ბერნარდო (იტალია)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ბერნარდ იტალიელი და მილანის მთავარეპისკოპოსი ანსელმ I. XVII საუკუნის ფრესკა წმინდა ამბროსის ბაზილიკაში.

ბერნარდო (იტალ. Bernardo; დ. 797 — გ. 17 აპრილი, 818) — იტალიის მეფე 813–818 წლებში. პიპინოს ვაჟი.

როდესაც 817 წელს, ბერნარდოს ბიძამ, იმპერატორმა ლუი I-მა, თავის თანამმართველად და მემკვიდრედ თავისი ვაჟი ლოტარი აღიარა, ბერნარდო აღშფოთდა და დაიწყო ომისთვის მზადება. მაგრამ მან ვერ შეძლო ფრანკებთან ომისთვის საკმარისი ძალების შეკრება. 818 წელს ბერნარდო, უსაფრთხოების გარანტიების მიღების შემდეგ, მეგობრებთან ერთად, გაემგზავრა იმპერატორთან შალონში. ლუიმ თავის ვასალებს უბრძანა ძმის შვილის გასამართლება. მათ ბერნარდო მეამბოხედ გამოაცხადეს და სიკვდილი მიუსაჯეს. ლუიმ ვერ გაბედა ამ განაჩეის დამტკიცება, მაგრამ დათანხმდა ბერნარდოს დაბრმავებაზე. დაბრმავების შემდეგ ბერნარდო ორ დღეში მოკვდა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • McKitterick, Rosamond, The Frankish Kingdoms under the Carolingians
  • Riché, Pierre, The Carolingians
  • McKitterick, Rosamond, The New Cambridge History, 700–900
  • Рыжов, K. (1999). Энциклопедия - Все монархи мира - Западная Европа. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0374-X