ბოშათა საერთაშორისო კავშირი
| ბოშათა საერთაშორისო კავშირი | |
|---|---|
| ბოშ. Romano Internacionalno Jekhetanipe | |
 ბოშების დროშა | |
| აბრევიატურა | IRU |
| შეიქმნა | 1971 |
| სტატუსი | საკონსულტაციო სტატუსი გაეროში |
| ტიპი | ტრანსნაციონალური კავშირი |
| მიზანი | ბოშების უფლებების დაცვა და საერთაშორისო წარმომადგენლობა |
| შტაბ-ბინა | ვენა, ავსტრია |
| მდებარეობა | ვენა, სკოპიე, ვაშინგტონი |
| ემსახურება რეგიონს | მსოფლიო |
| წევრები | 40 ქვეყანა |
| ენა | ბოშური ენა |
| მდივანი | რამუშ მუარემი |
| პრეზიდენტი | ზორან დიმოვი |
| ვიცე პრეზიდენტები | აიტენ ბერლაფა, სტეფანო კუჟიცოვი |
| განათლების ვიცე პრეზიდენტი | პუნიტა გ. სინგჰი |
| მნიშვნელოვანი პირები | ვიჯენდრა შარმა, როზიტა გრონფორსი, გრაციანო ჰალილოვიჩი, რადმილა ნეშიჩი, არტურ კვიკი, ნიჟაზი ტაიპი, ანატოლი ბუტაკოვი, ვირანდრა რიში, ველი ჰუსეინი, ხურამ ხანი, ტაშა მათუინი, ნინა რუსოკოვა |
| მთავარი ორგანო | კონგრესი, პარლამენტი, პრეზიდიუმი, სამართლიანობის სასამართლო |
| გაწევრიანება | გაერო, ევროპის საბჭო, ეუთო, იუნისეფი |
| ქვეყანა | ავსტრია |
| ფერები | ლურჯი და მწვანე |
| ყოფილი სახელი | International Gypsy Committee, International Rom Committee |
| IRU | |
| ოფიციალური ვებგვერდი | |
ბოშათა საერთაშორისო კავშირი (ბოშ. Romano Internacionalno Jekhetanipe), რომელიც წარსულში ცნობილი იყო როგორც ბოშათა საერთაშორისო კომიტეტი და ბოშათა რომთა კომიტეტი, წარმოადგენს ორგანიზაციას, რომელიც აქტიურად მოქმედებს ბოშების უფლებების დასაცავად. ორგანიზაციის ცენტრია ვენა. ბოშათა საერთაშორისო კავშირი ასევე ფლობს ოფისებს სკოპიეში (ჩრდილოეთ მაკედონია) და ვაშინგტონში (აშშ).
IRU დაფუძნდა მეორე ბოშათა მსოფლიო კონგრესზე 1978 წელს.[1] მის პრეზიდენტებს შორის იყვნენ სტანისლავ სტანკიევიჩი, ემილ შჩუკა და მანამდე რაიკო ჯურიჩი, რომელიც მრავალი წლის განმავლობაში იკავებდა ამ თანამდებობას. კავშირის ამჟამინდელი პრეზიდენტია ზორან დიმოვი, რომელიც აირჩიეს მე-10 კონგრესზე, რომელიც გაიმართა 18–20 მარტს, 2016 წელს, სკოპიეში. ღონისძიებას ესწრებოდა IRU-ს 100 დელეგატი და წევრი 40 ქვეყნიდან. მას შემდეგ აირჩიეს IRU-ს პარლამენტის ახალი ხელმძღვანელობა, რომელსაც თავმჯდომარეობდა ავსტრიიდან წარმოშობილი პარლამენტის ყოფილი ხელმძღვანელი სტევო ბალოგი.
