ბარსელონის დინასტია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
ბარსელონის დინასტია
Coat of Arms of County of Barcelona.png
ქვეყანა ესპანეთი
იტალია
საფრანგეთი
საბერძნეთი
ფუძე დინასტია ბელიონიდები
ტიტულები არაგონის მეფე
ვალენსიის მეფე
მაიორკის მეფე
სიცილიის მეფე
სარდინიის მეფე
კორსიკის მეფე
ათენის ჰერცოგი
ნეოპატრიის ჰერცოგი
ურგელის გრაფი
ბარსელონის გრაფი
ხირონის გრაფი
ოსონის გრაფი
ბესალუს გრაფი
პროვანსის გრაფი
ფორსალკიერის გრაფი
კარდანიის გრაფი
მონპელიეს სენიორი
დამაარსებელი ვილფრედ თმიანი
უკანასკნელი მმართველი მარტინ არაგონელი
დაარსდა 870
დაიშალა 1433 (უკანასკნელი მამაკაცი)
1445 (უკანასკნელი ქალი)
ეროვნება ესპანელები

ბარსელონის დინასტია (ესპ. Casa de Barcelona, იტალ. Casa di Barcellona) — ესპანური სამეფო დინასტია, რომელიც დაარსდა 870 წელს და არსებობა შეწყვიტა 1433 წელს არაგონის მეფე მარტინის გარდაცვალებით. სხვადასხვა პერიოდში ისინი მართავდნენ არა მხოლოდ ბარსელონას, არამედ არაგონს, მაიორკას, სარდინიას, სიცილიას, ათენსა და სხვა წვრილ სახელმწიფოებს ესპანეთსა და იტალიაში. ბარსელონას დინასტია შეწყდომის შემდეგ ტრასტამარებმა ჩაანაცვლეს.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

870 წელს ბარსელონის გრაფმა ვილფრედ თმიანმა დააარსა საკუთარი, ბრასელონის დინასტია, რომელმაც თითქმის ექვსასი წელი იარსება. მისმა შთამომავალმა, ბრასელონის გრაფმა რამონ ბერენგარ III-მ პროვანსის გრაფინია დულკაზე ქორწინებით მიიღო პროვანსის საგრაფოს ტახტი, რომელსაც მისი შთამომავლები XV საუკუნემდე ფლობდნენ, სანამ საგრაფო საფრანგეთის მეფე ლუი XI-მ არ დაიპყრო. უკვე 1137 წელს ბარსელონის გრაფმა რამონ ბერენგარ IV-მ ცოლად შეირთო არაგონის დედოფალი პეტრონილა, რითაც ბარსელონელთა დინასტია არაგონშიც გამეფდა. აქედან იწყება დინასტიის „ოქროს ხანა“.

რამონ ბერენგარისა და პეტრონილას შვილთაშვილის შვილმა, მეფე პედრო III-მ დედოფალ კონსტანცია სიცილიელზე ქორწინებით მიიღო სიცილიის ტახტიც, რის შემდეგაც ასევე ბარსელონელების მონარქიას დაექვემდებარა სიცილია. მალევე არაგონელები იპყრობენ სარდინიასა და კორსიკასაც, რასაც მოჰყვა კიდევ ერთი წარმატებული ქორწინების გზით ბარსელონელების ათენის საჰერცოგოში გამეფებაც. ამასთან, მეფე ხაიმე I დამპყრობელი საგრძნობლად აფართოვებს თავის არაგონულ სამფლობელოებს და იპყრობს ვალენსიასა და მაიორკასაც, თუმცა მაიორკის შესანარჩუნებლად იგი ცალკე სამეფოდ ჩამოაყალიბა და თავის ძეს გადაულოცა.

საბოლოოდ ბარსელონის პროვანსული შტო 1245 წელს შეწყდა, უკვე 1409 წელს კი ისინი კარგავენ სიცილიის ტახტსაც. საბოლოოდ კი 1433 წელს, არაგონის მეფე მარტინის უშვილოდ დაღუპვის შემდეგ არაგონის ტახტს იკავებენ კასტილიელი ტრასტამარები, ფერდინანდ I-ის თაოსნობით, რომელმაც ტახტი მემკვიდრეობით დედის, დედოფალ ელეანორასაგან მიიღო, რომელიც თავის მხრივ მეფე პედრო IV-ის შვილი იყო.

