არქიტა (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| არქიტა | |
| ლათ. Archytas | |
|
| |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 0.94 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 31.95 კმ[2] |
| მოცულობა | 711.06 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 2.05 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | არქიტა |
| დამტკიცებულია | IAU (1935) |
| მდებარეობა | |
| 58.87° ჩ. გ. 4.99° ა. გ. / 58.87° ჩ. გ. 4.99° ა. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
| არქიტა | |
კრატერი არქიტა (ლათ. Archytas) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი, მათემატიკოსისა და ასტრონომის, არქიტას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.[1]
სახელწოდება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის სახელწოდება „არქიტა“ მომდინარეობს, მისი ეპონიმის — არქიტას (ძვ. ბერძნ. Ἀρχύτας) მიხედვით. 2009 წლის მთვარის ზედაპირის სახელწოდების რუსული ნომენკლატურული რიგის მიხედვით მისი და ეპონიმის სახელია (რუს. Архит),[3] ინგლისურადაც იგივეა კრატერისა და ეპონიმის სახელწოდება (ინგლ. Archytas).
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის უახლოესი მეზობლები არიან ტიმეოსი ჩრდილო-დასავლეთით, ბონდი დას. ჩრდილოეთით და პროტაგორა სამხრეთ-სამხრეთ-აღმოსავლეთით.[4] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 58°52′N 4°59′E / 58.87° ჩ. გ. 4.99° ა. გ., დიამეტრი — 31.95 კმ,[2] სიღრმე — 2.05 კმ.[1]
კრატერს თითქმის იდეალური წრიული ფორმა აქვს სამხრეთ ნაწილში გამონაზარდით. კრატერის კიდეს ბასრი კიდე აქვს და პრაქტიკულად ხელუხლებელი შემორჩენილია. კისრის აღმოსავლეთი ნაწილიდან მასიური ქედი ვრცელდება. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 0.94 კმ-ით მაღლა ადის,[1] ხოლო კრატერის მოცულობა 711.06 კმ³-ია.[1] კრატერის თასის ფსკერი არათანაბარია, მრავალი ნაოჭით. 680 მ სიმაღლის რამდენიმე თვალსაჩინო ცენტრალური მწვერვალი მდებარეობს კრატერის თასში, ცენტრიდან აღმოსავლეთით ოდნავ გადახრილი. კრატერის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს ფარისებრი ვულკანის გუმბათი, დიამეტრით 30-40 კმ და სიმაღლით დაახლოებით 70 მ, რომელიც ჩანს მხოლოდ მზის განათების დაბალი კუთხით და აღინიშნება როგორც Ar1. თანამგზავრული კრატერი Archytes G და მის მიმდებარე პატარა უსახელო კრატერი სამხრეთით მდებარეობს გუმბათის ცენტრში; გუმბათის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი აღნიშნულია მეორადი კრატერების მცირე ჯაჭვით.
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| არქიტა | კოორდინატები | დიამეტრი, კმ |
|---|---|---|
| B | 61°26′N 3°10′E / 61.44° ჩ. გ. 3.17° ა. გ. | 35.2 |
| D | 63°43′N 11°54′E / 63.71° ჩ. გ. 11.9° ა. გ. | 44.8 |
| G | 55°44′N 0°32′E / 55.73° ჩ. გ. 0.53° ა. გ. | 7.2 |
| K | 62°40′N 7°41′E / 62.66° ჩ. გ. 7.68° ა. გ. | 13.8 |
| L | 56°11′N 0°54′E / 56.19° ჩ. გ. 0.9° ა. გ. | 4.4 |
| U | 62°54′N 9°13′E / 62.9° ჩ. გ. 9.22° ა. გ. | 7.4 |
| W | 61°17′N 5°12′E / 61.29° ჩ. გ. 5.2° ა. გ. | 5.7 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- ↑ 2.0 2.1 2.2 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Archytas
- ↑ С. Г. Пугачева, Ж. Ф. Родионова, В. В. Шевченко, Т. П. Скобелева, К. И. Дехтярева, А. П. Попов. НОМЕНКЛАТУРНЫЙ РЯД НАЗВАНИЙ ЛУННОГО РЕЛЬЕФА. selena.sai.msu.ru. ციტირების თარიღი: 2019-09-22
- ↑ Кратер Архит на карте LAC-12.. ციტირების თარიღი: 2020-07-05
