გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 103

გაეროს უს; რეზოლუცია 103
თარიღი	3 დეკემბერი, 1953
სხდომა №	645
თემა	სან-მარინო, საერთაშორისო სასამართლო
კენჭისყრა	მომხრე: 10 ; წინააღმდეგი: 0 ; თავი შეიკავა: 1
შედეგი	მიღებულია
უშიშროების საბჭოს შემადგენლობა
მუდმივი წევრები	აშშ ; გაერთიანებული სამეფო ; საფრანგეთი ; საბჭოთა კავშირი ; ჩინეთი ;
არამუდმივი წევრები	ჩილე ; კოლომბია ; დანია ; საბერძნეთი ; ლიბანი ; პაკისტანი ;

გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 103 მიიღეს 1953 წლის 3 დეკემბერს. აქ უსაფრთხოების საბჭომ რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას, რომ სან-მარინოს ეძლეოდა საშუალება გამხდარიყო გაეროს მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოს წესდების წევრი, თუ შესრულდებოდა შემდეგი პირობები:

საერთაშორისო სასამართლოს სტატუსის დებულებების მიღება
გაეროს წევრის ყველა ვალდებულების მიღება ქარტიის 94-ე მუხლის შესაბამისად და
ვალდებულების აღება იმისა, რომ წვლილის შეიტანოს სასამართლოს ხარჯებში, როგორც გენერალური ასამბლეა დროდადრო განსაზღვრავს სან-მარინოს მთავრობასთან კონსულტაციის შემდეგ.

რესოლუცია მიიღეს 10 ხმის მიცემით, საბჯოთ კავშრმა ხმა არ მისცა.^[1]

რესურსები ინტერნეტში

Text of the Resolution at undocs.org. docs.un.org. ციტირების თარიღი: 27.07.2025.

↑ Text of the Resolution at undocs.org. docs.un.org. ციტირების თარიღი: 27.07.2025.