მმართველები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

პროვანსის გრაფები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • დედოფალი პეტრონილა არაგონელი და გრაფი რამონ ბერენგარ IV ბარსელონელი
    რამონ ბერენგარ I (1082-1131), გრაფი 1112-31 წლებში, ცოლად ჰყავდა გრაფინია დულკა I, რომელთანაც შეეძინა შვილები;
  • ბერენგარ რამონ I (1114-1144), გრაფი 1131-1144 წლებში, ცოლად ჰყავდა ბეატრის მელგილი, რომელთანაც შეეძინა მემკვიდრე;
  • რამონ ბერენგარ II (1135-1166), გრაფი 1144-1166 წლებში, ცოლად ჰყავდა რიჩეზა პოლონელი, რომელთანაც შეეძინა მემკვიდრე;
  • დულკა II (1162-1172), გრაფინია 1166 წელს, ტახტზე ასვლიდან რამდენიმე თვეში დაამხო მისმა არაგონელმა ბიძაშვილმა;
  • ალფონსო I (1157-1196), არაგონის მეფე, პროვანსის გრაფი 1166-1173 წლებში, ცოლად ჰყავდა სანჩა კასტილიელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები;
  • რამონ ბერენგარ III (1158-1181), ალფონსოს ძმა, გრაფი 1173-81 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
  • სანჩო (1161-1223), ალფონსოს და რამონ ბერენგარ III-ის ძმა, გრაფი 1181-1185 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
  • ალფონსო II (1180-1209), ალფონსო I-ის ძე, გრაფი 1185-1209 წლებში, ცოლად შეირთო ფორსალკიერის გრაფინია გარსენდა, რომელთანაც შეეძინა მემკვიდრე;
  • რამონ ბერენგარ IV (1198-1245), გრაფი 1209-1245 წლებში, ცოლად შეირთო ბეატრიჩე სავოიელი, რომელთანაც შეეძინა ოთხი გოგონა;
  • ბეატრისი (1229-1267), გრაფინია 1245-1267 წლებში, ცოლად გაჰყვა ნეაპოლის მეფე კარლო I-ს, ამიტომაც პროვანსა მის შთამომავლებს დარჩა, ანჟუს დინასტიიდან;

არაგონის მეფეები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ალფონსო II (1157-1196), დედოფალ პეტრონილას ძე, მეფე 1164-1196 წლებში, ცოლად შეირთო სანჩა კასტილიელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მეფე;
  • პედრო II (1178-1213), მეფე 1196-1213 წლებში, ცოლად შეირთო მარი დე მონპელიე, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მეფე;
  • ხაიმე I (1208-1276), მეფე 1213-1276 წლებში, ცოლად შეირთო ლეონორ კასტილიელი, დაქვრივების შემდეგ ვიოლანტე უნგრელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მეფე;
  • პედრო III (1240-1285), მეფე 1276-1285 წლებში, ცოლად შეირთო კონსტანცია სიცილიელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო ორი მეფე;
  • ალფონსო III (1265-1291), მეფე 1285-1291 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
  • ხაიმე II (1267-1327), მეფე 1291-1327 წლებში, ცოლად შეირთო ჯერ ისაბელ კასტილიელი, დაქვრივების შემდეგ ბლანშ ანჟუელი, მისი გარდაცვალების შემდეგ მარი დე ლუზინიანი, ხოლო მისი დაღუპვის შემდეგ ელისენდა დე მონკადა, მომავალი მეფე შეეძინა მეორე ცოლისგან;
  • ალფონსო IV (1299-1336), მეფე 1327-1336 წლებში, ცოლად შეირთო ტერეზა დ’ენტენკა, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მეფე, მისი დაღუპვის შემდეგ კი დაქორწინდა ლეონორ კასტილიელზე;
  • პედრო IV (1319-1387), მეფე 1336-1387 წლებში, პირველად დაქორწინდა მარია ნავარელზე, დაქვრივების გამო მეორედ იქორწინა ლეონორ პორტუგალიელზე, რომლის გარდაცვალების შემდეგაც დაქორწინდა ელეონორა სიცილიელზე, რომელთანაც შეეძინა მომავალი ორი მეფე;
  • ხუან I (1350-1396), მეფე 1387-1396 წლებში, პირველად დაქორწინდა მარი არმანიაკზე, მისი გარდაცვალების შემდეგ იოლანდა ბარელზე, მაგრამ მემკვიდრე არ ჰყოლია;
  • მარტინი (1356-1410), მეფე 1396-1410 წლებში, პირველად დაქორწინდა მარია დე ლუნაზე, მისი გარდაცვალების შემდეგ მარგარიტა დე პრადესზე, მაგრამ მემკვიდრე არ ჰყოლია;

