის აუცილებლობას, სხვა ორგანიზაციებთან ერთად, დამოუკიდებელი ადამიანის უფლებათა ინსტიტუტის შექმნის მიზნით. INTERFET ასევე შეიცვლებოდა UNTAET-ის სამხედრო კომპონენტით.[5] საჭირო იყო ჰუმანიტარული და რეკონსტრუქციის დახმარება, მათ შორის დასავლეთ ან აღმოსავლეთ ტიმორში ლტოლვილებისა და იძულებით გადაადგილებული პირების საკითხის მოგვარება, ხოლო ძალადობის აქტები დაგმობილი იყო. გენერალურ მდივანს უნდა შეექმნა ნდობის ფონდი საერთაშორისო დახმარების დასაფინანსებლად და მოეთხოვა აღმოსავლეთ ტიმორში არსებული სიტუაციის ყველა ასპექტის შესახებ რეგულარულად განახლებადი ინფორმაციის მიწოდება.
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ „Security Council establishes UN Transitional Administration in East Timor for initial period until 31 January 2001“. United Nations. 25 October 1999.
- ↑ Gorjão, Paulo (August 2002). „The Legacy and Lessons of the United Nations Transitional Administration in East Timor“. Contemporary Southeast Asia. Institute of Southeast Asian Studies. 24 (2): 313–336. JSTOR 25798599.
- ↑ Suhrke, Astri (2001). „Peacekeepers as nation-builders: Dilemmas of the UN in East Timor“. International Peacekeeping. 8 (4): 1–20. doi:10.1080/13533310108413917.
- ↑ Stahn, Carsten (2008). The law and practice of international territorial administration: Versailles to Iraq and beyond. Cambridge University Press, გვ. 337–338. DOI:10.1017/CBO9780511585937. ISBN 978-0-521-87800-5.
- ↑ Wren, Christopher S. (26 October 1999). „U.N. Creates an Authority To Start Governing East Timor“. The New York Times.
| |||||