IRU-ს გააჩნია საკონსულტაციო სტატუსი გაეროს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოში (ECOSOC).[2]
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]1959 წელს იონელ როტარუმ დააარსა ბოშათა მსოფლიო გაერთიანება (CMG) საფრანგეთში. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წევრების უმეტესობა ფრანგი იყო, ორგანიზაცია დაამყარებდა კონტაქტებს პოლონეთიში, კანადაში, თურქეთისა და სხვა ქვეყნებში. 1965 წელს, როდესაც საფრანგეთის ხელისუფლებამ დაშალა ეს ორგანიზაცია, შექმნა გამოყოფილი ჯგუფი სახელწოდებით ბოშათა საერთაშორისო კომიტეტი (IGC), რომლის ხელმძღვანელად აირჩიეს ვანკო რუდა. 1971 წლის ბოშათა მსოფლიო კონგრესზე მიღებულ იქნა თვითსახელწოდება „რომა“, ნაცვლად „ბოშისა“ და კომიტეტს ეწოდა კომიტეტო ლუმნიაკო რომანო (ბოშათა საერთაშორისო კომიტეტი – IRC), ხოლო რუდა კვლავ პრეზიდენტად დაამტკიცეს. 1972 წელს კომიტეტი გახდა ევროპის საბჭოს წევრი. 1978 წლის ბოშათა მსოფლიო კონგრესზე კომიტეტმა შეიცვალა სახელწოდება და მიიღო დღევანდელი ფორმა – ბოშათა საერთაშორისო კავშირი. 1979 წელს კი მიენიჭა საკონსულტაციო სტატუსი გაეროში. 1986 წელს კავშირი რეგისტრირდა, როგორც არასამთავრობო ორგანიზაცია იუნისეფთან. 1993 წელს IRU-მ მიიღო სპეციალური საკონსულტაციო სტატუსი (II კატეგორია) გაეროს ფარგლებში.[3]
სტრუქტურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]IRU შედგება ოთხი ძირითადი ორგანოსაგან: კონგრესი, პარლამენტი, პრეზიდიუმი და სამართლიანობის სასამართლო.[4]
ინსტიტუციური კავშირები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]IRU-ს გააჩნია ინსტიტუციური კავშირები შემდეგ ორგანიზაციებთან: ევროპის საბჭო, ეუთო (ODIHR), გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისარი, გაერო და ERTF. კავშირი ასევე ფლობს ურთიერთგაგების მემორანდუმებს მრავალ სახელმწიფოსთან, ბოშების მდგომარეობისა და საცხოვრებელი პირობების მუდმივად გაუმჯობესების მიზნით.
გლობალური აღქმა და პოლიტიკური ლეგიტიმაცია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბოშათა საერთაშორისო კავშირის (IRU) გლობალური აღქმა განსხვავდება რეგიონის, პოლიტიკური მექანიზმებისა და მედიაგავლენის მიხედვით. მიუხედავად იმისა, რომ ორგანიზაციას გააჩნია გაერო-ს ეკონომიკურ და სოციალურ საბჭოში საკონსულტაციო სტატუსი, ზოგიერთ სახელმწიფოში იგი კვლავ განიხილება არა როგორც სტაბილური საერთაშორისო წარმომადგენელი, არამედ როგორც სიმბოლური ძალაუფლების მატარებელი არასამთავრობო გაერთიანება[5].
ბოშათა მრავალეროვანი ბუნება და მათი კულტურული სეგმენტაცია ქმნის სირთულეს ზოგადი პოლიტიკური მანდატის ფორმირებაში. მიუხედავად IRU-ს მცდელობისა, იყოს გლობალური დიასპორის წარმომადგენელი, ევროკავშირის რამდენიმე ქვეყანაში ბოშათა თემებმა დაუფარავად გამოხატეს თავიანთი დისტანცირება და ორგანიზაციის შიდა სტრუქტურების მიმართ უნდობლობა[6].
განსაკუთრებით XIX და XX საუკუნეებში ჩამოყალიბებული ბოშათა ეთნიკური ქვეგრუპების – სინტი, კალდერაში, ლოვარი – წარმომადგენლებს, ხშირ შემთხვევაში, განსხვავებული ხედვები გააჩნიათ ბოშურ პოლიტიკურ ინტერესთა გამოხატვის ფორმებზე. შედეგად, IRU-ს დოკუმენტური გადაწყვეტილებები ხშირად მხოლოდ ნაწილობრივ ასახავს საერთო ბოშურ ხმას, რაც ეჭვს აჩენს მის რეალურ ლეგიტიმაციას ფართო საზოგადოებრივ სივრცეში.
ზოგიერთი მკვლევარი ორგანიზაციას განიხილავს როგორც პოლიტიზებულ პლატფორმას, რომელიც ხშირად ვერ პასუხობს ბოშათა თემის ყოველდღიურ საჭიროებებს – როგორიცაა სოციალური ინტეგრაცია, განათლება, ჯანმრთელობის დაცვის ხელმისაწვდომობა და ეთნიკური ნიშნით დისკრიმინაციის აღმოფხვრა[7].
ამ ფონზე, აუცილებელია საერთაშორისო პლატფორმაზე IRU-ს სტრატეგიული რეფორმირება – თემურ რადიკალიზმის თავიდან ასარიდებლად, სამოქალაქო თანასწორობისა და კულტურული თვითგამოხატვის შესანარჩუნებლად. თანამედროვე პოლიტიკურ რეალობაში ბოშათა საერთაშორისო კავშირს შეუძლია გახდეს ერთგვარი ხიდი ადგილობრივ თემებსა და გლობალურ ინსტიტუტებს შორის – იმ შემთხვევაში, თუ მოახერხებს უფრო წარმომადგენლობითი მექანიზმების ამოქმედებას და შიდა პლურალიზმის დაფასებას როგორც ინსტიტუციურ ღირებულებას.