მაიორკის მეფეები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ხაიმე I (1208-1276), სამეფოს დამაარსებელი და მისი მეფე 1231-1276 წლებში, ცოლად შეირთო ლეონორ კასტილიელი, დაქვრივების შემდეგ ვიოლანტე უნგრელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მეფე;
  • ხაიმე II (1243-1311), მეფე 1276-1286 და 1295-1311 წლებში. ცოლად შეირთო ესკლარამუნდა დე ფუა, რომელთანაც შეეძინა მომავალი მეფე;
  • ალფონსო I (1265-1291), არაგონის მეფე პედრო III-ის ძე, მეფე 1286-1291 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
  • ხაიმე III (1267-1327), მეფე ალფონსო I-ის ძმა, მეფე 1291-1295 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
  • სანჩო (1276-1324), მეფე ხაიმე II-ის ვაჟი, მეფე 1311-1324 წლებში, ცოლად შეირთო მარია ნეაპოლელი, მაგრამ შვილები არ ჰყოლია;
  • ხაიმე III (1315-1349), ხაიმე II-ის შვილიშვილი, მეფე 1324-1349 წლებში, პირველად იქორწინა კონსტანსია არაგონელზე, რომელთანაც შეეძინა შემდეგი მეფე, დაქვრივების შემდეგ კი დაქორწინდა ვიოლანტე ვილარაგუზე;
  • ხაიმე IV (1335-1375), ხაიმე III-ის ძე, მეფე 1349-1375 წლებში, ცოლად შეირთო ნეაპოლის დედოფალი ჯოვანა I, მაგრამ სვილები არ ჰყოლია;
  • ისაბელა (1337-1406), ხაიმე IV-ის და, დედოფალი 1375-1403 წლებში, ცოლად გაჰყვა მონფერატის მარკიზ ჯოვანი II-ს, რომელთანაც შეეძინა შვილები, თუმცა იგი დაამხეს და მაიორკის სამეფოც არაგონს მიუერთდა;

სიცილიის მეფეები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ჯაკომო I (1267-1327), დედოფალ კონსტანციას ძე, მეფე 1285-1295 წლებში, ტახტიდან გადადგა ძმის სასარგებლოდ;
  • ფედერიკო III (1272-1337), მეფე ხაიმეს ძმა, მეფე 1295-1337 წლებში, ცოლად შეირთო ელეონორა ანჟუელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მეფე;
  • პიეტრო II (1304-1342), მეფე 1337-1342 წლებში, ცოლად შეირთო ელიზაბეთ კარინტიელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო ორი მეფე;
  • ლუდოვიკო (1337-1355), მეფე 1342-1355 წლებში, გარდაიცვალა დაუქორწინებელი და უშვილო;
  • ფედერიკო IV (1341-1377), მეფე 1355-1377 წლებში, ცოლად შეირთო კონსტანსია არაგონელი, რომელთანაც შეეძინა მომდევნო მონარქი;
  • მარია (1363-1401), დედოფალი 1377-1401 წლებში, ცოლად გაჰყვა მარტინ არაგონელს, რომელიც შემდეგი მეფე გახდა;
  • მარტინ I (1374-1409), მეფე 1401-1409 წლებში, დედოფალ მარიას შემდეგ თავად დაიკავა ტახტი და დაქორწინდა ბლანკა ნავარელზე, მაგრამ შვილები არც მასთან ეყოლა;
  • მარტინ II (1356-1410), მეფე 1409-1410 წლებში, ტახტი დაიკავა ძის, მარტინ I-ის გარდაცვალების შემდეგ და სიცილია არაგონს მიუერთა;

ცნობილი ქალები ბარსელონას დინასტიიდან[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

გენეოლოგიური ხე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

 
 
 
 
