ბერძნის ქვა
| ბუნებრივი ღირსშესანიშნაობა | ||
|---|---|---|
|
ბერძნის ქვა ბერძ. Πέτρα του Ρωμιού | ||
|
ბერძნის ქვის სანაპირო, 2005 წელი | ||
| ქვეყანა |
| |
| დაქვემდებარება | პაფოსის ოლქი | |
| [[ოლქი]] | პაფოსის ოლქი | |
| ადმ. ცენტრი | კუკლია | |
| კოორდინატები | 34°39′48″ ჩ. გ. 32°37′37″ ა. გ. / 34.6635167° ჩ. გ. 32.6269694° ა. გ. | |
| დაარსდა | მითოლოგიური | |
| პირველი ხსენება | ანტიკურ ხანაში | |
| ადრეული სახელები | აფროდიტეს კლდე | |
| ფართობი | უცნობია კმ² | |
| კლიმატის ტიპი | ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი | |
| ოფიციალური ენა | ბერძნული, ინგლისური | |
| მოსახლეობა | არ არის დასახლებული კაცი | |
| სასაათო სარტყელი | UTC+2, ზაფხულში UTC+3 | |
| სატელეფონო კოდი | +357 | |
| ოფიციალური საიტი | [[https://www.visitcyprus.com/ VisitCyprus.com] [https://www.visitcyprus.com/ VisitCyprus.com]] | |
| მითოლოგიური მნიშვნელობა | აფროდიტეს დაბადების ადგილი | |
|
| ||
ბერძნის ქვა (ბერძ. Πέτρα του Ρωμιού, el; სიტყვასიტყვით: „რომაელის (ანუ ბერძნის) ქვა“, იგულისხმება ბიზანტიელი ბერძენი ან რომეოი) — კლდოვანი წარმონაქმნი კვიპროსის პაფოსის სანაპიროზე. იგი მდებარეობს პაფოსისა და ლიმასოლის დამაკავშირებელ მთავარ გზაზე, ზღვისპირა ზოლში. ადგილის განსაკუთრებული სილამაზე და მისი მითოლოგიური მნიშვნელობა, როგორც აფროდიტეს დაბადების ადგილი, მას ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ტურისტულ ღირსშესანიშნაობად აქცევს.[1]
მიუხედავად პოპულარობისა, ზღვა ამ ადგილას ხშირად მოჭირხვულია, რის გამოც ცურვა უსაფრთხოდ არ ითვლება. კლდეზე ასვლაც აკრძალულია. მის სიახლოვეს მდებარეობს რესტორანი, ტურისტული პავილიონი და აფროდიტეს ბორცვების კურორტი.

ლეგენდები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბერძნული მითოლოგიის თანახმად, სწორედ ამ კლდის სიახლოვეს იშვა სიყვარულისა და სილამაზის ქალღმერთი აფროდიტე. ამიტომ, ქვა ცნობილია როგორც „აფროდიტეს ქვა“.[1]
ჰესიოდეს „თეოგონიის“ მიხედვით, დედამიწამ — გეამ — თავის ძეს, კრონოსს, უბრძანა მამა ურანოსი დაესახიჩრებინა. კრონოსმა მას სათესლე ჯირკვლები მოჰკვეთა და ზღვაში მოისროლა. ზღვის ქაფიდან, რომელიც ამის შედეგად წარმოიქმნა, იშვა ქალწული — აფროდიტე, რომელიც პირველად კითირაზე მივიდა, შემდეგ კი კვიპროსზე.
ადგილობრივი გადმოცემით, აფროდიტე სწორედ ამ კლდის ქაფიდან გამოეხატა და პირველი ღმერთთა კრება სწორედ კვიპროსიდან ეწვია. რომაელებმა ის ვენერას სახელით მოიხსენიეს. პაფოსში აფროდიტეს დიდი კულტის ცენტრი იყო, რომელიც რომაელებმა მოგვიანებით გააუქმეს.[2] ამაზე მიუთითებს კუკლიაში მდებარე ძველი პაფოსის აფროდიტეს ტაძარი.
ლოკალური ტრადიცია ამბობს, რომ ვინც აფროდიტეს კლდეს სამჯერ შემოუვლის ცურვით, ის მარადიული ახალგაზრდობით ან სიყვარულით დაიკურთხება.
კიდევ ერთი ლეგენდა უკავშირდება მეზობელ სანაპიროს, სახელად „ახნი“, სადაც თითქოს ახაელები ტროას ომის შემდეგ პირველად ჩამოვიდნენ.
სახელწოდება „ბერძნის ქვა“ ან „რომიოსის ქვა“ უკავშირდება დიგენეს აკრიტასის გმირობებს. დიგენესის — ნახევრად ბიზანტიელის (რომიოსის) და ნახევრად არაბის — შესახებ გადმოცემით, მან კლდე გადმოაგდო სარაცინების შესაჩერებლად ტროდოსის მთებიდან და სწორედ აქ დაეცა იგი.[3] მეზობლად არსებული მეორე კლდე „სარაცინის ქვის“ სახელითაა ცნობილი.
აფროდიტეს კულტის არქეოლოგიური მტკიცებულება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბერძნის ქვის სიახლოვეს, კუკლიაში, აღმოჩენილია აფროდიტეს ერთ-ერთი უძველესი და უმნიშვნელოვანესი სალოცავი — პაფოსის ტაძარი, რომელიც ჯერ კიდევ ძვ. წ. XII საუკუნეში ფუნქციონირებდა. არქეოლოგიური კვლევები, რომლებიც ბრიტანელმა და კვიპროსელმა მეცნიერებმა განახორციელეს XX საუკუნეში, დაადასტურა, რომ ეს ადგილი წარმოადგენდა ცენტრალურ კულტურ-რელიგიურ კერას ძველ კვიპროსზე.