რბილი ძალა და ბოშათა საერთაშორისო კავშირის კულტურულ-პოლიტიკური გავლენა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]IRU-ს, როგორც ფორმალურად არასახელმწიფოებრივ გაერთიანებას, არ გააჩნია იურიდიული ლეგიტიმაცია საერთაშორისო სამართლებრივი ჩარჩოებით სუვერენულ ერთეულად გამოცხადებისთვის. მიუხედავად ამისა, იგი წარმოადგენს მნიშვნელოვან მაგალითს რბილი ძალის გამოყენებისა უმეტესად კულტურულ და სემიოტიკურ დონეზე, რაც საშუალებას აძლევს ორგანიზაციას მოახდინოს ბოშური იდენტობის პოლიტიზება არა აგრესიული მოქმედებით, არამედ სიმბოლური და მედია-ტაქტიკით გაჯერებული სტრატეგიებით[8].
IRU-ის ერთ-ერთი გამორჩეული ინსტრუმენტი ამ კონტექსტში არის ბოშური დროშა და ჰიმნი Gelem, Gelem, რომელიც 1971 წლის ბოშათა მსოფლიო კონგრესიზე იქნა მიღებული. დროშის სიმბოლიზმი — მწვანე-მინდორი, ლურჯი ცა და წითელი ჩაკა — ქმნის საერთო იდენტობის ვირტუალურ კონტურს, რაც შედარებით ჰარმონიულ ფონად წარსდგება იმ სივრცეებში, სადაც ბოშები განიცდიან ეთნიკურ ან ეკონომიკურ მარგინალიზაციას[9].
ბოშათა საერთაშორისო დღე, რომელიც ყოველწლიურად აღინიშნება 8 აპრილს, IRU-ს მიერ აღიარებულია როგორც ერთ-ერთი მთავარი პლატფორმა, რომლის მეშვეობითაც ბოშური საზოგადოებები ახდენენ გლობალურ კონტექსტში საკუთარი ყოფნის არტიკულირებას. ამ დღის განმავლობაში ჩატარებული კულტურული ღონისძიებები, მედია-სიუჟეტები და პოლიტიკური გზავნილები წარმოადგენს ტიპურ მაგალითს არასახელმწიფოებრივი სუბიექტის რბილი ძალის დემონსტრაციისა[10].
IRU-ს გავლენა განსაკუთრებით თვალშისაცემია იმ რეგიონებში, სადაც ბოშურ თემებს არ გააჩნიათ საკმარისი პოლიტიკური წარმომადგენლობა — მაგალითად ბალკანეთში ან ცენტრალურ ევროპაში. ასეთ გარემოში, ორგანიზაცია მოქმედებს როგორც საზოგადოებრივი დიპლომატიის საშუალება, რომელიც მიმართულია ეროვნული და საერთაშორისო დონეზე ცნობიერების ამაღლებისკენ.
ამგვარად, IRU-ის საქმიანობა აჩვენებს, თუ როგორ შეუძლია კულტურულად დაფუძნებულ მოძრაობას პოლიტიკურ სივრცეში წარმართოს საკუთარი იდენტობის და უფლებების დაცვის პოლიტიკა, მიუხედავად ფორმალური ძალაუფლების არარსებობისა. ეს გამოცდილება შეიძლება გახდეს საინტერესო მოდელი სხვა ეთნიკური უმცირესობებისთვის მთელ მსოფლიოში.
რბილი ძალა და ბოშათა საერთაშორისო კავშირის კულტურულ-პოლიტიკური გავლენა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]IRU-ს, როგორც ფორმალურად არასახელმწიფოებრივ გაერთიანებას, არ გააჩნია იურიდიული ლეგიტიმაცია საერთაშორისო სამართლებრივი ჩარჩოებით სუვერენულ ერთეულად გამოცხადებისთვის. მიუხედავად ამისა, იგი წარმოადგენს მნიშვნელოვან მაგალითს რბილი ძალის გამოყენებისა უმეტესად კულტურულ და სემიოტიკურ დონეზე, რაც საშუალებას აძლევს ორგანიზაციას მოახდინოს ბოშური იდენტობის პოლიტიზება არა აგრესიული მოქმედებით, არამედ სიმბოლური და მედია-ტაქტიკით გაჯერებული სტრატეგიებით[11].
