ასტონი (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| ასტონი | |
| ლათ. Aston | |
 | |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 1.07 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 44.48 კმ[2] |
| მოცულობა | 1526.99 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 2.26 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | ფრენსის ასტონი |
| დამტკიცებულია | IAU (1964) |
| მდებარეობა | |
| 32.77° ჩ. გ. 87.68° დ. გ. / 32.77° ჩ. გ. 87.68° დ. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
  | |
ასტონი  ვიკისაწყობში | |
კრატერი ასტონი (ლათ. Aston), ულუგბეკ E (ლათ. Ulugh Beigh E) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ინგლისელი ფიზიკოსის, ფრენსის ასტონის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1964 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.[1]
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის დასავლეთით მდებარეობს რენტგენის კრატერი; აღმოსავლეთით, ქარიშხლების ოკეანის საზღვარზე, მდებარეობს ულუგბეკის კრატერი; სამხრეთით კი ვოსკრესენსკის კრატერი.[3] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 32°46′N 87°41′W / 32.77° ჩ. გ. 87.68° დ. გ., დიამეტრი — 44.48 კმ,[2] სიღრმე — 2.26 კმ.[1]
კრატერს წრიული ფორმა აქვს, მისი კიდე გარკვეულწილად შეცვლილი და გასწორებულია შემდგომი დარტყმებით. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 1070 მ-ით მაღლა ადის.[1] კრატერის მოცულობა 1526.99 კმ³-ია.[1] კრატერის ფსკერი გლუვია, მცირე კრატერების გარდა გამორჩეული სტრუქტურების გარეშე და ცენტრალური მწვერვალის გარეშე.
სახელის შეცვლამდე ასტონის კრატერი ულუგბეკ E-ს თანამგზავრ კრატერად ითვლებოდა. მთვარის ხილული მხარის კიდეზე მდებარეობის გამო, კრატერის დაკვირვებადობა ლიბრაციაზეა დამოკიდებული.
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] | ||
|---|---|---|
| ასტონი | კოორდინატები | დიამეტრი, კმ |
| K | 35°02′N 87°53′W / 35.04° ჩ. გ. 87.89° დ. გ. | 14.5 |
| L | 35°28′N 86°31′W / 35.47° ჩ. გ. 86.51° დ. გ. | 10.1 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 4 5 6 7 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- 1 2 3 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Aston
- ↑ Кратер Астон на карте LAC36. ციტირების თარიღი: 2020-07-05
