ასკლეპი (მთვარის კრატერი)

მთვარის კრატერი
ასკლეპი
ლათ. Asclepi
მონაცემები
ზვინულის სიმაღლე	1.03 კმ (2015)
დიამეტრი	40.56 კმ
მოცულობა	1233.91 კმ³ (2015)
უდიდესი სიღრმე	2.20 კმ (2015)
ტიპი	დარტყმითი კრატერი
სახელწოდება
ეპონიმი	ჯუზეპე ასკლეპი
დამტკიცებულია	IAU (1935)
მდებარეობა
55.19° ს. გ. 25.52° ა. გ.
ციური სხეული	მთვარე
ასკლეპი ვიკისაწყობში

კრატერი ასკლეპი (ლათ. Asclepi) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა იტალიელი ასტრონომის, ჯუზეპე ასკლეპის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს). კრატერის ფორმირება პრე-ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.

სახელწოდება

კრატერს სახელი „ასკლეპი“ ეწოდა მისი ეპონიმის ჯუზეპე ასკლეპის (იტალ. Giuseppe Maria Asclepi; იხილეთ აგრეთვე ასკლეპიადე, ასკლეპიადე სამოსელი, ასკლეპიოსი) მიხედვით. ინგლისურად კრატერის სახელწოდება (ინგლ. Asclepi) შეესატყვისება ეპონიმს, ისევე როგორც რუსულიც (რუს. Асклепий). ქართულადაც ეპონიმის შესატყვისი უნდა იყოს კრატერის სახელწოდება.

კრატერის აღწერა

კრატერის უახლოესი მეზობლებია ბეკონის კრატერი ჩრდილო-დასავლეთით; იდელერის კრატერი ჩრდილო-ჩრდილო-დასავლეთით; პიტისკუსის კრატერი ჩრდილო-აღმოსავლეთით; ჰომელის კრატერი აღმოსავლეთით; ნეარქუსის კრატერი სამხრეთ-აღმოსავლეთით; მუტის კრატერი სამხრეთ-აღმოსავლეთით; და ტანერუსის კრატერი სამხრეთ-დასავლეთით. კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 55.19° ს. გ. 25.52° ა. გ. / -55.19; 25.52, დიამეტრი — 40.56 კმ, სიღრმე — 2.20 კმ.

კრატერის კიდე ძლიერ დაზიანებულია მისი არსებობის განმავლობაში მომხდარი დარტყმების შედეგად და პრაქტიკულად გასწორებულია მიმდებარე რელიეფთან; თავად კრატერი უბრალოდ ჩაღრმავებად იქცა. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 1030 მეტრით მაღლა ადის. კრატერის აუზის ფსკერი შედარებით ბრტყელია, შესამჩნევი სტრუქტურების გარეშე. თანამგზავრული კრატერი ჰომელ K კრატერის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილს ესაზღვრება. კრატერის მოცულობა 1233.91 კმ³-ია.

სატელიტური კრატერები

ასკლეპი	კოორდინატები	დიამეტრი, კმ
A	53.1° ს. გ. 23.01° ა. გ. / -53.1; 23.01 (Асклепий A)	13.4
B	54.24° ს. გ. 23.83° ა. გ. / -54.24; 23.83 (Асклепий B)	17.3
C	53.58° ს. გ. 23.55° ა. გ. / -53.58; 23.55 (Асклепий C)	9.6
D	53.66° ს. გ. 24.09° ა. გ. / -53.66; 24.09 (Асклепий D)	17.9
E	52.26° ს. გ. 24.15° ა. გ. / -52.26; 24.15 (Асклепий E)	6.4
G	53.5° ს. გ. 24.8° ა. გ. / -53.5; 24.8 (Асклепий G)	4.9
H	52.8° ს. გ. 25.2° ა. გ. / -52.8; 25.2 (Асклепий H)	18.2

იხილეთ აგრეთვე

• მთვარის კრატერების სია

რესურსები ინტერნეტში

• Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. 
• Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
• Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4. 
• Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1. 
• McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
• Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
• Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6. 
• Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. 
• Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4. 
• Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3. 
• Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6. 
• Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.