შინაარსზე გადასვლა

არქიტა (მთვარის კრატერი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
მთვარის კრატერი
არქიტა
ლათ. Archytas
მონაცემები
ზვინულის სიმაღლე 0.94 კმ (2015)[1]
დიამეტრი 31.95 კმ[2]
მოცულობა 711.06 კმ³ (2015)[1]
უდიდესი სიღრმე 2.05 კმ (2015)[1]
ტიპი დარტყმითი კრატერი
სახელწოდება
ეპონიმი არქიტა
დამტკიცებულია IAU (1935)
მდებარეობა
58.87° ჩ. გ. 4.99° ა. გ. / 58.87° ჩ. გ. 4.99° ა. გ. / 58.87; 4.99
ციური სხეული მთვარე
არქიტა (მთვარის კრატერი) — მთვარე
არქიტა (მთვარის კრატერი)
არქიტა ვიკისაწყობში

კრატერი არქიტა (ლათ. Archytas) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა ძველი ბერძენი ფილოსოფოსი, მათემატიკოსისა და ასტრონომის, არქიტას პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ერატოსთენული პერიოდით ივარაუდება.[1]

კრატერის სახელწოდება „არქიტა“ მომდინარეობს, მისი ეპონიმის — არქიტას (ძვ. ბერძნ. Ἀρχύτας) მიხედვით. 2009 წლის მთვარის ზედაპირის სახელწოდების რუსული ნომენკლატურული რიგის მიხედვით მისი და ეპონიმის სახელია (რუს. Архит),[3] ინგლისურადაც იგივეა კრატერისა და ეპონიმის სახელწოდება (ინგლ. Archytas).

კრატერის უახლოესი მეზობლები არიან ტიმეოსი ჩრდილო-დასავლეთით, ბონდი დას. ჩრდილოეთით და პროტაგორა სამხრეთ-სამხრეთ-აღმოსავლეთით.[4] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 58°52′N 4°59′E / 58.87° ჩ. გ. 4.99° ა. გ. / 58.87; 4.99, დიამეტრი — 31.95 კმ,[2] სიღრმე — 2.05 კმ.[1]

კრატერს თითქმის იდეალური წრიული ფორმა აქვს სამხრეთ ნაწილში გამონაზარდით. კრატერის კიდეს ბასრი კიდე აქვს და პრაქტიკულად ხელუხლებელი შემორჩენილია. კისრის აღმოსავლეთი ნაწილიდან მასიური ქედი ვრცელდება. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 0.94 კმ-ით მაღლა ადის,[1] ხოლო კრატერის მოცულობა 711.06 კმ³-ია.[1] კრატერის თასის ფსკერი არათანაბარია, მრავალი ნაოჭით. 680 მ სიმაღლის რამდენიმე თვალსაჩინო ცენტრალური მწვერვალი მდებარეობს კრატერის თასში, ცენტრიდან აღმოსავლეთით ოდნავ გადახრილი. კრატერის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს ფარისებრი ვულკანის გუმბათი, დიამეტრით 30-40 კმ და სიმაღლით დაახლოებით 70 მ, რომელიც ჩანს მხოლოდ მზის განათების დაბალი კუთხით და აღინიშნება როგორც Ar1. თანამგზავრული კრატერი Archytes G და მის მიმდებარე პატარა უსახელო კრატერი სამხრეთით მდებარეობს გუმბათის ცენტრში; გუმბათის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი აღნიშნულია მეორადი კრატერების მცირე ჯაჭვით.

სატელიტური კრატერები

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
არქიტა კოორდინატები დიამეტრი, კმ
B 61°26′N 3°10′E / 61.44° ჩ. გ. 3.17° ა. გ. / 61.44; 3.17 (Архит B) 35.2
D 63°43′N 11°54′E / 63.71° ჩ. გ. 11.9° ა. გ. / 63.71; 11.9 (Архит D) 44.8
G 55°44′N 0°32′E / 55.73° ჩ. გ. 0.53° ა. გ. / 55.73; 0.53 (Архит G) 7.2
K 62°40′N 7°41′E / 62.66° ჩ. გ. 7.68° ა. გ. / 62.66; 7.68 (Архит K) 13.8
L 56°11′N 0°54′E / 56.19° ჩ. გ. 0.9° ა. გ. / 56.19; 0.9 (Архит L) 4.4
U 62°54′N 9°13′E / 62.9° ჩ. გ. 9.22° ა. გ. / 62.9; 9.22 (Архит U) 7.4
W 61°17′N 5°12′E / 61.29° ჩ. გ. 5.2° ა. გ. / 61.29; 5.2 (Архит W) 5.7

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. 
  • Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
  • Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4. 
  • Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1. 
  • McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
  • Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
  • Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6. 
  • Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. 
  • Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4. 
  • Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3. 
  • Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6. 
  • Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1. 
  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
  2. 2.0 2.1 2.2 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Archytas
  3. С. Г. Пугачева, Ж. Ф. Родионова, В. В. Шевченко, Т. П. Скобелева, К. И. Дехтярева, А. П. Попов. НОМЕНКЛАТУРНЫЙ РЯД НАЗВАНИЙ ЛУННОГО РЕЛЬЕФА. selena.sai.msu.ru. ციტირების თარიღი: 2019-09-22
  4. Кратер Архит на карте LAC-12.. ციტირების თარიღი: 2020-07-05