IRU-ის ერთ-ერთი გამორჩეული ინსტრუმენტი ამ კონტექსტში არის ბოშური დროშა და ჰიმნი Gelem, Gelem, რომელიც 1971 წლის ბოშათა მსოფლიო კონგრესიზე იქნა მიღებული. დროშის სიმბოლიზმი — მწვანე-მინდორი, ლურჯი ცა და წითელი ჩაკა — ქმნის საერთო იდენტობის ვირტუალურ კონტურს, რაც შედარებით ჰარმონიულ ფონად წარსდგება იმ სივრცეებში, სადაც ბოშები განიცდიან ეთნიკურ ან ეკონომიკურ მარგინალიზაციას[12].
ბოშათა საერთაშორისო დღე, რომელიც ყოველწლიურად აღინიშნება 8 აპრილს, IRU-ს მიერ აღიარებულია როგორც ერთ-ერთი მთავარი პლატფორმა, რომლის მეშვეობითაც ბოშური საზოგადოებები ახდენენ გლობალურ კონტექსტში საკუთარი ყოფნის არტიკულირებას. ამ დღის განმავლობაში ჩატარებული კულტურული ღონისძიებები, მედია-სიუჟეტები და პოლიტიკური გზავნილები წარმოადგენს ტიპურ მაგალითს არასახელმწიფოებრივი სუბიექტის რბილი ძალის დემონსტრაციისა[13].
IRU-ს გავლენა განსაკუთრებით თვალშისაცემია იმ რეგიონებში, სადაც ბოშურ თემებს არ გააჩნიათ საკმარისი პოლიტიკური წარმომადგენლობა — მაგალითად ბალკანეთში ან ცენტრალურ ევროპაში. ასეთ გარემოში, ორგანიზაცია მოქმედებს როგორც საზოგადოებრივი დიპლომატიის საშუალება, რომელიც მიმართულია ეროვნული და საერთაშორისო დონეზე ცნობიერების ამაღლებისკენ.
ამგვარად, IRU-ის საქმიანობა აჩვენებს, თუ როგორ შეუძლია კულტურულად დაფუძნებულ მოძრაობას პოლიტიკურ სივრცეში წარმართოს საკუთარი იდენტობის და უფლებების დაცვის პოლიტიკა, მიუხედავად ფორმალური ძალაუფლების არარსებობისა. ეს გამოცდილება შეიძლება გახდეს საინტერესო მოდელი სხვა ეთნიკური უმცირესობებისთვის მთელ მსოფლიოში.
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დამატებითი ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Ilona Klímová-Alexander (2005). The Romani Voice In World Politics: The United Nations and Non-state actors. Ashgate Publishing. ISBN 0-7546-4173-2.
- Marushiakova, Elena and Vesselin Popov (2005). The Roma – a Nation without a State? Historical Background and Contemporary Tendencies. in: Burszta, Wojciech, Tomasz Kamusella and Sebastian Wojciechowski, eds. Nationalismus Across the Globe: An Overview of the Nationalism of State-endowed and Stateless Nations. Poznan: School of Humanities and Journalism, გვ. 433–455.
- ბოშათა ისტორიის ქრონოლოგია – Patrin
- [PDF Micmacs and Gypsies: Occupation of the Peripatetic Niche] – Semantic Scholar
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ ZD Barany (1994). „Living on the Edge: The East European Roma in Postcommunist Politics and Societies“. Slavic Review. www.jstor.org
- ↑ Follow-up to the decision of the Economic and Social Council (8 June 2018). ციტირების თარიღი: 2021-04-23
- ↑ Matras, Yaron (2015) The Romani Gypsies. Harvard University Press. ISBN 9780674744776.
- ↑ NEW LEADERSHIP OF THE INTERNATIONAL ROMANI UNION
- ↑ Matras, Yaron. The Romani Gypsies. Harvard University Press, 2015. გვ. 201–203.
- ↑ Guy, Will. "Between Past and Future: The Roma of Central and Eastern Europe." University of Hertfordshire Press, 2001.
- ↑ Klimová-Alexander, Ilona. The Romani Voice in World Politics, Ashgate, 2005. გვ. 145–152.
- ↑ Matras, Y. (2015). The Romani Gypsies. Harvard University Press.
- ↑ Klimová-Alexander, I. (2005). The Romani Voice in World Politics: The United Nations and Non-State Actors. Ashgate.
- ↑ Barany, Z. D. (2001). The East European Gypsies: Regime Change, Marginality, and Ethnopolitics. Cambridge University Press.
- ↑ Matras, Y. (2015). The Romani Gypsies. Harvard University Press.
- ↑ Klimová-Alexander, I. (2005). The Romani Voice in World Politics: The United Nations and Non-State Actors. Ashgate.
- ↑ Barany, Z. D. (2001). The East European Gypsies: Regime Change, Marginality, and Ethnopolitics. Cambridge University Press.