აღმოჩენილი არტეფაქტები — მათ შორის წამლის თიხის ფიგურები, საკურთხევლები, საკერპო გემები და სტელები — მიგვანიშნებს, რომ ადგილი იყო სექსუალური ნაყოფიერებისა და ქალურობის ღრმა სიმბოლოს მფარველი. მრავალი ისტორიკოსი თანხმდება, რომ აფროდიტეს კულტის ეპიცენტრი სწორედ აქ ჩამოყალიბდა და მოგვიანებით მთელ ბერძნულ სამყაროში გავრცელდა.[4]
ძეგლი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში 1980 წლიდანაა შეტანილი, როგორც უძველესი რელიგიური ტრადიციის უნიკალური მტკიცებულება.[5] ტაძრის მდებარეობა მხოლოდ რამდენიმე კილომეტრით არის დაშორებული ბერძნის ქვიდან, რაც კიდევ ერთხელ ამტკიცებს მის საკულტო ცენტრად ქცევას.
ხელოვნებასა და კულტურაში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბერძნის ქვა საუკუნეების განმავლობაში შთაგონების წყარო იყო ხელოვანებისთვის. მისი მითოლოგიური კავშირი აფროდიტესთან გამოიხატა სხვადასხვა ეპოქის მხატვრულ ნამუშევრებში. რენესანსის პერიოდიდან მოყოლებული, ბერძენი ქალღმერთის დაბადების სცენა ხშირად ილუსტრირებულია ზღვის ქაფიდან გამოსვლის ფორმით — რაც Petra tou Romiou-ს ლეგენდას პირდაპირ ეხმიანება. განსაკუთრებით აღსანიშნავია სანდრო ბოტიჩელის „ვენერას დაბადება“ (დაახლ. 1485 წ.) და ალექსანდრ კაბანელის ანალოგიური ნამუშევარი (1863 წ.), რომლებიც აფროდიტეს ზღვის ღვთაებრივ წარმოშობას წარმოაჩენენ[6].
გარდა სახვითი ხელოვნებისა, კლდე მოხსენიებულია ადგილობრივ ფოლკლორში, მუსიკალურ ტექსტებში და ლიტერატურულ თხზულებებში, რაც მის კულტურულ სიმბოლოდ ჩამოყალიბებას ადასტურებს[7].
გეოლოგიური და კულტურული მნიშვნელობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბერძნის ქვა წარმოადგენს უნიკალურ გეოლოგიურ წარმონაქმნს კვიპროსის ჩრდილოეთ ნაწილში. მისი სტრუქტურა ძირითადად შედგება კირქვისა და მარმარილოს ფენებისგან, რაც მიუთითებს რეგიონის გეოლოგიურ მრავალფეროვნებაზე. მიუხედავად იმისა, რომ კონკრეტული გეოლოგიური კვლევები ამ წარმონაქმნზე შეზღუდულია, მისი უნიკალური ფორმა და მდებარეობა მას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს.
ბერძნის ქვა ასევე მნიშვნელოვან კულტურულ სიმბოლოს წარმოადგენს ადგილობრივი მოსახლეობისთვის. არსებობს ლეგენდები, რომლებიც ამ ქვას უკავშირებენ ბერძნული მითოლოგიის გმირებსა და მოვლენებს, რაც კიდევ უფრო ამაღლებს მის კულტურულ ღირებულებას.
ისტორიული კონტექსტი
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ბერძნის ქვა ისტორიულად სტრატეგიულ ადგილად ითვლებოდა, რაც მის გარშემო მდებარე უძველესი ბილიკებისა და სავაჭრო მარშრუტების არსებობით დასტურდება. მიუხედავად იმისა, რომ კონკრეტული არქეოლოგიური აღმოჩენები ამ ტერიტორიაზე შეზღუდულია, მისი მდებარეობა მიუთითებს იმაზე, რომ იგი შესაძლოა მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ადგილობრივი მოსახლეობის ცხოვრებაში.
თანამედროვე მნიშვნელობა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დღეს ბერძნის ქვა წარმოადგენს პოპულარულ ტურისტულ მიმართულებას, რომელიც იზიდავს როგორც ადგილობრივ, ისე უცხოელ ვიზიტორებს. მისი უნიკალური გეოლოგიური სტრუქტურა და კულტურული მნიშვნელობა მას განსაკუთრებულ ადგილს ანიჭებს კვიპროსის ბუნებრივ და კულტურულ მემკვიდრეობაში.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Ames-Lewis, Francis (2000), The Intellectual Life of the Early Renaissance Artist, ნიუ ჰეივენი, კონექტიკუტი: Yale University Press, ISBN 0-300-09295-4, https://books.google.com/books?id=FrcsXlpD6NIC&q=Botticelli+Apelles+Birth+of+Venus&pg=PA194
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 The Story of Aphrodite's Rock. The University of Arizona Center for Middle Eastern Studies. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 დეკემბერი 2013. ციტირების თარიღი: 19 September 2013.
- ↑ Ashmolean Museum: Presentations - Ancient Cyprus - Aphrodite 2 (2006-05-11). დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2006-05-11. ციტირების თარიღი: 2023-10-01
- ↑ Paphos Aphrodite Rock. Paphos26. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 6 June 2013. ციტირების თარიღი: 19 September 2013.
- ↑ Terracotta votive figure from Paphos. British Museum. ციტირების თარიღი: 2024-04-21
- ↑ Paphos – UNESCO World Heritage Centre. ციტირების თარიღი: 2024-04-21
- ↑ Ames-Lewis, 2000, გვ. 194
- ↑ Karageorghis, Vassos (1982). Cyprus: From the Stone Age to the Romans. Thames & Hudson, გვ. 103.