შინაარსზე გადასვლა

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1239

სტატიის შეუმოწმებელი ვერსია
მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გაეროს უს
რეზოლუცია 1239

დახმარების განაწილება კოსოვოში (1999)
თარიღი 14 მაისი, 1999
სხდომა № 4003
კოდი S/RES/1239 (დოკუმენტი)
თემა სიტუაცია კოსოვოში
კენჭისყრა
მომხრე: 13
წინააღმდეგი: 0
თავი შეიკავა: 2
შედეგი მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები
არამუდმივი წევრები

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1239 მიღებულ იქნა 1999 წლის 14 მაისს, 1160 (1998), 1199 (1998) და 1203 (1998) რეზოლუციების გახმოვანების შემდეგ. საბჭომ მოუწოდა გაეროს და კოსოვოში მოქმედი სხვა ჰუმანიტარული პერსონალისთვის იუგოსლავიის ფედერაციული რესპუბლიკის (სერბეთი და მონტენეგრო) სხვა ნაწილებში შესვლის უფლების მინიჭებას.[1]

უშიშროების საბჭომ გაიხსენა გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ქარტია, ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაცია, ადამიანის უფლებათა შესახებ საერთაშორისო შეთანხმებები და კონვენციები, ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ კონვენციები და ოქმი, 1949 წლის ჟენევის კონვენციები და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის სხვა ინსტრუმენტები. მან შეშფოთება გამოთქვა კოსოვოში და მის გარშემო მიმდინარე კრიზისის შედეგად მომხდარი ჰუმანიტარული კატასტროფის გამო. გარდა ამისა, შეშფოთება გამოითქვა კოსოვოელი ლტოლვილების ალბანეთში, მაკედონიაში, ბოსნია და ჰერცეგოვინასა და სხვა ქვეყნებში შემოდინების გამო. ამასთან დაკავშირებით, მან აღნიშნა გენერალური მდივნის, კოფი ანანის განზრახვა, გაგზავნოს მისია კოსოვოში ჰუმანიტარული საჭიროებების შესაფასებლად.

რეზოლუციაში მოწონებით აღინიშნა წევრი სახელმწიფოების, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის (UNHCR) და სხვა ჰუმანიტარული დახმარების ორგანიზაციების მიერ უკვე გაწეული ძალისხმევა. მათ სთხოვეს, დახმარება გაეწიათ კოსოვოში, მონტენეგროსა და იუგოსლავიის ფედერაციული რესპუბლიკის სხვა ნაწილებში იძულებით გადაადგილებული პირებისთვის. უშიშროების საბჭომ მოუწოდა გაეროს და კოსოვოში და იუგოსლავიის ფედერაციული რესპუბლიკის სხვა ნაწილებში მოქმედი ყველა ჰუმანიტარული პერსონალის დაშვების ნებართვის მინიჭებისკენ, რითაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა ლტოლვილების უფლება, უსაფრთხოდ დაბრუნდნენ სახლში. რეზოლუციაში ხაზგასმულია, რომ პოლიტიკური გადაწყვეტის გარეშე, ჰუმანიტარული გადაწყვეტა კვლავ გაუარესდება „დიდი რვიანის“ მიერ მიღებული პრინციპების შესაბამისად.[2]

რეზოლუცია 1239 მიღებულ იქნა 13 მომხრით, არცერთი მოწინააღმდეგითა და ორი თავშემკავებლით- ჩინეთი და რუსეთი, რომლებმაც განაცხადეს, რომ იუგოსლავიის ნატოს მიერ უშიშროების საბჭოს ნებართვის გარეშე დაბომბვამ კრიზისის გამწვავება გამოიწვია და სინანული გამოთქვეს, რომ ეს რეზოლუციაში არ იყო ნახსენები.[1]

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  1. 1 2 „Security Council calls for access for UN and other humanitarian personnel operating in Kosovo and other parts of Federal Republic of Yugoslavia“. United Nations. 14 May 1999.
  2. Malone, David (2004). The UN Security Council: from the Cold War to the 21st century. Lynne Rienner Publishers, გვ. 545. ISBN 978-1-58826-240-0.