აპიანუსი (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| აპიანუსი | |
| ლათ. Apianus | |
|
| |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 1.24 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 63.44 კმ[2] |
| მოცულობა | 3467.66 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 2.73 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | პეტერ აპიანე |
| დამტკიცებულია | IAU (1935) |
| მდებარეობა | |
| 26.96° ს. გ. 7.87° ა. გ. / 26.96° ს. გ. 7.87° ა. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
| აპიანუსი | |
კრატერი აპიანუსი (ლათ. Apianus) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის ხილული მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა გერმანელი მექანიკოსისა და ასტრონომის, პეტერ აპიანეს პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1935 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.[1]
სახელწოდება
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის სახელწოდება მომდინარეობს, მისი ეპონიმის — პეტერ აპიანეს (გერმ. Peter Apian) ლათინიზებური ვარიანტისაგან — „პეტრუს აპიანუსი“ (ლათ. Petrus Apianus). შესაბამისად, კრატერის ქართული სახელწოდებაა „აპიანუსი“ და არა „აპიანე“, როგორც ეს 2009 წლის მთვარის ზედაპირის სახელწოდების რუსული ნომენკლატურული რიგის მიხედვითაა (რუს. Апиан).[3]
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის უახლოესი მეზობლებია დასავლეთით ვერნერის კრატერი; ჩრდილო-დასავლეთით კრუზენშტერნისა და ბლანკინის კრატერები; ჩრდილო-ჩრდილო-აღმოსავლეთით პლეიფერის კრატერი; სამხრეთ-აღმოსავლეთით პუასონის კრატერი; და სამხრეთ-დასავლეთით ალიაცენსიუმის კრატერი.[4] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 26°58′S 7°52′E / 26.96° ს. გ. 7.87° ა. გ., დიამეტრი — 63.44 კმ,[2] სიღრმე — 2.73 კმ.[1]
კრატერის კიდე ძლიერ დაზიანებულია შემდგომი დარტყმების შედეგად და აქვს ტერასის მსგავსი სტრუქტურა; პატარა კრატერები ფარავს კიდეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილებს. კიდეს ჩრდილოეთი ნაწილი რელიეფში მცირე ჩაღრმავებით არის გაწყვეტილი. კიდე მიმდებარე რელიეფიდან 1.24 კმ-ით მაღლა ადის.[1] ჩრდილო-დასავლეთით, ის დაახლოებით 3000 მ-ია. კრატერის თასის ფსკერი შედარებით ბრტყელია და სფერული პროფილი აქვს; ცენტრალური პიკი და შესამჩნევი სტრუქტურები არ არის. კრატერის მოცულობა 3467.66 კმ³-ია.[1]
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 4 5 6 7 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- 1 2 3 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Apianus
- ↑ С. Г. Пугачева, Ж. Ф. Родионова, В. В. Шевченко, Т. П. Скобелева, К. И. Дехтярева, А. П. Попов. НОМЕНКЛАТУРНЫЙ РЯД НАЗВАНИЙ ЛУННОГО РЕЛЬЕФА. selena.sai.msu.ru. ციტირების თარიღი: 2019-09-22
- ↑ Кратер Апиан на карте LAC-95.. ციტირების თარიღი: 2020-07-05