სანიფრედ I
ბარსელონის, კარდანიის, ბესალუს, ურგელის, კონფლენტის გრაფი
ბარსელონის დინასტია
 
ერმესენდა
(კარკასონის გრაფ ბელიოს ასული)
ბელიოს დინასტია
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ვილმფრედ I
ბარსელონის გრაფი
 
რადულფი
ბესალუს გრაფი
 
მირო I
რუსილონის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ვიფრედ I
ბარსელონის გრაფი
 
სუნიერი
ბარსელონის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
სანიფრედ II
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
მირო II
კარდენიის, ბესალუს გრაფი
კარდენიის შტო
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ბორელ II
ბარსელონის გრაფი
 
მირო
ბარსელონის გრაფი
 
 
 
 
 
სანიფრედ II
კარდენიის გრაფი
 
ვილფრედ II
ბესალუს გრაფი
 
მირო III
კარდენიის, ბესალუს გრაფი
 
ოლიბა კაბრეტა
კარდენიის, ბესალუს გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
რამონ ბორელი
ბარსელონის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ერმენგოლ I
ურგელის გრაფი
ურგელის შტო
 
ბერნარდ I
ბესალუს გრაფი
 
ვილფრედი II
კარდენიის გრაფი
 
ოლიბა
აბატი, ბიკის ეპისკოპოსი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ბერენგარ რამონ I I
ბარსელონის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ერმენგოლ II
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
ბერნარდ I
ბერგას გრაფი
 
ბერენგარი
ბერგას გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
რამონ ბერენგარ I
ბარსელონის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ერმენგოლ III
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
პედრო რაიმუნდო
ტახტის მემკვიდრე
 
რამონ ბერენგარ II
ბარსელონის გრაფი
 
ბერენგარ რამონ II
ბარსელონის გრაფი
 
გერბერგა
პროვანსის გრაფინია
ბოსოს დინასტია
 
 
 
 
 
ერმენგოლ IV
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
რამონ ბერენგარ III III
ბარსელონის და
პროვანსის გრაფი
 
 
 
 
 
დულკა I
პროვანსის გრაფინია
 
 
 
 
 
ერმენგოლ V
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
გულიემ III
ფორსალკიერის გრაფი
ფორსალკიერის შტო
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
რამონ ბერენგარ IV
ბარსელონის გრაფი
 
პეტრონილა
არაგონის დედოფალი
ხიმენესების დინასტია
 
 
 
 
 
ბერენგარ რამონი
პროვანსის გრაფი
 
ერმენგოლ VI
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
ბერტრან I
ფორსალკიერის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
პედრო ბარსელონელი
ტახტის მემკვიდრე
 
ალფონსო II
არაგონის მეფე,
პროვანსის გრაფი
 
რამონ ბერენგარ III
პროვანსის გრაფი
 
სანჩო
პროვანსის გრაფი
 
რამონ ბერენგარ II
პროვანსის გრაფი
 
ერმენგოლ VII
ურგელის გრაფი
 
ბერტრან II
ფორსალკიერის გრაფი
 
გულიემ IV
ფორსალკიერის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ევდოკია კომნენა
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ნუნიო
რუსილონისა და კარდანიის გრაფი
 
დულკა II
პროვანსის გრაფინია
 
ერმენგოლ VIII
ურგელის გრაფი
 
 
 
 
 
გარსენდა
ტახტის მემკვიდრე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
მარი დე მონპელიე
 
პედრო II
არაგონის მეფე
 
 
 
 
 
ალფონსო II
პროვანსის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
გარსენდა დე სებრანი
ფორსალკიერის გრაფინია
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ხაიმე I
არაგონის მეფე
 
 
 
 
 
რამონ ბერენგარ IV
პროვანსისა და ფორსალკიერის გრაფი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
პედრო III
არაგონის მეფე
 
კონსტანცია
სიცილიის დედოფალი
 
ბეატრისი, პროვანსის
და ფორსალკიერის გრაფინია
 
კარლო I
სიცილიის მეფე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ხაიმე II
მაიორკის მეფე
მაიორკის შტო
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ალფონსო III
არაგონის მეფე
 
ხაიმე II
არაგონისა და
სიცილიის მეფე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ფედერიკო II
სიცილიის მეფე
სიცილიის შტო
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ხაიმე
ტახტის მემკვიდრე
 
