ანუჩინი (მთვარის კრატერი)
| მთვარის კრატერი | |
|---|---|
| ანუჩინი | |
| ლათ. Anuchin | |
 | |
| მონაცემები | |
| ზვინულის სიმაღლე | 1.23 კმ (2015)[1] |
| დიამეტრი | 62.14 კმ[2] |
| მოცულობა | 3305.71 კმ³ (2015)[1] |
| უდიდესი სიღრმე | 2.72 კმ (2015)[1] |
| ტიპი | დარტყმითი კრატერი |
| სახელწოდება | |
| ეპონიმი | დიმიტრი ანუჩინი |
| დამტკიცებულია | IAU (1979) |
| მდებარეობა | |
| 48.85° ს. გ. 101.66° ა. გ. / 48.85° ს. გ. 101.66° ა. გ. | |
| ციური სხეული | მთვარე |
  | |
ანუჩინი  ვიკისაწყობში | |
კრატერი ანუჩინი (ლათ. Anuchin) — დარტყმითი მეტეორიტული კრატერი მთვარეზე. მდებარეობს მთვარის უკანა მხარის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა რუსი გეოგრაფის, ანთროპოლოგის, ეთნოგრაფისა და არქეოლოგის, დიმიტრი ანუჩინის პატივსაცემად (დაამტკიცა საერთაშორისო ასტრონომიულმა კავშირმა 1979 წელს).[2] კრატერის ფორმირება ნექტარული პერიოდით ივარაუდება.[1]
კრატერის აღწერა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]კრატერის უახლოესი მეზობლებია ჩრდილოეთით მდებარე ლამბის კრატერი, აღმოსავლეთით - ლებედევის კრატერი და სამხრეთ-სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარე კუგლერის კრატერი.[3] კრატერის ცენტრის სელენოგრაფიული კოორდინატებია 48°51′S 101°40′E / 48.85° ს. გ. 101.66° ა. გ., დიამეტრი — 62.14 კმ,[2] სიღრმე — 2.72 კმ.[1]
კრატერის კიდე ზომიერად ეროზირებულია და აქვს სწორი წრიული ფორმა. კიდეს მიმდებარე რელიეფიდან 1.23 კმ-ია,[1] კრატერის მოცულობა 3305.71 კმ³-ია.[1] კიდეს სამხრეთი ნაწილი დაფარულია თანამგზავრული კრატერით ანუჩინ L. კრატერის აუზის ფსკერი შედარებით გლუვია, ლავით არ არის შევსებული და არ აქვს შესამჩნევი სტრუქტურები. კრატერს ცენტრალური პიკი არ გააჩნია.
სატელიტური კრატერები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება] | ||
|---|---|---|
| ანუჩინი | კოორდინატები | დიამეტრი, კმ |
| B | 46°26′S 103°34′E / 46.44° ს. გ. 103.57° ა. გ. | 25.6 |
| L | 49°50′S 101°55′E / 49.84° ს. გ. 101.92° ა. გ. | 16.0 |
| N | 51°17′S 100°02′E / 51.28° ს. გ. 100.03° ა. გ. | 30.7 |
| Q | 50°49′S 98°46′E / 50.82° ს. გ. 98.77° ა. გ. | 51.4 |
| V | 47°49′S 99°48′E / 47.81° ს. გ. 99.80° ა. გ. | 15.2 |
იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Andersson, L. E.; Whitaker, E. A. (1982) NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
- Blue, Jennifer. (July 25, 2007) Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS. ციტირების თარიღი: 2007-08-05
- Bussey, B.; Spudis, P. (2004) The Clementine Atlas of the Moon. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
- Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C. (1995) Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
- McDowell, Jonathan. (July 15, 2007) Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report. ციტირების თარიღი: 2007-10-24
- Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). „Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU“. Space Science Reviews. 12 (2): 136–186. Bibcode:1971SSRv...12..136M. doi:10.1007/BF00171763. S2CID 122125855.
- Moore, Patrick (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co.. ISBN 978-0-304-35469-6.
- Price, Fred W. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
- Rükl, Antonín (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
- Webb, Rev. T. W. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6th revised, Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
- Whitaker, Ewen A. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
- Wlasuk, Peter T. (2000). Observing the Moon. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 4 5 6 7 Lunar Impact Crater Database (2015) Losiak et al., LPI Lunar Exploration Intern Program (2009). Revised by T. Öhman, LPI (2011) and (2015).
- 1 2 3 საერთაშორისო ასტრონომიული კავშირი — Anuchin
- ↑ Кратер Анучин на карте LAC-130.. ციტირების თარიღი: 2020-06-23