სანჩო
მაიორკის მეფე
 
ფერნანდო
პრინცი
 
ფილიპე
მაიორკის რეგენტი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ხაიმე
ტახტის მემკვიდრე
 
ალფონსო IV
არაგონის მეფე
 
ხუანი
ალექსანდრიის პატრიარქი
 
 
 
 
 
 
 
 
 
პედრო II
სიცილიის მეფე
 
(უკანონო) ორლანდო
პალერმოს გუბერნატორი
 
(უკანონო) ალფონსო ფადრიკი
ათენის ვიკარი
 
მანფრედი
ათენის ჰერცოგი
 
გულიემ II
ათენის ჰერცოგი
 
ხუანი
ათენის ჰერცოგი
 
(უკანონო) სანჩო
 
 
 
 
 
ხაიმე III
მაიორკის მეფე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
პედრო IV
არაგონის მეფე
 
 
 
 
 
ხაიმე I
ურგელის გრაფი
 
ლუდოვიკო
სიცილიის მეფე
 
ფედერიკო III
სიცილიის მეფე
ათენის ჰერცოგი
 
პედრო ფადრიკი
სალონას გრაფი
 
ხაიმე ფადრიკი
სალონას გრაფი
 
ბონიფაც ფადრიკი
აეგინის სენიორი
 
ხუან ფადრიკი
სალამინის სენიორი
 
ფრედერიკ I
ათენის ჰერცოგი
 
ვინჩიგერა
სიცილიის კანცლერი
 
ჯოვანი II პალეოლოგოსი
მონფერატის მარკიზი
 
ისაბელა
მაიორკის დედოფალი
 
ხაიმე IV
მაიორკის მეფე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ხუან I
არაგონის მეფე
 
ელეონორა
ხუან I ტრასტამარა
კასტილიის მეფე
 
მარტინი
არაგონის მეფე
 
პედრო II
ურგელის გრაფი
 
მარგერიტა პალეოლოგინა
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ლუდოვიკო ფადრიკი
სალონას გრაფი
 
ელენა კანტაკუზენე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ბარტოლომეო
კამარატას გრაფი
 
პედრო II
ურგელის გრაფი
 
მარგერიტა პალეოლოგინა
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ენრიკე III
კასტილიის მეფე
 
ფერდინანდ I
არაგონის მეფე
 
მარტინ I
სიცილიის მეფე
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
მარია
სიცილიის დედოფალი,
ათენის ჰერცოგინია
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ფრედერიკი
ლუნას გრაფი
 
ხაიმე II
ურგელის გრაფი

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Montesinos, José V. (2008). «Jaume I: el rei dels valencians». Valencia, España: RTVV.
  • Salvat Universal Enciclopedia (1998). Tomo IV. Salvat Editores. ISBN 84-345-9504-4.
  • Marineo Sículo, Lucio (1524). La historiografía humanista en los albores del siglo XVI: la Crónica d’Aragón. traducida al castellano por el bachiller Juan de Molina (Valencia, Joan Jofré,). I.
  • Guerrero Navarrete, Yolanda (2006). Los primeros Trastámara castellanos y su época. Madrid: Liceus. ISBN 84-9822-512-4.
  • Guijarro Triado, Josep (2006). “El tesoro oculto de los templarios”. Planeta. ISBN 84-674-2415-X.
  • Antonio Ubieto Arteta, Creación y desarrollo de la Corona de Aragón, Zaragoza, Anubar (historia de Aragón), 1987. ISBN 84-7013-227-X
  • Guillermo Fatás y Guillermo Redondo, en Blasón de Aragón: El escudo y la bandera, Zaragoza, Diputación General de Aragón, 1995. ISBN 978-84-7753-543-0
  • Alberto Montaner Frutos, El señal del rey de Aragón: Historia y significado, Zaragoza, Institución «Fernando el Católico», 1995, págs. 23-27. ISBN 84-7820-283-8
  • Faustino Menéndez Pidal de Navascués, en Símbolos de España, Madrid, Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, 2000, págs. 95-138, ISBN 978-84-259-1110-1
  • Aurell, Martí (1998). Les noces del comte: Matrimoni i poder a Catalunya (785-1213). Ediciones Omega. ISBN 84-282-1091-8.